1.744
19

Bestuurskundige

David Samuel Christiaan (Dave) Ensberg-Kleijkers (1984) is bestuurskundige en werkzaam als bestuursvoorzitter van Stichting Biezonderwijs, een regionale onderwijsinstelling voor specialistisch onderwijs. In 2017 verscheen zijn schrijfdebuut 'Bezielde Beschaving' (Uitgeverij Aspekt). Hij is daarnaast bestuursvoorzitter van Kompass, Mensenrechten Dichtbij en draagt als vicevoorzitter van het Johan Ferrier Fonds bij aan onderwijs- en cultuurprojecten in het land van zijn (voor)ouders; Suriname.

CDA, ga niet besturen met PVV en FVD!

'De giftige en haatdragende retoriek van zowel PVV als FvD kan ook provinciaal beleid vergiftigen'

‘Waar je mee omgaat, raak je mee besmet.’ Aan die uitspraak werd ik in 2012 herhaaldelijk herinnerd door verschillende kiezers. Als kandidaat-Kamerlid namens het CDA probeerde ik kort na de mislukte samenwerking met de PVV kiezers te verleiden op het CDA te stemmen. En dan ook nog met name kiezers met een migratieachtergrond in grote steden. Hun reactie was helaas conform verwachting en werd door een oudere vrouw op een Rotterdamse weekmarkt kernachtig samengevat middels de retorische vraag: ‘Waarom zou ik stemmen op een partij die tegen ons, tegen buitenlanders is?’ Tegen deze perceptie viel niet op te boksen, zeker niet door zo’n broekie als ik toen was. Opnieuw staat het CDA, ditmaal op provinciaal niveau, voor de keuze om wel of niet samen te werken met de PVV en/of Forum voor Democratie. De historisch diepen wonden binnen mijn partij zijn nog niet geheeld, maar de gesprekken zijn bijvoorbeeld in Limburg serieus en volop gaande. De oorverdovende stilte binnen mijn partij baart me nog het meest zorgen. Een nieuwe samenwerking zou een ongekend grote fout zijn.

Cc-foto: Roel Wijnants

Rabiate taal
Uiteraard is de politieke dynamiek en agenda op provinciaal niveau niet te vergelijken met die van de landelijke politiek. Wat beide overheidslagen echter gemeen hebben, is dat beiden verantwoordelijk zijn voor het agenderen en oplossen van maatschappelijke vraagstukken vanuit een zeker mens- en maatschappijbeeld. Het mens- en maatschappijbeeld van de PVV en FvD verschilt wezenlijk en fundamenteel met dat van het CDA. Zo hebben de leiders van beide politieke partijen zich herhaaldelijk racistisch en seksistisch uitgelaten en doen beide partijen geregeld voorstellen die haaks staan op de principes van onze democratische rechtsstaat. Denk hierbij aan de vrijheid van meningsuiting, godsdienstvrijheid, persvrijheid, vrijheid van kunst en wetenschappen en uiteraard ook het recht om niet gediscrimineerd te worden. Concreet betekent dat in de provinciale praktijk dat een CDA’er anders tegen bijvoorbeeld een Limburgse moslim en zijn (grond)rechten aankijkt dan een volksvertegenwoordiger van de PVV of FvD. Het feit dat provinciale lijsttrekkers van FvD zelden tot nooit afstand nemen van de regelmatige geuite rabiate taal van Baudet versterkt mijn gevoel van onbehagen bij deze nieuwe club. De mijns inziens giftige en haatdragende retoriek van zowel PVV als FvD kan ook provinciaal beleid vergiftigen. Langzaam, maar zeker ontstaat dan een provinciaal beleid dat veraf staat van het christendemocratische wereldbeeld dat gebaseerd is op solidariteit, pluriformiteit, gelijkwaardigheid tussen mensen en naastenliefde.

En dat niet alleen. Op de regionale radiozender L1 hoorde ik 2 juni jongstleden de voorzitter van het CDA Limburg zeggen dat in een nieuw coalitieakkoord de energietransitie stopgezet zou kunnen worden. Klaarblijkelijk bedoeld als handreiking richting de zelfbenoemde klimaatsceptici van FvD. Hiermee wordt in één klap het belang van de wetenschap van tafel geveegd, wordt de gezonde toekomst van onze kinderen en natuur bedreigd, worden nationale en internationale afspraken aan de laars gelapt en wordt de deur symbolisch opengezet om werkelijk alles in het politieke leven onderhandelbaar te maken. Kennelijk is er geen principiële ondergrens meer om met andere partijen over een samenwerking of coalitie te spreken.

Fata morgana
Daarnaast valt me in het geval van Limburg nóg iets op. Er wordt nu gesproken over een ‘extraparlementaire college’ dat kan rekenen op wisselende meerderheden in de Provinciale Staten en waarbij het College van Gedeputeerde Staten bestaat uit een mix van ervaren politieke bestuurders en meer zakelijke bestuurders. Op zichzelf klinkt dat interessant, democratisch vernieuwend en positief. Maar als zoveel politieke partijen hier geen medewerking aan willen verlenen, zoals de PvdA, D66, GroenLinks, SP en de Partij voor de Dieren, is zo’n extraparlementaire coalitie per definitie een fata morgana. Er ontstaat dan vanzelf een reguliere of gedoogcoalitie van in elk geval CDA, VVD, PVV en FvD. Een coalitie die wat mij als christendemocraat betreft, klinkt als een regelrechte nachtmerrie. Limburg – en ook andere provincies die over een dergelijke constructie nadenken – verdient beter. Het CDA verdient beter. Ik voorzie anders alsnog de scheuring binnen onze partij die al in 2010 leek te ontstaan en die ternauwernood is voorkomen.

Ondertussen hebben in de afgelopen negen jaar verschillende CDA-leden hun lidmaatschap opgezegd of zijn ze simpelweg gestopt hun mening te uiten. Ik ken de nodige CDA’ers met een migratieachtergrond die zich niet meer thuis voelen bij het CDA sinds de samenwerking met de PVV en een aantal dubieuze standpunten en uitspraken. Juist deze mensen heeft het CDA harder nodig dan ooit tevoren, als lid en als kiezer. Het CDA verliest al jaren verkiezing na verkiezing in de grote stad en zeker bij Nederlanders met een migratieachtergrond. Nieuwe samenwerking met PVV en/of FvD op provinciaal of landelijk niveau gooit de deur richting hen, die nu nog op een kier staat, zeer waarschijnlijk definitief in het slot.

Het CDA in Limburg kan er ook voor kiezen om de coalitie van de afgelopen vier jaren in een beperkt aangepaste vorm voort te zetten: samenwerken met VVD, PvdA, D66 en GroenLinks (met eventuele aanvulling van een kleine winnaar) levert een meerderheid op. Tegelijk kan deze coalitie zich blijven inspannen om te werken aan wisselende meerderheden in de Staten, geheel in de geest van het extraparlementaire voorstel dat nu op de formatietafel ligt. Zo’n coalitie van redelijke middenpartijen lijkt me veel beter voor de toekomst van Limburg en van mijn club, het CDA.

Een ingekorte versie van dit artikel verscheen eerder in Dagblad De Limburger.


Laatste publicatie van DaveEnsberg-Kleijkers

  • Bezielde beschaving

    Alles behalve een multicultureel drama

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (19)