1.160
0

Hoogleraar kunst en economie (UVU/ HKU)

Giep Hagoort (1948) is hoogleraar kunst en economie aan de Universiteit Utrecht/HKU. Hij introduceerde in 1992 het begrip Cultureel ondernemerschap. Het is oprichter-dean van de private Amsterdam School of Amsterdam. Zijn nieuwste boek gaat over samenwerkingsverbanden in de culturele sector (Cooperate. The Creative Normal, Eburon 2016). Vanaf 2014 leidt hij ERTNAM, European Research and Training Network on Art Management dat in 2017 lezingen en workshops verzorgde in Cagliari (Italiƫ), Exeter (UK) en Moskou.

Coronische gesprekken (XII)

De premier appt dat hij mij persoonlijk wil spreken over Zwarte Piet. Gaan?

Huil niet mee met de wolven in het coronabos

Dat is wat ik nu intern hoor vanwege mijn eerste reactie op de demonstratie op de Dam.

Sinds de sport op slot zit, hebben jij en ik elkaar niet meer gesproken. Even dat bankje pikken daar?

Je weet dat ik niks met politiek te maken wil hebben maar bijpraten moet kunnen. Voor een politiek advies is dat bankje niet geschikt. Mijn columns beperken zich tot Interactie & Perspectief. That’s all.

Luister. Onze burgemeester van de belangrijkste stad van het land zit in het nauw door een beoordelingsfout. Werkelijk niemand had deze hoge opkomst verwacht. Extreem rechts en lichtere, vaak ook seksistische varianten daarvan zijn al lange tijd uit op haar val, aangevoerd door een – wat ik durf te noemen – fout Amsterdams ochtendblad. Plus een minister die haar in de rug aanvalt. Ze zullen net zo lang doorgaan totdat ze hun prooi te pakken hebben. Ik zei inderdaad in de Kamer: ‘Het is niet goed gegaan’. Daarmee zou ik haar afvallen. Ik zou verdwaald het coronabos zijn ingelopen.

En dit alles leidt enorm af, bijvoorbeeld van De Grote Transitie.

Schep afstand, Hou het zuiver. Je kunt toch gewoon een eigen analyse geven? Eerst in de verdediging: alles nuchter op een rijtje zetten en tot slot inzetten op de aanval. De andere partijen een onweerlegbaar verwijt maken dat zij misbruik van de situatie maken. Ik weet niet hoe dat in de politiek werkt maar in het algemeen slaat deze strategie aan. Gezien de reacties op mijn columns.

Dat is te simpel. Duizenden mensen op de Dam in coronatijd. Als er coronadoden vallen of de IC’s weer overbelast raken, krijgen wij de schuld van dit alles. En wie is uiteindelijk verantwoordelijk voor de openbare orde? Een burgemeester van onze partij.

Dus huil je niet alleen mee in dat coronabos maar ga je je ook nog eens indekken? ‘Sorry, ik heb toch gezegd dat het niet goed is gegaan.’ En natuurlijk zijn de reacties: ‘Zelfs de partijleider valt haar af’.

Echt, ik ben haar niet afgevallen. Moet ik me verschuilen achter het argument dat politie en justitie onze burgemeester gebrekkig hebben geïnformeerd? Ik, en niet jij, stond in de Tweede Kamer toen extreem rechts met instemming schreeuwde: ‘Ontsla dat mens’. Ik wilde op dat moment absoluut geen confrontatie aangaan. Waarom begrijp je dat niet?

Hou je rustig. Je trilt bijna van ons bankje. Wie heeft het over een confrontatie? Doe niet zo psychiatrisch. Haal eerst even een hap adem.

Was dit die demonstratie waarvan expert zeiden dat er een spanning is tussen het demonstratierecht en het belang van de volksgezondheid? In zo’n geval gaat het om de beschikbaarheid van informatie. De opkomst heeft iedereen overvallen, zeg je. Dus juist geen beoordelingsfout. Wat wil je dan: in deze tijd een bloedbad door grof politiegeweld op de Dam? Brullende media! De voorpagina’s met chocoladeletters lagen al klaar. In de kern gezien is de demonstratie nu zeer waardig verlopen.

Je snapt het nog steeds niet. Wat als deze demonstratie een nieuwe uitbraak veroorzaakt? Eind deze week komen misschien de eerste besmettingsgevallen naar buiten. En dan moet ik zeggen: nee hoor, er is niets fout gegaan.

Ik lees nu op mijn telefoon dat die demonstratie deel is van een wereldwijd antiracistisch protest. Het verzet is alom, met name vanuit de jongeren. Niks pauzestand. Mijn observatie is deze: de grote steden leren van Amsterdam hoe je in coronatijd daarmee moet omgaan. Dat had je boodschap kunnen zijn: hoe Amsterdam een democratische leerschool is geweest in onzekere tijden, met lof voor de jonge demonstranten en de politie. Ik lees hier dat de burgemeesters van de veiligheidsregio’s daags daarna begrip hebben getoond voor hun collega in Amsterdam.

Zij hebben het in ieder geval heel goed begrepen.

De premier appt dat hij mij persoonlijk wil spreken over Zwarte Piet. Gaan?

Nee, in coronatijd mij niet als management consultant met naam en toenaam noemen

Ons adviesbedrijf met 350 consultants zit bij alle grote ondernemingen en de meeste ministeries aan tafel. Ik moet aan de belangen van mijn opdrachtgevers denken. Maar we willen in coronatijd ook transparant zijn. Vandaar: wel een gesprek maar anoniem.

Hoe heeft u de coronatijd ervaren? Ik las dat u binnenkamers jaloers was op virologen die de nieuwe consultants werden genoemd. Was u op de nieuwe crisis voorbereid?

Jarenlang hebben we gepleit voor ‘disruptief management’ en nu stonden we met de mond vol tanden. Ons uurtarief zakte van € 450,- naar € 200,-. Ook konden we de junioren niet meer inzetten. De crisis stond niet in ons boekje en ook onze groeimodellen hielpen niet langer.

In zo’n situatie is het al gauw volgens uw eigen jargon ‘einde oefening’. Toch heeft u de junioren niet hoeven te ontslaan. Daarnaast huurde u zzp’ers in om de ICT op orde te krijgen. Hoe verklaart u dit succes?

Al tijdens het derde interne webinar heb ik gezegd: vergeet onze handboeken. De crisis is zo disruptief dat je eigen tools je in de steek laten. Maar met dat laatste kun je niet bij je opdrachtgevers aankomen. Die willen actie. We kregen door dat hogere managers behoefte hadden aan erkenning. Dat ze van ons willen horen dat ze in deze moeilijke tijd goed bezig zijn. Daar hebben we ons nieuwe business model op gericht. Consistentie geldt dan niet meer, wel flexibel schakelen.

Kunt u een voorbeeld geven. Je huurt toch een consultant in om een stap verder te komen. Om expertise te krijgen die jezelf niet in huis hebt? Tenminste dat staat nog steeds op de websites van adviesbureaus.

Die websites worden aangepast. Je luistert in je gesprekken goed naar steekwoorden. Deze steekwoorden geef je terug maar voorzien van een actief werkwoord. Dat suggereert daadkracht. Horen wij het woord ‘complex’? Wij geven dat terug als ‘complexiteit tackelen. ‘Onzekerheid’ wordt dan ‘onzekerheden overwinnen’. ‘Omzetdaling’ wordt ‘omzetdaling verslaan’. Je moet deze aanpak mengen met virologentaal: bij 50% kennis 100% beslissen. Dat geeft een enorme sterke uitstraling.

Kunt u de drie grote thema’s noemen waarover u met uw opdrachtgevers gesprekken voert. Ik heb begrepen dat u ook bij grote bedrijven op lagere niveaus gesprekken aangaat om uw ‘werkwoorden’ te ‘verkopen’ om het eens oneerbiedig te noemen.

De opdrachtgevers willen graag doorpakken. Onze junioren doen nu mee met de Zoom sessies van de medewerkers van deze opdrachtgevers. Door data vanuit die sessies te verzamelen konden we drie thema’s teruggeven: globalisering onderzoeken, digitalisering stimuleren en thuiswerken invoeren.

Maar daar hoeft u toch geen onderzoek naar te doen? Deze begrippen staan vanaf dag 1 van de crisis in alle krantenkoppen vermeld. Zo draagt u bij aan het idee dat advieswerk gebakken lucht is.

Ik heb u al verteld dat managers momenteel een fundamentele behoefte hebben aan erkenning. Onze data zien zij als een enorme support. Onze core business is nu dat wij managerial de eigen know how van de managers interactief backen. Onze tarieven zijn weer bijna terug op het oude niveau. Kortom er is een geweldige behoefte aan onze outcome.

Internationaal rollen we onze aanpak onder de naam ‘VerbFul Forward’ verder uit.

Doe je soms mee?

Bent u van voor het virus?

Oh ja, ik ben al een paar jaar geleden toegelaten (ironisch bedoeld, red.). Na 97 jaar vond ik het wel mooi geweest. Je moet in statistische zin kunnen loslaten (zie SCP 2019, red.). Op een gegeven moment denk je: wat zit er voor mij nog in het vat? Een hoestaanvalletje deed de rest (spreekster bedoelt: en ging ik dood, red.). Het is hier echt zalig.

En u?

Ik ben met de grote oversterfte vanwege het virus aangekomen (spreker bedoelt: toegelaten, red.). Omdat ik tot de kwetsbare groepen behoorde, heb ik niets te klagen gehad. Die hele discussie of 70+ patiënten plaats moeten maken voor jongeren is gelukkig aan mij voorbij gegaan. Stuitend. Ik hoorde dat ooit op de TV openlijk gepleit werd om 70+ überhaupt niet meer tot de IC toe te laten. En dat in een beschaafd land als Nederland! Het lijkt Zweden wel (Zweden telt relatief veel coronaslachtoffers, red.).

Met de kennis van nu vind ik het alleen jammer dat ik De Grote 1 Juni Versoepeling niet meer heb kunnen meemaken (op die datum ging de horeca van het slot, spreker was zogezegd een liefhebber, red.). Ik moet nog wel wennen hier. Wat doet u zoal?

Ik help tijdelijk bij de poortwachtersgroep. Iedereen wordt zo’n beetje toegelaten. Velen voelen zich geroepen maar ze zijn ook echt uitverkoren (spreekster parafraseert hier vrijelijk Mattheüs 22:14, red.). Een heel enkele keer wordt iemand afgewezen. Ben je hier vanwege het verkeer dan wordt er al helemaal niet meer gecontroleerd. En hetzelfde geldt bij het virus. Van boven laten ze de teugels nu flink vieren (spreekster doelt hier op de ruimhartige toelating, red.). Wel hebben ze de zevende hemel moeten sluiten wegens het gebrek aan belangstelling (hier vergist vermoedelijk de spreekster zich: de zevende hemel is tijdelijk gesloten vanwege ontsmettingswerkzaamheden, red.).

Heeft u al een idee wat u gaat doen?

Ik oriënteer me nog. Ik denk dat ik eerst de tijd neem om de dingen op een rijtje te zetten. Wat ging goed in mijn leven, waar ontspoorde het? Heb ik mijn dromen kunnen realiseren? (Dromen realiseren en ontsporen behoeven elkaar niet uit te sluiten, red.) Dat soort vragen. En ik wil vooral nieuwe vrienden maken maar toch ook oude bekenden ontmoeten. Ik hoop dat ze me een beetje wegwijs willen maken. Op den duur wil ik misschien wat gaan doen voor een groep die de anderhalvemeter helaas niet in acht genomen heeft (dat ‘helaas’ slaat op het feit dat de groepsleden aan corona zijn bezweken in een periode dat nog nauwelijks getest kon worden, red.).

Wat raadt u mij aan?

Het grote voordeel is dat we hier geen haast kennen. Neem voor alles flink de tijd. Tijd is in grote aantallen aanwezig. Soms is het wel fijn om iets praktisch te doen, zoals bij de poortwachtersgroep. Ik weet niet of zo’n anderhalvemetergroep nu wel zo’n goed idee is. Er zijn nog nauwelijks omgangsvormen voor deze kwetsbare groep ontwikkeld. (Hoewel voornamelijk ouderen aan corona zijn overleden, kan het ook in een enkel geval een jongere zijn, spreekster wil geen verwijt van leeftijddiscriminatie krijgen, red.) Ook zij van boven hebben nog geen richtlijnen gegeven (deze richtlijnen zijn nodig om elkaar niet naar het leven te staan, red.). Misschien toch iets doen bij de verkeersmensen. Die hebben het heel moeilijk omdat ze nu veel minder in de belangstelling staan (voor de uitbraak van corona konden verkeersslachtoffers op veel sympathie van het publiek rekenen, SCP 2018, red.).

Moet ik over nadenken.

Doe dat, je hebt alle tijd.

Heb je een goed gevoel over dit gesprek?

Geef een reactie

Laatste reacties (0)