Laatste update 11:40
3.012
33

Nazir Bibi Naeem (1990) studeert Engelse taal en cultuur aan de Vrije Universiteit van Amsterdam en is activiste voor Amnesty International.

Culturele genocide op moslims in China

Net zoals in de film Minority Report straft de Chinese overheid mensen omdat ze menen dat elke moslim een gevaar vormt voor de bevolking

cc-foto: Keith Tan

China heeft als grootste land ter wereld een grote diversiteit, maar staat er bekend om op een autoritaire en Orwelliaanse wijze orde en homogeniteit na te streven. De provincie Xinjiang kent een geconcentreerde moslimgemeenschap die een doorn in het oog van de Chinese regime is geworden. Sinds 2014 heeft China concentratiekampen, of ‘re-education camps’ om de moslimgemeenschap uit te wissen, waar sinds 2016 nog meer in is geïnvesteerd.

Het verhaal van Qelbinur is slechts één voorbeeld van duizenden Oeigoerse moslims die uit China zijn gevlucht omdat ze vervolgd worden. Qelbinur vluchtte in 2016 naar Turkije en dacht dat haar echtgenoot en haar vijf kinderen spoedig zouden volgen, maar haar reis naar vrijheid veranderde al snel in een nachtmerrie. Haar man is tot de dag van vandaag nooit aangekomen in Turkije maar gevangen gezet in een heropvoedingskamp, en de exacte locatie van haar vijf kinderen is onbekend.

De Chinese regering beweert dat de Oeigoerse moslims helemaal niet worden uitgewist, en dat de meer dan een miljoen moslims die wel vastzitten in concentratiekampen dat alleen zijn om “terroristische activiteiten bij de wortel aan te pakken”. Nu is bekend dat China Xinjiang als een laboratorium gebruikt voor zeer geavanceerde surveillance technologie die met name bedoeld is om preventieve controle uit te voeren. Denk aan de Amerikaanse film Minority Report van Steven Spielberg uit 2002, waarin de zogenaamde ‘PreCrime’-afdeling mensen opgepakt en bestraft nog voordat ze de misdaad hebben verricht, omdat de ‘precogs’ dat voorspeld hadden.

Natuurlijk zijn er nieuwsartikelen verschenen met informatie over de Oeigoerse moslims, maar langzamerhand komt de schaal van de Chinese culturele genocide naar buiten. Op 7 juli 2019 publiceerde Dr. Adrian Zenz een nieuw onderzoek waaruit blijkt dat Oeigoerse moslim-ouders en hun kinderen gedwongen gescheiden worden in concentratiekampen. Zenz onderzoekt al jaren China’s omgang met minderheden en de wetgeving daaromheen, in het bijzonder in Tibet en Xinjiang. Het rapport biedt gedetailleerd bewijs van de systematische scheiding van Oeigoerse ouders en hun kinderen.

Ondanks dat het moeilijk is om de concentratiekampen te onderzoeken, heeft Dr Zenz informatie verzameld vanuit verschillende bronnen. Ook keek hij naar hoe re-educatie, of ‘heropvoeding’, wordt gebruikt als wapen voor culturele genocide op de Oeigoerse moslims. De onderzoeksresultaten zijn gebaseerd op verschillende bronnen van informatie, namelijk de getuigen van voormalige gevangen en hun families, de bekendgemaakte plannen van de overheid om zich meer in te zetten voor scholen voor kinderen waarvan de ouders in internment kampen opgesloten zitten, officiële documenten die alle policies en wetgevingen die doorgevoerd zijn in de eerste zes maanden van Chen Quangua’s aanstelling, en de overheidsrapporten en contracten uitgegeven om de beveiliging van scholen exponentieel te verhogen.

Helaas blijken de kinderen, nadat ze gedwongen gescheiden worden van hun ouders, in kinderopvangcentra opgenomen die tijdens het koloniale tijdperk door Westerse landen werden gebruikt om kinderen van inheemse bevolkingen te hersenspoelen. In het rapport legt Zenz uit hoe de Chinese taal, politieke indoctrinatie en psychologische correctie wordt toegepast op alle leeftijdsgroepen onder kinderen. “Wat dat betreft,” zegt Zenz, “lijken de scholen in Xinjiang op de koloniale kostscholen die door de Verenigde Staten, Canada en Australië waren ontworpen om de oorspronkelijke bevolking te assimileren”. In een dorp alleen al zijn er vierhonderd kinderen ontvoerd die zonder ouders in deze extreem beveiligde “kostscholen” vastzitten onder het mom van heropvoeding en kinderopvang.

Wanneer de ouders in concentratiekampen zitten, zit er niks anders op dan de kinderen in kostscholen op te vangen aangezien er niemand is om voor hen te zorgen. Zo probeert de Chinese overheid een beeld te schetsen van een overheid die beter voor de kinderen kan zorgen dan de ouders zelf. Een andere aanwijzing is dat er in slechts een jaar tijd sprake is van een exponentiële toename van 148% aan het in kostscholen opgevangen kinderen. Net zoals in de concentratiekampen voor volwassenen, wordt ook in de kostscholen alleen Chinees gesproken en gedoceerd: de Oeigoerse taal en andere lokale talen zijn verboden.

Het onderzoek is belangrijker dan ooit omdat het, door de toenemende bewegingstechnologie en geheimhouding van getuigen, met de dag moeilijker wordt om China’s praktijken aan het licht te brengen. Dr. Adrian Zenz noemt dit “the weaponization of education and social care systems”. Neem als voorbeeld toen het team van Associated Press (AP) journalisten die naar de kinderopvang in Hotan City ging om daar een reportage te maken over de “Kindness Kindergarten”. De journalisten werden onmiddellijk door gewapende politie omringd en gedwongen hun visuele bewijs ter plekke te verwijderen van hun camera’s.

Onlangs werd BBC verrast door een vergunning om een internment school te bezoeken en er te filmen, maar toen de vragen kritischer werden werd er gehaast en geheimzinnig gereageerd. Autoriteiten blijven volhouden dat het slechts ‘training schools’ zijn, maar de BBC ontdekte dat de ware aard van het systeem meer is dan slechts trainen: de ‘scholen’ zijn ontworpen om de gevangenen te conditioneren. BBC publiceerde hun vondsten, inclusief een hartbrekende videoreportage, gelijktijdig met de vondsten van Dr. Zenz. Het volledige onderzoeksartikel van Dr. Adrian Zenz is hier te lezen.

Net zoals in de film Minority Report straft de Chinese overheid mensen omdat ze menen dat elke moslim een gevaar vormt voor de bevolking, maar ondertussen betreft het eigenlijk een uitgebreid plan om etnische diversiteit binnen de staat tegen te werken. Zo worden Oeigoerse moslims onder de schijn van ‘War on Terror’ opgepakt, opgesloten en gestraft door geforceerd hun taal, cultuur en religie te verleren en te vergeten. Als de Chinese staat deze aanpak succesvol ‘afrondt’ in Xinjiang onder de moslimminderheid, dan kan deze gebruikt worden in andere delen van China om andere religieuze en culturele minderheden te onderdrukken en uitroeien.

Geef een reactie

Laatste reacties (33)