Laatste update 20:07
2.602
50

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Daklozen mogen blijkbaar niet meedoen in de maatschappij

Den Haag zegt dat de gemeentes het probleem moeten oplossen en de raadhuisbobo’s geven Den Haag de schuld

De politieke klasse spoort ons aan om allemaal mee te doen. Je mag je niet afzijdig houden van de maatschappij. Dan heffen mr. Van Haersma Buma en dergelijke types streng de vinger. Wij moeten allemaal meedoen. Niemand mag aan de kant blijven staan.

Ondertussen neemt het aantal daklozen toe. Het type dakloze is al jaren niet meer de getikte zwerver of de tandeloze junk. Wie om welke reden dan ook achter raakt met zijn vaste lasten – door scheiding en/of ontslag – staat voor hij het weet op straat.

Ben je gek of verslaafd? Dan zijn er nog wel deuren waar je bij aan kunt kloppen, maar daklozen zonder drugsproblemen zijn zelfredzaam en mogen het zelf uitzoeken. Dan doen zich de gewone problemen voor: wie geen adres heeft, komt niet in aanmerking voor een uitkering en zonder uitkering kom je alleen met de grootste moeite aan een adres. Daardoor kunnen daklozen niet meedoen.

Dinsdagavond portretteerde Nieuwsuur een schrijnend geval, een typisch slachtoffer van de crisis. Meneer kwam in scheiding terecht en verloor zijn baan. Bank verkoopt huis. Je blijft met een restschuld op straat achter. Hij was er in vijf jaar niet in geslaagd zijn leven op de rails te zetten omdat hij door zijn dakloosheid en al dat Kafkaeske gelazerstraal zijn leven niet op orde kan krijgen. Hij zwerft nog steeds rond. Leidt hij een nutteloos leven? Nee. Hij verricht vijf dagen per week vrijwilligerswerk bij het kringloopcentrum.

Zo iemand heeft om te beginnen een dak boven zijn hoofd nodig en dan zal de rest volgen. Nu niet. Zonder een vaste basis kun je niet zelfredzaam zijn, behalve misschien als je de wet aan je laars lapt en het verschil tussen mijn en dijn uit het oog verliest.

Volgens het CBS, zo schrijft het Parool, is het aantal daklozen de afgelopen jaren gestegen tot rond de dertigduizend en waarschijnlijk meer want mensen die geen gebruik maken van de nachtopvang staan nergens geregistreerd.

Het is dus niet waar dat iedereen in Nederland mee mag doen en dat wie aan de kant blijft staan bij de kraag wordt gevat om onderdeel te worden van de maatschappij. Daklozen kunnen de bout hachelen. Niemand zal hun een appartement schenken. Daar branden de meeste gemeentes – u weet wel, de instanties die zo dicht bij de burger staan en van dat prachtige maatwerk leveren – zich liever niet de vingers aan want het kost geld dat wethouders – de goeden, zoals die in Maastricht niet te na gesproken – liever aan andere dingen besteden.

Het ziet er niet naar uit dat er iets voor het groeiend aantal daklozen gedaan zal worden. Natuurlijk: wij kunnen ketelmuziek verwachten. De gewone leugenaars zullen naar buiten treden om te zeggen dat die buitenlanders en die asielzoekers alles krijgen en onze eigen mensen niks. En dat onze oudjes zich wentelen in hun eigen pis en zo. Maar daar wordt geen enkele dakloze mee geholpen en dat is ook helemaal niet de bedoeling van deze demagogen. Het is hen er slechts om te doen stemmen te vergaren door haat te zaaien. Als het gaat om het oplossen van sociale problemen dan wordt uit die kringen niets vernomen of het moeten lofzangen zijn op Ayn Rand, Hayek en andere geharnaste tegenstanders van welke sociale voorziening dan ook.

En de regering zal zich hullen in vage praatjes. Ondertussen prijst men zich ongetwijfeld gelukkig dat onze daklozen van die gezagsgetrouwe en nette burgers blijven. Zij kraken geen huizen. Zij organiseren geen landbezettingen. Zij slaan hun tenten niet op bij de burgemeester in de tuin. Zij beginnen geen drugskartel (althans daklozen niet). Zij zijn geen nuisance. Je kunt schouderophalend aan ze voorbij gaan, of als een journalist blijft zeuren, de ander de schuld geven. Den Haag zegt dat de gemeentes het probleem moeten oplossen en de raadhuisbobo’s geven Den Haag de schuld.

Ondertussen: je staat op straat voor je het weet. Ze trekken zo letterlijk het tapijt onder je reet vandaan. En je moet eens kijken hoe snel schulden onbeheersbaar worden als je eenmaal in de klauwen bent gevallen van incassobureaus en deurwaarders of van Nederlandse overheidsinstanties die geld van je krijgen, want daar denken ze: van een kale kikker kun je best veren plukken: die hang je vol met boetes en extra dure strafverzekeringen en zo. Dan komt het hartstikke mooi in orde.

Dus kijk uit: dat fundament waarop je zit en van waar je zo lekker af kunt geven op uitkeringstrekkers en buitenlanders, dat is wankeler dan je denkt.

Denk daaraan als je straks bij de centrale verwarming zit te vieren dat er voor een gezin geen plaats was in de herberg.

P.S. In Groot Brexittannië maakt de overheid zich evenmin druk om de daklozen, zo leert een rapport.

Aanvulling: stel U bent ambtenaar en het is Uw taak zoveel mogelijk wanhopige daklozen op straat te schoppen omdat U net als Uw collega Price van de Amsterdamse GGD denkt dan aan empowerment te doen. Hoe richt U dat in? U laat het slachtoffer dan de zelfredzaamheidsmatrix invullen. Ik zou die graag met uw delen maar dat lukt niet. Dan moet je eerst als hulpverlener of zo zijn ingeschreven. Wel vindt U op de website allerlei gesuikerd gelul die een aardige indruk geven van waar de dakloze op zoek naar hulp zich in begeeft.

De Zelfredzaamheidsmonitor is een product van het bureau Movisie te Utrecht waarvan de 140 medewerkers tegen een marktconform salaris bezig zijn met het verzinnen van manieren om anderen te vertellen hoe ze zelfredzaam moeten zijn. Kijk maar eens rond. Echt de moeite waard om te leren kennen.

Wilt U zelf ook bij een geweldige instantie als Movisie werken? Als U sollicitatieplicht hebt of zelf dakloos bent, dan wel dreigt te worden, hebt U als ervaringsdeskundige natuurlijk heel wat toe te voegen. Er zijn echter op het moment geen vacatures. Wel is het mogelijk een open sollicitatie te sturen naar sollicitatie@movisie.nl. Natuurlijk met motivatie en CV. Als er dan een passende vacature ontstaat, nemen de zelfredzaamheidsbevorderaars van Movisie contact met je op!

cc-foto: Roel Wijnants


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (50)