1.856
6

Student Nederlands

Jordi Lammers is student Nederlands

De bangalijst

Wanneer geldingsdrang belangrijker wordt dan respect maak je in mijn optiek misbruik van deze persvrijheid

Een paar weken geleden las ik ’s morgens in het AD dat een meisje, Livia, zelfmoord heeft gepleegd omdat ze op een zogenaamde bangalijst stond. In deze lijst waar banga voor slet staat, staan ‘de grootste sletten van de school’. Er word op Twitter en Facebook gespeculeerd wie de grootste slet is en hoe je haar het best kunt ‘pakken’.

Een paar uur na haar dood werd bevestigd dat het niet de bangalijst was waarom ze haar leven niet meer zag zitten. Twitteraars wisten dit niet en waren nog in de veronderstelling dat ze zelfmoord pleegde omdat ze op een bangalijst stond.

Nog geen uur nadat bekend was gemaakt dat het meisje gestorven was stroomde twitterend Nederland over van de onsmakelijke grappen. ‘Even de bangalijst updaten, er is iemand afgevallen’ was er eentje. De politie heeft deze meerderjarige jongen opgepakt en zes uur in de cel laten zitten.

Dat je iemand niet kunt oppakken om een opmerking lijkt me duidelijk, er is immers persvrijheid.

Wanneer geldingsdrang belangrijker wordt dan respect maak je in mijn optiek misbruik van deze persvrijheid. Behalve Livia waren ook onderwerpen als Mauro, het busongeluk in Zwitserland en de zedenzaak van Robert M. het doelwit van eigendunkelijke ongein.

Ik wil op geen enkele manier de schijn wekken dat ik het morele monopolie in handen heb en ik de persoon ben die kan zeggen wat wel of niet kan. Toch vind ik dat elk weldenkend mens enigszins tot de conclusie moet komen dat een meisje dat zelfmoord pleegt doordat ze op een slettenlijst staat, niet grappig is.
Meisje pleegt zelfmoord door bangalijst en kinderen verongelukken bij busongeluk = niet grappig.

Is dat zo moeilijk?

Een excuus dat veel van deze twitteraars gebruiken is dat ‘humor relativeert’.
Hoe moet je dat uitleggen aan de ouders van dit meisje?

“Balen van de dood van uw dochter, maar gelukkig hebben we nog humor hé.”

Nee, dat zou belachelijk zijn.
Livia’s ouders die herrineringen ophalen aan de tijd dat hun dochter nog leefde en lachen om de momenten dat ze nog lol met haar hadden.

Dat is mijn interpretatie van: humor relativeert.

Geef een reactie

Laatste reacties (6)