1.838
52

Ondernemer/ Publicist

Michael Blok is geboren in 1970 in de regio Den Haag. Hij woont sinds 1988 in Amsterdam, met tussenpozen in Londen en Parijs. Hij studeerde economie en bedrijfskunde, en begon zijn carrière als zakenbankier bij Morgan Stanley. Later was hij strategieconsultant bij McKinsey, en in 2004 richtte hij met 3 collega's The Anders & Winst Company op, een adviesbureau op het gebied van duurzaam en strategisch zakendoen. Van 2007 t/m 2010 was hij voorzitter van GroenLinks in Amsterdam-Oost. Sinds begin 2011 is hij actief binnen het Platform Stop Racisme en Uitsluiting en publiceert hij regelmatig over het minderhedenonvriendelijke klimaat in Nederland.

De Breivik-chic

In Nederland zijn Breivikiaanse haatuitingen eerder "radical chic" dan taboe

In een opinieartikel van Joost Eerdmans in de Volkskrant van vandaag wordt betoogd dat er in Nederland een taboe op moslimkritiek is. Het tegenovergestelde is waar. De Nederlandse media grossieren juist in flauwe aanklachten tegen moslims. Pijnlijk genoeg vaak precies dezelfde aanklachten die terrorist Anders Breivik vanochtend voorlas in de rechtszaal.

Joost Eerdmans publiceerde vandaag in de Volkskrant een opinieartikel als reclame voor zijn nieuwe boek, waarin hij stelt dat er in Nederland een taboe is op islamkritiek. Misschien heeft hij dan nooit het weekblad Elsevier gelezen, dat een openlijk nationalistische koers vaart. Een voorbeeld volstaat, en dat is de titel van de voorpagina van 22 februari 2006: “Bang voor de Islam: hoe we de islam het hoofd kunnen bieden”, gevolgd door een opinieartikel over hoe moslims kunnen worden “getemd”. In webmedia wordt dagelijks een nog giftiger cocktail gemengd. Ook de omroep Wakker Nederland kiest een dergelijke invalshoek regelmatig, vooral als Joost Eerdmans zelf aan het woord is als presentator. Van een taboe geen sprake, zou je zeggen.
Maar ook de meer gematigde media huilen mee in dit koor. Heel regelmatig krijgen antidemocratische politici een podium. Columnisten als Nausicaa Marbe, Afshin Ellian en Theodor “Breivik heeft gelijk” Holman worden zelfs betaald om lelijke dingen te zeggen over moslims. Er is ook geen gebrek aan ingezonden brieven die een duit in dit zakje willen doen. Dergelijke stukken volgen vaak een vast stramien. Ontdek in land A een rare actie B van moslim C. Haal alles uit zijn context en stel dan vast dat de actie volledig in strijd is met westerse waarde D. Bewijs daarmee dat moslims gevaarlijk/inferieur* zijn (* doorhalen wat niet van toepassing is). En vermijd suggesties over dat moslims misschien dingen om normale menselijke redenen doen, of over wat we praktisch met de klacht kunnen.
Een “prachtige” illustratie was het recente stuk van de rechtse journalist Joost Niemöller in de Volkskrant over twee mannen die in Tunesië veroordeeld zijn voor het verstoren van de openbare orde. Ze publiceerden een cartoon waarin Mohammed met een stijve piemel afloopt op een meisje, een soort uiting die in Tunesië (en op heel veel andere plaatsen) altijd strafbaar is geweest. Niemöller blaast deze veroordeling op tot een lijst wilde stellingen: De nieuwe moslim-democratische regering van Tunesië is begonnen met een strijd tegen ongelovige Tunesiërs. Het is gedaan met de persvrijheid in Tunesië. Alle Tunesiërs zijn het met de veroordeling eens. In islamitische landen is de vrouw als seksueel wezen non-existent verklaard. Mohammed was een pedofiel en een verkrachter. De Koran is gruwelijk, en leidt tot marteling.
De bedoelingen van zo’n lijst flauwe en stigmatiserende aanklachten zijn doorzichtig, ook omdat er maar één (ongeschreven) conclusie mogelijk is: moslims moeten gediscrimineerd worden of zelfs verwijderd. Maar Nederlandse media presenteren zoiets tegenwoordig als een normale mening. Soms zal dit een doelbewuste poging zijn om het debat een bepaalde richting uit te trekken, misschien zelfs bij de Volkskrant waar Chris “Marokkanen zijn lui” Rutenfrans de opiniepaginaredacteur is. Maar vaker zal het een poging zijn om het hele spectrum van meningen een plaats te bieden in de media. Op zich is dat een mooi streven, maar er moeten grenzen zijn.
Bij het zoeken naar die grenzen kunnen de media zich misschien laten inspireren door het feit dat een groot deel van de stigmatiserende stellingen die regelmatig in Nederlandse “mainstream” media worden gepresenteerd over moslims ook vanochtend door Anders Breivik werden genoemd. Of door het feit dat in de rechtszaal duidelijker dan ooit zal worden dat er inhoudelijk weinig verschil is tussen Wilders en Breivik. Door het feit dat er een taboe is om lelijke dingen te zeggen over Joden, homo’s of zwarten, maar hetzelfde over moslims eerder stoer klinkt. Of simpelweg door de logica dat door het constant beschrijven van een bevolkingsgroep als zowel inferieur als gevaarlijk een voedingsbodem voor discriminatie en geweld wordt gecreëerd.
Nee, Joost, er is geen taboe op moslimkritiek. Er zijn niet alleen geen taboes, maar zelfs geen grenzen. Het is voor de ook door jou geliefde westerse waarden te hopen dat dat verandert.

Volg Michael Blok op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (52)