481
6

Freelancer (RTV en storytelling)

Mijn naam is Yannick La Gordt Dillié (1991). Ik ben student Radio en Televisiejournalistiek en Storytelling in Zwolle, groot fan van de klassiekers uit de 80’s en sinds de zomer van 2010 smoorverliefd op de Serengeti van Afrika. Hierover heb ik het boek 'Op weg naar de Serengeti' geschreven. Ik kijk iedere seconde om me heen, word ergens door geraakt en pak dan direct de pen. Ik schrijf vanuit het hart.

De eeuwige boodschap van Lennon

"You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one"

Het is voorbij. De afgelopen twee weken waren prachtig en werden door de hele wereld bejubeld. De Olympische Spelen in Londen brachten knotsgekke, emotionele en onvergetelijke sportmomenten naar de liefhebber. Het was oogstrelend, een lust voor ’t oog.

We hebben van alles gezien. Een Chinese atleet die geblesseerd raakte en toch op één been over de finish hinkte, twee Britse broers die nét naast het goud grepen en huilden omdat ‘ze iedereen hadden teleurgesteld’, de snelste man op aarde die opnieuw even laat zien wie de allerbeste is, enzovoort. Sporters die winnen, sporters die verliezen. Tranen van blijdschap, tranen van verdriet. Sport in haar beste vorm: puur en passievol.

Maar er was één moment dat me altijd bij zal blijven, een moment tijdens de sluitingsceremonie. John Lennon verscheen op het enorme stadionscherm, terwijl zijn schitterende hit ‘Imagine’ werd afgespeeld. De liefdevolle pianoklanken, de pure stem van John, de doodse stilte in het stadion. Tranen sprongen in m’n ogen. John Lennon, spijtig veel te vroeg overleden in 1980, was daar. John was even daar tussen al die tienduizenden mensen, om zijn eeuwige boodschap nogmaals te verkondigen: vrede op aard.

Sport is namelijk hét fenomeen waarbij oorlog geen plek krijgt. Ruzie, strijd, wraak, dat zeker, maar oorlog? Nee. Sport kent deze bijzondere eigenschap, omdat het juist is opgezet als een wedstrijd tussen verschillende partijen, met duidelijke regels, grenzen en prijzen. Vechten voor de winst, alles uit een mens halen om te winnen, maar altijd op de goede manier. Een soort positieve, afgesproken oorlog, voor de gemeenschap, saamhorigheid en.. voor de vrede.

Vrede. Haha, te mooi om waar te zijn, hoor ik je al zeggen. En toch blijf ik erin geloven, samen met vele anderen over de hele wereld. Hopen op betere tijden. Want zoals John zelf ooit zong in datzelfde nummer: “You may say I’m a dreamer, but I’m not the only one”

Volg Yannick ook op twitter: @yannicklgd 

Geef een reactie

Laatste reacties (6)