1.082
10

Expert vrouwenrechten

Gauri van Gulik is expert vrouwenrechten bij Human Rights Watch.

De epidemie van geweld tegen vrouwen

'Nou én dat je man je slaat? Dat is normaal. Maak er niet zo'n punt van. Hij is tenslotte je man en de vader van jouw kinderen' 

“Hij sloeg me altijd in mijn buik, borst en hoofd”, aldus Amina, een Egyptische moeder van vier kinderen, die het huiselijk geweld van haar man beschrijft, dat bijna 20 jaar heeft geduurd. “Het gebeurde elke dag. Ik sloot me regelmatig een week op in een kamer om maar uit zijn buurt te blijven. Hij bleef dan schreeuwen. Wanneer ik de deur opendeed, kwam hij naar binnen en sloeg me.”


Dankzij onthutsende nieuwe gegevens die de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) recentelijk heeft onthuld, weten we nu dat bijna een derde van alle vrouwen ter wereld lijden als Amina. De WHO heeft haar eerste, uitgebreide wereldwijde evaluatie (.pdf) van studies naar fysiek en seksueel geweld tegen vrouwen gepubliceerd.

Dit zijn de vijf belangrijkste lessen:
Fysiek en seksueel geweld tegen vrouwen komt vaker voor dan de meeste gezondheidsrisico’s die met name vrouwen treffen, zoals borstkanker. Naar schatting 35 procent van alle vrouwen ter wereld heeft wel eens fysiek of seksueel geweld meegemaakt door een partner, of seksueel geweld door een vreemde. De WHO noemt dit een volksgezondheidsprobleem van epidemische proporties.
Huiselijk geweld komt echt overal voor. Hoewel er duidelijke verschillen zijn tussen regio’s, blijkt uit de cijfers van de WHO en het werk van Human Rights Watch dat deze mensenrechtenschendingen wereldwijd plaatsvinden.

Als vrouw loop je meer kans om door je partner vermoord te worden, dan door een volslagen vreemde. Het rapport van de Wereldgezondheidsorganisatie toont aan dat 38 procent van alle  vermoorde vrouwen door levenspartners zijn vermoord (tegen 6 procent van de vermoorde mannen).

Geweld heeft enorme gevolgen voor de gezondheid van vrouwen. Wereldwijd heeft 42 procent van de mishandelde vrouwen fysiek letsel opgelopen, blijkt uit het WHO-rapport. In duizenden interviews met vrouwelijke slachtoffers van geweld over de hele wereld heeft Human Rights Watch hetzelfde verhaal gehoord. We weten door ons onderzoek in Colombia, India, Oeganda en in andere landen ook dat vrouwen nog steeds tegen drempels aanlopen in de toegang tot gezondheidszorg voor dergelijk letsel.

Naast fysieke schade, heeft geweld ook ernstige psychische gevolgen. Uit het rapport blijkt bijvoorbeeld dat mensen die geweld door een partner overleven, twee keer zoveel risico lopen op een depressie.

Vrouwgerichte zorg
Wat moet er nu gebeuren? In de eerste plaats tonen deze cijfers en het werk van mensenrechten- en vrouwenorganisaties over de hele wereld aan hoe belangrijk toegankelijke, niet-discriminerende en goede gezondheidszorg voor alle vrouwen en meisjes is. De Wereldgezondheidsorganisatie heeft 
nieuwe richtlijnen opgesteld voor de gezondheidssector, die oproepen tot vrouwgerichte zorg, een betere opleiding van gezondheidswerkers en uitgebreide zorg, inclusief anticonceptie. Daarnaast blijkt uit het werk van Human Rights Watch dat aansprakelijkheid in gezondheidsstelsels nodig is om tekortkomingen op te lossen en vooruitgang te meten.

Betere gezondheidszorgverlening is echter niet genoeg. We moeten de aantallen terugdringen en we weten dat daarvoor een bredere bevordering van vrouwenrechten nodig is. Overheden zouden meer moeten investeren in preventie, waarbij ze sociale normen die discriminerend zijn voor vrouwen moeten bestrijden, economische rechten van vrouwen moeten versterken en korte metten moeten maken met discriminatie op het werk en in het onderwijs.

Straffeloosheid
Het is van essentieel belang dat overheden het optreden van de politie bij geweld tegen vrouwen verbeteren. Een voortdurend gebrek aan rechtvaardigheid en een professionele respons van de politie leidt tot een klimaat van straffeloosheid, zoals ons werk in 
BelgiëAfghanistan, de Verenigde StatenZuid-Afrika, Canada en vele andere landen heeft aangetoond.

Amina was dapper genoeg om de overheid om hulp te vragen tegen het geweld dat zij onderging. Maar ze zei ook dat de politie eens tegen haar man had gezegd: “Het is oké, laat haar maar komen. We gooien de aangiftes weg.” Haar behandeling in een openbaar ziekenhuis was niet veel beter. “Ik ben vaak in het ziekenhuis geweest”, aldus Amina. “De verpleegkundigen en artsen waren verbaasd dat ik zo geschokt was dat mijn man mij dit aandeed. Ze zeiden: Nou én dat je man je slaat? Dat is normaal. Maak er niet zo’n punt van. Hij is tenslotte je man en de vader van jouw kinderen.” 

Rechtvaardigheid
De nieuwe gegevens van de Wereldgezondheidsorganisatie zouden alle regeringen ertoe moeten aanzetten om geweld tegen vrouwen als Amina te voorkomen en onmiddellijk maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat overlevenden van geweld toegang hebben tot waardige gezondheidszorg, maatschappelijke diensten en rechtvaardigheid.

Gauri van Gulik is expert vrouwenrechten bij Human Rights Watch. Volg haar op Twitter: @GauriHRW

Dit artikel verscheen eerder via ThomsonReuters TrustLaw Foundation.

Geef een reactie

Laatste reacties (10)