787
6

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variƫrend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

De ‘fist bump’ als griepremmer

Elke dag een gezond weetje van Ivan Wolffers: vandaag over handcontact en bacteriƫn

Een artikel op het webmagazine The Atlantic vraagt aandacht voor de trend om elkaar bij wijze van begroeting een vuistje te geven. Een ‘fist bump’ noemen de Amerikanen dat. Vroeger gaven we elkaar bij ontmoeting en afscheid gewoon een hand. Op een goede dag ontdekte ik dat ik daarmee ouderwets was. Mensen keken me verbaasd aan. Je moest gewoon ‘Hai’ zeggen bij een begroeting en als je vertrok ‘Doei’.

Nu is het vuistje – of de fist bump – dus hip, maar kijk nou eens naar het artikel waar ik naar verwijs om te zien hoe mallotig het eruit ziet. Vooral als Barack en Michele het bij elkaar doen. 

Infecties
Er is ook een interessant voordeel aan het vuistje geven verbonden. Je loopt er volgens deskundigen minder bacteriën bij op. Er is steeds meer aandacht voor het voorkomen van griep, verkoudheid en andere infecties. Je handen komen immers overal aan. Denk maar na: je gaat naar de wc en raakt daar de kraan aan, de deurknop en misschien zelfs het lichtknopje. Maar iedereen die daar een bezoek brengt doet dat natuurlijk en met je ellenbogen wordt het vaak niets. Vooral niet als ze een echte draaikraan hebben. Wat kan je zo allemaal niet overkrijgen?

En er zijn nog meer bedreigingen: je bent verkouden, moet hoesten of niezen. Je moeder heeft je geleerd altijd je hand voor je mond te houden. Anders verspreid je de ziekmakertjes die in je mond en keel zitten door de hele kamer, werkplek, treincoupé, klas of collegezaal. Maar vervolgens zitten die rakkers op je hand en die krijgt een ander gulhartig aangeboden als je ergens op bezoek komt. Die ander moet die hand wel aannemen en het staat een beetje lullig om meteen daarna zijn tas te openen, ontsmettingsdoekjes te pakken en alles wat door jou is aangeraakt grondig te reinigen.

Ziekmakers
Het vuistje kan dus uitkomst bieden. Je maakt namelijk drie maal minder huidcontact dan bij een handdruk en het duurt ook maar een derde van de tijd van het schudden van een hand. Minder kans op besmetting dus.

Maar kunnen we dan misschien niet beter goed onze handen wassen? Dat is helaas niet echt een oplossing, want niemand wast goed genoeg en 80 procent van de ziekmakers blijft lekker zitten. Bovendien zijn er geen garanties dat iedereen dat überhaupt doet. Bij onderzoek op publieke toiletten bleek dat maar 20 procent van de bezoekers daar de moeite voor neemt.

Stoer
Vuistje geven ziet er ook stoer uit volgens de voorstanders van deze begroeting, een beetje toffe jongens onder elkaar. ‘The high five’ is voorbij, het vuistje is in.

Ik blijf echter gewoon handen schudden en neem het risico te ontdekken dat ik slechts een mens ben, ook kwetsbaar voor de bacterie of het virus dat soms langskomt. Als je mijn hand niet wilt dan weiger je maar. Ik neem het je niet kwalijk.

Besmettingsangst is in wezen vaak angst voor andere mensen en die zijn natuurlijk ook een beetje eng. Vooral hun gedachten zijn eng omdat die zo anders zijn dan die van jou.

Volg Ivan Wolffers ook op Twitter
Het vorige Gezonde Weetje van de Dag:
 Het is de oxytocine, stupid!

Het nieuwe boek van Ivan Wolffers is: Het gezonde lifestyleboek


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (6)