907
13

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

De Indonesische president laat nabestaanden in de kou staan

Over de uitspraak van president Joko Widodo om vooral geen onderzoek te doen naar Nederlandse oorlogsmisdaden in de vroegere kolonie

cc-foto: Brookings
cc-foto: Brookings

President Joko Widodo, die volgende week een staatsbezoek aan Nederland brengt, zegt in een interview met het NRC-Handelsblad dat wat hem betreft een onderzoek naar Nederlandse oorlogsmisdaden gedurende de politionele acties (1945-1949) niet nodig is. Daar heeft niemand iets aan, noch Indonesië noch Nederland, vindt hij. De Indonesische president wil liever vooruit kijken.

In maart van dit jaar was minister Koenders van Buitenlandse Zaken in Ragawede, een van de locaties waar in 1947, een oorlogsmisdaad plaatsvond a la Putten in 1944. Gevraagd naar de verblijfplaats van een kapitein van het Indonesische leger, executeerden Nederlandse militairen gewone burgers die zeiden dat ze dat niet wisten. Bij die gelegenheid zei Koenders:

De tragedie van destijds is een zwarte bladzijde in onze geschiedenis. We hebben erkend dat er fouten zijn gemaakt en dat er vreselijke dingen zijn gebeurd. Daarvoor heeft de Nederlandse regering excuses aangeboden. Die heb ik vandaag herhaald in het gesprek. Ik hoop van harte dat het mede bijdraagt aan verdere verzoening.

Rawagede staat niet op zichzelf. Telkens komen er nieuwe oorlogsmisdrijven uit die oorlog in het nieuws. Koenders riep op een nieuw onderzoek te doen naar Nederlandse oorlogsmisdaden, samen met Indonesië, omdat het zowel goed voor Nederland als voor Indonesië zou zijn.

Wie willen dat? Burgers in getroffen gemeenschappen in Indonesië hebben daarom gevraagd. Van Nederlandse kant waren het mensen die geloven dat herbezinning op wat Nederland daar deed en wie daar belang bij hadden, goed is. Daar werd iets groots verricht? Aan Nederlandse zijde sneuvelden 5000 militairen in een oorlog die zinloos was, want iedereen die een beetje gevoel voor geschiedenis had en de snelle dekolonisatie in de voormalige koloniën van Europese landen zag, kon zien dat kolonialisme een aflopende zaak was. In Nederland zeiden politici van de toenmalige KVP: “Indië verloren, al verloren.” Het kostte de Nederlandse samenleving veel te veel. Het was een staatskas leegslorpende onderneming om aan de andere kant van de wereld een leger van 150.000 soldaten te laten functioneren. Daardoor was er in Nederland geen geld om de vernielde steden na de oorlog opnieuw op te bouwen en een juridisch apparaat op te zetten om de tienduizenden Nederlanders die ‘fout’ geweest waren in de tweede wereldoorlog te berechten (uiteindelijk werd aan de Nederlanders die voor de Duitsers hadden gevochten zelfs voorgesteld in ruil voor het vrijschelden van hun schuld naar Indië te gaan om tegen de nationalisten te vechten). De woningnood in Nederland nam enorm toe.

Wie wilden dat, welke politieke partijen en politici saboteerden de pogingen om de afspraken uit het diplomatieke overleg met Soekarno telkens teniet te doen? Zat vragen dus, maar ook de vraag hoe de 150.000 Indonesische dodelijke slachtoffers aan hun einde kwamen.

Joko Widodo wil dus vooruit kijken en ik ga ervan uit dat minister Koenders daardoor ook weinig voelt om met zijn voorstel door te gaan. Hij kan niet zonder medewerking van Widodo. Deze aanvankelijk veelbelovende president blijkt niet zo vooruitstrevend als hij leek toen hij door miljoenen enthousiaste Indonesiërs die naar verandering snakten in 2014 werd gekozen. Aanvankelijk leek er bijvoorbeeld hoop te zijn over het onder ogen zien van de genocide op honderdduizenden communisten en Chinezen in 1965 en 1966, maar vorig jaar toen dat al weer 50 jaar eerder gebeurde en er boeken over verschenen, voorstellingen over werden gemaakt en een tentoonstelling georganiseerd, reageerde Joko Widodo net zoals hij nu reageert op het plan van Koenders. De schrijvers van de betreffende boeken mochten niet verschijnen op literaire festivals, de voorstellingen gingen niet door, net als de exposities. Hij kijkt liever vooruit en laat de nabestaanden van 1965 in de kou staan. Het is gewoon niet gebeurd.


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (13)