2.531
57

eindredacteur Joop

Francisco van Jole is journalist en eindredacteur van Joop.
Verder is hij politiek commentator bij De Nieuws BV en presentator van Draad, een politieke talkshow in Arminius te Rotterdam.

De kiezer serieus nemen

Waarom de PvdA en Leefbaar Rotterdam niet samen de stad moeten besturen

De politicoloog Andre Krouwel vindt dat de PvdA samen met Leefbaar moet gaan regeren in Rotterdam. Hij is niet de enige. Cabaretier Freek de Jonge bijvoorbeeld zei op Twitter min of meer hetzelfde: “het zou voor de stad een zegen zijn als de PvdA en Leefbaar Rotterdam elkaar zouden vinden op de punten waar ze het in wezen eens zijn”. Ik gok dat het niet grappig bedoeld was.

In feite vragen die critici de PvdA te breken met een verkiezingsbelofte. Want de sociaal-democraten beloofden vooraf dat ze niet met Leefbaar in een college zullen gaan zitten. De PvdA heeft daar gegronde redenen voor, zoals bijvoorbeeld de eis van de Leefbaren dat PvdA-burgemeester Aboutaleb ontslagen wordt. Door die stellingname kan er van normale verhoudingen tussen burgemeester en eventuele Leefbaar-wethouders al geen sprake kan zijn. Het is als op het altaar aflopen met een huwelijkspartner die de echtscheidingspapieren al op zak heeft: “Ja, ik wil niet.”
De PvdA sloot Leefbaar Rotterdam vooraf uit. Gezien de reacties lijkt dat een nieuw taboe in Nederland, vooraf aankondigen dat je met een bepaalde andere partij niet wilt regeren. De een noemt het niet democratisch, de ander zegt dat je de kiezers van de tegenpartij dan niet serieus neemt. Ik hou het er maar op dat die verbroederingsdrift is over komen waaien uit de Verenigde Staten waar Obama probeert beide partijen bij zijn hervormingen te betrekken.
Het zoeken naar samenwerking tussen aartsrivalen lijkt een loffelijk streven maar voor de Nederlandse politiek is het dodelijk. Dat mogen we geleerd hebben van de Paarse jaren. In die tijd was Nederland het politiek met elkaar eens, we waren gelukkiger dan ooit. Van oppositie was amper sprake en het leek er op dat het CDA het einde van haar geschiedenis naderde. Voor dat kortstondige geluk van nationale overeenstemming is een hoge prijs betaald. Pim Fortuyn rook het vacuüm, begon een hevige campagne tegen Paars en het resultaat is bekend: het politieke landschap werd verwoest en ineens was iedereen ontevreden.
De zegetocht van Fortuyn begon in Rotterdam, een stad die al decennia werd geregeerd zonder noemenswaardige oppositie, afgezien van wat rumoer met de Stadspartij. Fortuyn vond dat mensen ‘wat te kiezen moeten hebben’. Het was een van zijn beste stellingen. Er moet wat te kiezen zijn in de politiek: het een of het ander.
Als de PvdA (14 zetels) en Leefbaar (14 zetels) nu na de verkiezingen alsnog gaan samenwerken zijn er alleen maar verliezers. Kiezers van beide partijen krijgen dan een college waar ze niet voor gekozen hebben. De oppositie is effectief uitgeschakeld want beperkt tot kleine partijen die niet boven de vier zetels komen.
Ja, de samenwerking tussen de rivalen PvdA en Leefbaar zal misschien in de praktijk toch best te doen zijn maar niemand wordt daar echt tevreden van. Geen kiezer zal zich serieus genomen voelen. En je weet nu wat de stad dan over vier jaar te wachten staat.

Geef een reactie

Laatste reacties (57)