Laatste update 14:40
7.933
75

Neerlandicus

Neerlandicus. Gepensioneerd docent Nederlands. Oud-afdelingssecretaris en voorzitter PvdA voormalig lid gemeentelijke commissies.

De kneusjes van Rutte

Hoe krijgt Rutte het toch voor elkaar om steeds weer kneusjes ten tonele te voeren?

cc-foto: ministerie van Buitenlandse Zaken

In bepaalde kringen doen mensen er álles aan om hun status te verhogen. Het is een bekend verschijnsel bij VVD-prominenten; een poging om op enig moment intelligent over te komen en zich als intellectueel te profileren. Ook onze minister van Buitenlandse Zaken wilde graag in de vaart der volkeren omhoog.

Blok meende een goed verhaal neer te zetten voorzien van quasi-wetenschappelijke ingrediënten, maar kwam inhoudelijk, ondanks de hier en daar normaliter wat minder gebezigde woorden die ons het tegendeel moesten doen geloven, niet veel verder dan de spreekbeurt van een HAVO-scholier. Het klonk leuk – het zit in de genen – en meer dan waarschijnlijk zal deze vondst, oefenend voor zijn spiegel, tot wat geroffel op de weinig spectaculaire borst hebben geleid.

Het lag kennelijk niet voor de hand om wat langer na te denken over de geloofwaardigheid van zijn tekst. Zijn status, als Minister van Buitenlandse Zaken nota bene, zou toch voldoende moeten zijn voor die geloofwaardigheid zal hij, nog altijd in de spiegel kijkend, gemeend hebben.

Dat zijn voorganger juist moest vertrekken omdat hij niet goed had nagedacht over een speech, was geen reden voor Blok om ook maar een ietsie pietsie kritisch naar zichzelf te zijn. Hij moest en zou die poging om intelligent over te komen doorzetten. Een volstrekt mislukte poging waarmee hij juist het tegendeel bewees. Als dit het niveau is dat Blok kan bereiken dan zal hij nooit een behoorlijke gesprekspartner van zijn buitenlandse collega-ministers en andere diplomaten zijn en mag je bedenkingen hebben als het gaat om het bereiken van resultaten.

Hoe toch krijgt Rutte het voor elkaar om steeds weer kneusjes ten tonele te voeren? De man die bij Unilever tien jaar lang geschoold is op personele zaken en dus over een dosis mensenkennis en taxatie vermogen zou moeten beschikken. De ervaring met de slappe, door hem zelf opgevoerde, Uri Rosenthal enerzijds en de door Samson voorgedragen diplomatiek gezien sterke Frans Timmermans en zijn latere opvolger Bert Koenders anderzijds, moeten Rutte toch duidelijk hebben gemaakt wat het verschil kan zijn. Wat voor vlees hij in de kuip moet hebben om op die post een succesvol landsvertegenwoordiger te hebben.

Toch weet hij met zijn jongste kabinet alweer met zwakke broeders te komen. Hoe dat komt laat zich gemakkelijk verklaren. Rutte heeft besloten partijverdienste leidend te laten zijn in zijn keuzes. Van een minister-president mag echter verwacht worden dat hij zich focust op kwaliteit en ervaring op, in dit geval, de buitenlandse diplomatie, wat altijd nog iets geheel anders is dan politieke ervaring.

Naast het feit dat we natuurlijk Zijlstra en Blok hun dwalingen kwalijk mogen nemen, mag toch ook de bal nadrukkelijk aan Rutte worden toegespeeld. De valkuil van keuzes op basis van partijverdienste loopt als een rode draad door zijn politieke leiderschap. Een overduidelijke vriendjespolitiek die het politieke bedrijf ernstig schaadt.

De gevolgen waren en zijn uiterst pijnlijk. Rutte moet hiervoor maar eens nadrukkelijk ter verantwoording worden geroepen. Naast een motie van wantrouwen in de richting van Blok heeft onze regeringsvoorman wat mij betreft succesvol gehengeld naar een motie van afkeuring.

Geef een reactie

Laatste reacties (75)