1.319
11

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

De koeienscheet

De grootste uitstoot van broeikasgassen levert de koe met zijn scheten... Maar wat doen we met de scheten die 7 miljard mensen laten? 

We maken ons in toenemende mate zorgen over onze koolstof- en water-‘footprint’ op aarde. Steeds meer openbare instellingen proberen zich sterk te maken door daarop te letten. We mogen dan gemiddeld iets meer dan 80 jaar op de wereld rondlopen, maar wat voor schade berokkenen we ons milieu door simpel hier te zijn?

Alleen door melk te drinken laten we al ‘sporen’ na en als we met heel veel mensen zijn kun je al niet meer van ‘sporen’ spreken, maar van een achtbaansweg naar een slechtere leefomgeving voor toekomstige generaties.

Medewerkers van de University of Arkansas in de VS keken naar het hele proces van productie tot en met consumptie en verwerken van afval bij de melk die we drinken en kwamen tot enkele opvallende conclusies. Wat doen we in Nederland op dat gebied?

De melkproductie in Nederland is vrij prominent. Een Nederlandse koe produceert gemiddeld 22 liter melk per dag. Dat komt neer op meer dan 8000 liter per jaar. Per jaar komt het voor heel Nederland neer op 11,9 miljard liter. De totale productie van 1 liter melk (ongeveer 1 kilo) gaat gepaard met ongeveer 2 kilo broeikasgassen. Dat is verrassend veel en het zou mooi zijn als dat verminderd zou kunnen worden.

Op allerlei niveaus wordt eraan gewerkt, maar het is nog altijd een belangrijke uitdaging. Daar wil ik het echter helemaal niet over hebben. Ik werd in het artikel vooral gefascineerd door de koeienscheet.

De grootste uitstoot van broeikasgassen levert de koe namelijk met zijn scheten. Een scheet bestaat uit methaangas. De mestverwerking voegt daar ook nog het nodige aan toe. Nu valt die mestverwerking enigszins te regelen en in Nederland is dat vrij goed georganiseerd. Maar wat moet je met de schetenproductie van die koeien? Bij het lezen van zulke informatie word ik overvallen door een lawine van vragen.

Moet de koe gekoppeld worden aan een methaangascontainer en kunnen we op het zo verzamelde gas koken? Wat weegt zwaarder een koeienscheet, de kwaliteit van leven van onze koeien of de prijs van melk? Moeten we minder melk gaan consumeren en onze eiwitten op gevarieerdere wijze produceren? Maar wie heeft uitgerekend wat de milieulast bij de productie van sojamelk is? Of moeten we harder gaan werken aan beperking van de bevolkingsgroei? En wat doen we met de scheten die 7 miljard mensen laten? Kunnen die ook opgevangen worden? Ik weet het allemaal niet, maar begrijp wel dat naast al het andere dat me elke dag belast, ook de koeienscheet nu onze zaak is geworden.

 

Volg Ivan Wolffers ook op Twitter

Het vorige weetje: Slechte gewoontes

Het nieuwe boek van Ivan Wolffers is: Het gezonde lifestyleboek

 

 

 

 

 

 

 

 Foto koe:  Conor Lawless link foto


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (11)