391
2

Stadsorakel Rotterdam

Tijdens komkommertijd voert de Rotterdamse filmmaker en schrijver Michael Barzilay vrijwel niets uit. Daarom neemt zijn avatar Von Barzy deze periode allerlei taken over. Alle communicatie verloopt nu via hem. In het kader van de serie ‘Stadsalternatieven’ zal dit zelfbenoemd stadsorakel deze zomer de havenstad eens stevig onder de loep nemen.

De Kunstbril

De stad van staal, beton, steen en asfalt zal het steeds vaker afleggen tegenover de ‘maakbare’ stad van bits

Rotterdammers hebben doorgaans een netelige houding ten opzichte van kunst in openbare ruimtes. Kunst in de buitenlucht moet mooi-zijn, of een ieder geval goed doordacht, maar er is altijd oproer bij een aankoop. Kabouter Buttplug zorgde bijna voor stadsrellen. En toen onlangs het plan werd geopperd om het Zadkine-beeld te verplaatsen, stond heel de stad op de achterpoten. Als we eenmaal van een object houden, zit het diep.

Rotterdamse planologen hebben de neiging nieuwe kunstuitingen snel in de armen te sluiten terwijl ze het oude vaak laten versloffen. Of kwijtraken. Neem ‘De Elpee’, het monument ter nagedachtenis aan volkszanger Louis Davids. Was jaren zoek! Dankzij een grondige bewonderaar is het nu teruggevonden. Maar ook talloze andere kunstwerken zijn de laatste jaren in het niets opgelost.

Waar is ‘Het Touwspringend Meisje’ van Co Westerik? Het baksteenmozaïek ‘Vogels’ van Jan Bezemer? Of het onbetaalbare graffitibord “Lee” van de Chileense grootmeester Lee Quinones. Het is moeilijk afscheid nemen van een kunstwerk als die zich eenmaal stevig in de psyché heeft genesteld. Kijk, we zijn echt niet de moeilijkste: de almaar veranderende skyline en het constant verplaatsen van kunst in het publieke domein heeft ons allesbehalve rigide gemaakt. Wij gedijen op verandering. Maar we kunnen woest worden als een kunstwerk zomaar verdwijnt. Daarom is de tijd nu rijp voor het nostalgische én innovatieve Stadsalternatief nrrrr.: 8!

De Kunstbril

Een smart-bril met Augmented Reality-app (AR) oftewel Toegevoegde Realiteit-applicatie, waarmee je Rotterdam ‘inricht’ zoals je zelf wenst. Het werkt als volgt: de bril laat je ‘live’ kunst in de openbare ruimte zien, terwijl dat zonder bril niet te zien is. Coördinaten van de stad worden door de bril en software herkend waardoor er, al naar gelang de persoonlijke voorkeur, een driedimensionaal beeld van een bekend kunst- of bouwwerk dat ooit verloren is gegaan, op elk gewenste locatie in de stad opnieuw kan worden toegevoegd. En via stemherkennings- en andere inventieve software kun je zelfs vragen stellen aan de architect of kunstenaar zelf. Ook al ligt die al jaren onder de zoden.

De Kunstbril wordt een game-changer. Het zijn onze allereerste schreden om over Rotterdam een compleet virtuele matrix te leggen. En je kunt het zo gek niet bedenken. Over een tijdje zal je de stad kunnen ‘zien’ zoals die ooit was of misschien in de toekomst ooit zou kunnen worden. Een historisch gebouw dat bijvoorbeeld jaren geleden is gesneuveld zet je in een oogwenk terug op elk gewenste plek. Een nieuw kunstwerk of gebouw ‘passen’ we virtueel eerst even alvorens we het neerzetten. Alles zal voortaan terug te halen, toe te voegen of weg te laten zijn, zolang je het maar door De Kunstbril bekijkt en arrangeert.

De stad van staal, beton, steen en asfalt zal het steeds vaker afleggen tegenover de ‘maakbare’ stad van bits. En Zadkine’s “Stad zonder Hart”, die zet je dus gewoon in de eigen voortuin.

Dus  stem! En customize je eigen artificiële stad….

Von Barzy.

Geef een reactie

Laatste reacties (2)