2.054
9

Schrijver

Joris van Huijstee is geboren op 16 februari 1966. In 2012 werd bij hem de officiële diagnose syndroom van Asperger gesteld. Op zijn 26ste levensjaar, in 1992, verbleef hij voor een psychose een jaar in psychiatrische inrichting de Sinaï te Amersfoort. Sinds ontslag in 1993 heeft hij nooit meer chemische medicatie tegen geestziekte gebruikt en is nooit meer depressief geweest. Door sommige experts verklaard als onmogelijk. Het heeft bij hem een drang aangemaakt om op te komen voor mensen met psychische problemen die dreigen onder te sneeuwen in het Nederlandse geestelijke zorgsysteem. Om ze te behoeden om een leven in de psychiatrische molen te leiden als dit voorkomen kan worden. Hij heeft Economie gestudeerd, gewerkt als telefonische verkoper, en in 1996 de toelatingstest voor Mensa gehaald. Het laatste om rechtvaardiging aan zijn soms andere gedachten te kunnen geven. Sinds 2002 is hij begonnen met schrijven. In totaal heeft hij vier detectives, twee romans, en een SF geschreven (2013) getiteld Het Nieuwe Leven, door de Telegraaf vergeleken met A Brave New World van Aldous Huxley.

De maatschappij wijst eenlingen af

De eenling in Nederland moet een eigen maatschappelijke identiteit krijgen. Zoals een Amsterdammer zich een Amsterdammer voelt en een Rotterdammer een Rotterdammer.

Computertijdperk heeft van sommige individualisten eenlingen gemaakt. Mensen die hun identiteit in de computer gevonden hebben, altijd in een symbolisch tweegesprek met de computer zijn, ook wanneer ze zich tussen mensen begeven. Echter onbewust.

Geen opmerkelijk nieuws, het bewustzijn is waar het om gaat. De maatschappij wijst eenlingen af. Ze doen niet mee en worden vaak niet of nauwelijks geaccepteerd. Bij de eenling maakt dit een neerwaartse spiraal van cynisme en negatieve emoties aan. Men verwijt de omgeving het niet gewoon eenling te mogen zijn. Men ziet het als een verbod om te zijn zoals men is.

Ik heb jarenlang een eenlingenleven geleid en het gemis aan sociale contacten is verkillend en maakt makkelijk negatief en achterdochtig waarin de neiging ligt de schuld bij anderen te willen neerleggen. Vervolgens zorgt het eenlingen bestaan er weer voor dat deze emotionele ontwikkeling niet erkend wordt als veroorzaakt door gebrek aan sociale contacten. Het gevoel loopt vast en het ego maakt dat het idee minder dan anderen te zijn niet geaccepteerd kan worden. Daaruit kunnen suïcidale gedachten voortkomen met de wens onschuldige mensen te willen meenemen. Onschuldige mensen die een symbolische waarde kunnen vertegenwoordigen. 

Dhr. D. Denys (hoogleraar psychiatrie) schreef een tijd geleden dat er in 2000 410.000 mensen met zelfmoordplannen rondliepen. Wat het percentage daarvan is, dat plannen heeft waarin hij of zij eerst onschuldige mensen mee de dood inneemt, werd er niet bij vermeld. Ik denk dat dit percentage schrikbarend gestegen is. Ook het effect dat nationale en internationale zelfmoord aanslagen hebben op mensen met een zelfmoordgedachte, mag niet genegeerd worden.

Ik vind dat de eenling in Nederland een eigen maatschappelijke identiteit moet krijgen. Zoals een Amsterdammer zich een Amsterdammer voelt en een Rotterdammer een Rotterdammer. Voor het computertijdperk ontwikkelden van de duizend potentiële eenlingen zich minder tot een eenling dan momenteel.

Tevens denk ik dat internet niet heeft geleid tot relatief meer daders maar wel tot meer eenlingen. Een psychopaat laat zich inspireren, het gaat om wat hem kan inspireren. Dat kan een morbide spel op internet zijn. En tegenwoordig ook zelfmoordaanslagen in het nieuws. Reeg diezelfde psychopaat honderd jaar geleden zijn buurman aan het mes, nu maakt hij meer onschuldige slachtoffers doordat hij op een andere manier geïnspireerd is geraakt en meer mogelijkheden om meer onschuldige slachtoffers mee te nemen heeft.

Internet heeft wel geleid tot meer onschuldige slachtoffers, echter mijn inziens door eenzelfde percentage daders dan voor het computertijdperk. Daar komt verandering in. Wanneer, bijvoorbeeld, op een totaal van 100.000 eenlingen één gek een aanslag pleegt en daarna zichzelf vermoord dan zijn dat twee gekken op 200.000 eenlingen. Het totaal aantal eenlingen kan niet meer genegeerd worden.  Dat moet er liefst nul op 200.000 worden maar in ieder geval één minder.

Het moet bespreekbaar worden. Er zouden praatgroepen kunnen komen die mensen met zelfmoordaanslag ideeën met elkaar in contact brengen. Waar mensen de mogelijkheid hebben om tussen anderen hun donkerste gedachten te kunnen uiten. Als een variant van anonieme alcoholisten. Om het zo uit het verdomhoekje te halen. Om het relativering te geven. De AZGG (anonieme zelfmoordaanslag gedachten groep). Waar je je aansluit en op een avond langskomt en je hand op steekt en zegt: “Ik ben die en die en ik heb plannen om onschuldige mensen te vermoorden voordat ik de hand aan mezelf sla.” Waarna de groep zangerig en in koor proclameert: “Welkom die en die.” Er moet relativering van de gedachte geboden worden.


Laatste publicatie van JorisvanHuijstee

  • Het Nieuwe Leven

    science fiction

    2012


Geef een reactie

Laatste reacties (9)