5.380
102

Hoogleraar Openbare Financiën

Professor Harrie Verbon is econoom en momenteel werkzaam als hoogleraar Openbare Financiën en Sociale Zekerheid aan de Universiteit van Tilburg. Zijn onderzoek behelst onder meer de volgende terreinen: de macroeconomische effecten van vergrijzing, migratie, herverdeling en economische groei, overdrachten tussen generaties (inclusief pensioenen) en verhandelbare emissierechten. Professor Verbon is daarnaast lid van het bestuur van het Rathenau Instituut. Hij was eind jaren '90 lid van de programmacommissie van het CDA, maar heeft inmiddels het lidmaatschap van die partij opgezegd.

De onbeschaamde terugkeer van Jack de Vries

Dat de onbetrouwbaar gebleken Jack de Vries terug is in de publieke ruimte bewijst zijn gebrek aan schaamte 

Jack de Vries maakte ik mee als lid van de programmacommissie van het CDA in 1997/98. Hij was zo iemand die lange betogen kon houden, maar waarbij je na een paar minuten al niet meer wist waar het over ging.

Ook toen al waren zijn mondhoeken een en al vrolijkheid, ondanks de moeilijke tijden voor het CDA. De partij was in de oppositie en regeringsverantwoordelijkheid leek ver weg. Maar Jack was blij, altijd blij. Hij werd nog blijer toen hij woordvoerder voor de fractievoorzitter werd. Ik vond dat ook een opluchting, want daarmee ging hij de programmacommissie uit en dat scheelde een hoop tijd, omdat Jack nu elders het woord voerde. De verkiezingen van 1998 waren opnieuw een ramp voor het CDA, maar het kon Jack niet deren, Jack zat in de lijn omhoog. Zeker toen hij in 2001 woordvoerder van de nieuwe fractievoorzitter Balkenende mocht worden, nadat Jaap de Hoop Scheffer in een ingewikkelde coupe was afgezet.

Zijn grootste politieke succes was zijn benoeming tot staatssecretaris van defensie in 2007 in het kabinet met Wouter Bos als een van de vice-premiers. In de verkiezingscampagne van 2006 had Jack er persoonlijk voor gezorgd dat Wouter Bos als een onbetrouwbaar politicus werd afgeschilderd. Dat verhinderde hem niet om in het kabinet plaats te nemen. Met iemand samenwerken die onbetrouwbaar is kan Jack wel. Dat zijn grootste succes ook zijn politieke ondergang werd is bekend.

Laten we nog eens even zijn (wan)daden langs lopen. Ten eerste ging hij een liefdesrelatie aan met een ondergeschikte. In het leger is dat absoluut verboden. Door deze wandaad ontwrichtte hij ook zijn gezin. Wandaad? Wel voor een vertegenwoordiger van een partij die het gezin als basis voor de samenleving ziet. Zijn derde wandaad was dat hij zijn relatie geheim probeerde te houden, wat natuurlijk niet lukte. Er zijn altijd genoeg parasieten voor handen die zo’n makkelijk prooi willen bespringen. Zijn vierde wandaad was vervolgens dat hij dacht er mee weg te kunnen komen. Jack moest er nog een paar weken over denken voor hij zijn ontslag nam.

Zijn vijfde wandaad is misschien wel zijn grootste. Hij denkt namelijk dat zijn wandaden niet verhinderen dat hij weer terug kan komen in de publieke ruimte. En Jack is weer helemaal terug. Je kunt tegenwoordig niet langs de kletskousprogramma’s op de tv zappen of daar zit de blije Jack als gast. 

Nu begrijp ik dat de redacties van de kletskousprogramma’s Jack een interessante gast vinden. Het publiek vindt het nu eenmaal spannend om een wandadiger op de buis te zien. Jack is een ideale wandadiger. Welbespraakt, vrolijk en volkomen onbetrouwbaar, een soort politieke Holleeder, dat is smullen voor de kijker.

Wat ik niet begrijp is dat iemand die er op uit was de onbetrouwbaarheid van anderen voor het voetlicht te brengen, maar uiteindelijk zelf onbetrouwbaar bleek, denkt dat hij toch betrouwbaar genoeg is om weer een rol te kunnen spelen in het publieke debat. Jack is niet dom of naïef, want dan had hij geen succesvolle spindoctor kunnen worden. Het moet dus wel pure onbeschaamdheid zijn van Jack dat hij zichzelf weer in de publieke etalage zet.

Geef een reactie

Laatste reacties (102)