1.349
5

oud-bestuurslid GroenLinks Den Haag

Ik ben op 2 november 1975 geboren in Khartoum (Soedan) en woon sinds 2005 in Den Haag. Ik ben vader van twee kinderen. In mijn dagelijkse leven ben ik financial officer bij een maatschappelijke organisatie (Maatwerk bij terugkeer).
Sinds mijn jonge jaren heeft de politiek mijn aandacht getrokken. Het begon in Soedan waar ik vandaan kom. Destijds was ik actief in de studentenafdeling van de communistische partij op de Ahlia Universiteit. Het was mij duidelijk dat sociale ongelijkheid de maatschappij geen goed doet.
In 2006 heb ik het besluit genomen om mijn politieke activiteiten in Nederland voort te zetten. Het gedachtegoed van GroenLinks sprak mij aan. De visie die GroenLinks voor dit land heeft, kwam overeen met mijn visie. Daarom ben ik sinds september 2012 penningmeester van GroenLinks Den Haag geworden. Ik hou me bezig met het investeren in groene economie, armoedebestrijding, vrouwenemancipatie, tolerantie bevorderen, integratie en acceptatie van minderheden en hoe om te gaan met de verharding die laatste jaren in de maatschappij plaats vond en ten slotte met de politieke ontwikkeling in het Midden Oosten. In 2014 ben ik gestopt als bestuurslid.

De opstand in Soedan zit anders in elkaar dan de Volkskrant schrijft

De Europese landen die de afgelopen jaren veel geld in Soedan hebben geïnvesteerd, willen de rust zien terugkeren, met Bashir aan de macht

cc-foto: Hossam el-Hamalawy

Als Soedanese-Nederlander heb ik het Volkskrant-artikel over Soedan met veel belangstelling gelezen. Aangezien ik de volksopstand en de demonstraties in mijn vaderland op de voet volg, ben ik zeer geïnteresseerd in de berichtgeving in de Europese media over deze volksopstand. In het door Carlijne Vos geschreven stuk citeert zij Midden-Oosten- en terrorisme- expert Peter Knoope met zijn bevindingen, analyses en observaties.

Knoope stelt dat de volksopstand een afwijzing is van de religieuze onderdrukking en van het Wahabisme dat Bashir vanuit Saoedi-Arabië overgenomen heeft. Ik ben zeer benieuwd naar de bronnen waarop Knoope dit heeft gebaseerd, aangezien deze constateringen niet overeen komen met de werkelijkheid. Daarom vind ik het belangrijk om achtergrondinformatie te geven over de regeringspartij van de huidige president Bashir.

De Nationale Congrespartij van Bashir is het resultaat van een uit 1999 daterende splitsing in de islamitische beweging. De aanleiding was de onderlinge strijd tussen de vleugel van HassDan Abdallah Al-Turabi enerzijds en de vleugel van Ali Osman Taha en Bashir anderzijds. De islamitische beweging was op zijn beurt in 1986 gevormd, na een machtsstrijd binnen de Moslimbroeder-partij tussen de eerder genoemde Hassan Abdallah Al-turabi en Alhibr Yusif Nor Eldaim.

Het wahabisme bestond al in Soedan sinds 1936, onder de religieuze leiding van Alhaj Ahmed Hasson.  Dit maakt duidelijk dat Bashir en zijn partij gelieerd zijn aan de Moslimbroederschap en niet aan het wahabisme. Dat Bashir geld ontvangt van, en samenwerking aangaat met, Saoedi-Arabië wil niet zeggen dat hij het wahabisme geïmplementeerd heeft in Soedan. Zijn partij werkt samen met Saoedi-Arabië in de oorlog in Jemen en tegelijkertijd doet ze ook zaken met Rusland, Syrië en Qatar. Kort gezegd, ze opereren als huurlingen.

Knoope stelt ook dat de huidige onrust meer te maken heeft met religieuze onderdrukking, wat naar mijn mening volstrekt onjuist is. De protesten zijn het resultaat van onvrede over economische accumulatie, onrechtvaardigheid en corruptie. Wat is begonnen als een protest tegen de hoge voedselprijzen en schaarste in liquide middelen, is veranderd in een volksopstand waarin niets anders geëist wordt dan het vertrek van Bashir en zijn regeringspartij.

Verder acht Knoope de kans klein dat de revolutie slaagt omdat er geen internationale steun is voor de opstandelingen en omdat dat de wereld een illusie armer is na de Arabische revoluties elders. Wat Knoope ontgaat is dat Soedan al meerdere malen dictatoriale regeringen heeft afgezet, zonder hulp of steun van welke land dan ook. De eerste keer was in oktober 1964 en de tweede keer in april 1985. Dus beweren dat de Soedanese revolutie niet zou kunnen slagen zonder internationale steun, is volgens mij geen terechte constatering.

In de afgelopen twee maanden heb ik constant in contact gestaan met activisten in Soedan en krijg ik dagelijkse updates  over de ontwikkelingen aldaar. Daarom ben ik er van overtuigd dat deze revolutie een breed draagvlak heeft binnen de Soedanese bevolking en dat de groep die de demonstraties aankondigt, de SPA (Sudanese Professionals Association), ook brede steun heeft onder de Soedanese bevolking. Dat is overal te zien in het land.

Waar of wanneer ook de SPA een demonstratie of actie aankondigt, krijgt deze oproep altijd gehoor. Het is ook belangrijk om te benoemen dat de SPA oproept tot vreedzame demonstraties en acties. De keuze voor vreedzame acties vanuit de SPA dient ter voorkoming van het ontstaan van situaties zoals die in Syrië, Jemen en Libië hebben plaats gevonden. Aan de andere kant schiet het team van de geheime dienst van Bashir demonstranten neer en martelen ze mensen.

Er is geen internationale steun voor de opstandelingen. De Europese landen die de afgelopen jaren veel geld in Soedan hebben geïnvesteerd, willen de rust zien terugkeren, met Bashir aan de macht. Zij hebben zichzelf in een kwetsbare positie geplaatst, door Bashir financieel te steunen om de vluchtelingenstroom naar Europa te bedwingen en samen te werken met de Soedanese ambassades in Europa om uitgeprocedeerde vluchtelingen terug te sturen. Maar weer gokken de beleidsmakers in de Europese landen op het verkeerde paard, want de economische inflatie in Soedan blijft doorgaan zolang Bashir aan de macht is.

Afgelopen week kondigde de Soedanese minister van Financiën aan dat de regering een nieuw beleid heeft om de economische inflatie tegen te gaan. Volgens deze man is de oplossing nieuw geld drukken om het tekort aan liquide middelen te dekken. Ik denk dat een middelbare scholier die twee lessen in economie heeft gehad kan begrijpen dat dit tot een nóg grotere economische ramp kan leiden, met als gevolg nog meer problemen in het land. Het regime van Bashir is een tijdbom die elk moment kan ontploffen terwijl Europa toekijkt.

De Europese landen realiseren zich kennelijk niet dat juist door de huidige onrust veel Soedanese en andere vluchtelingen naar hier zullen proberen te vluchten omdat ze zich onveilig voelen in eigen land onder deze repressieve en agressieve regering.

Geef een reactie

Laatste reacties (5)