3.046
69

Publicist op weblog Hollandsche Politiek

Paul Wilders is de broer van Geert Wilders. Hij beheert het weblog Hollandsche Politiek op www.dutchpolitics.org

De PVV wil niet regeren

Anders dan door velen wordt verondersteld is het nooit de bedoeling geweest van de PVV om daadwerkelijk te gaan regeren.

Althans niet na de eerstvolgende Tweede Kamer-verkiezingen. De daadwerkelijke strategie is niet meer of minder dan de “boa constructor-variant”. Een minderheidskabinet met gedoogsteun van de PVV.

Wilders zelf lichtte al een tipje van deze sluier op in het interview van 13 januari 2010 in de Elsevier. Daarin gaf hij omonwonden aan gedoogsteun te willen verlenen aan een minderheidskabinet bestaande uit CDA en VVD. Vanzelfsprekend met de toevoeging dat de PVV zelf graag mee zou willen regeren. Dat laatste slechts omwille van een zo groot mogelijk electoraal gewin. Waarmee de wurgkracht van de PVV alleen maar zou toenemen. Nu duidelijk is dat de PVV onverkort vasthoudt aan haar laatste kroonjuweel – handhaving van de huidige AOW-leeftijd heeft zij zichzelf doelbewust buiten de orde geplaatst. Wat Wilders voor de buhne ook moge beweren.

Mijn overtuiging dat het de PVV nooit te doen is geweest om te participeren in een regeringscoalitie publiceerde ik al op 28 februari 2010. In de tussentijd worden de contouren van het politieke landschap steeds duidelijker. De daadwerkelijke agenda van de PVV tekent zich eveneens scherper en scherper af. Zetten we de meest relevante constateringen eens op een rijtje.

Op de eerste plaats lijken de kaarten in grote lijnen wel geschud. Een viertal partijen schurken wat electoraal succes betreft tegen elkaar aan; De Partij van de Arbeid, het CDA, de VVD en de PVV.

Op de tweede plaats: Welke partij de grootste wordt alsmede eventuele onderlinge verschuivingen er nog plaats gaan vinden doet er vanuit PVV-optiek niet bijzonder veel toe. De scherp aangezette contrasten tussen bijvoorbeeld PvdA en VVD, het oud zeer tussen CDA en PvdA, de electorale terugtocht van D66; veel zoniet alles wijst er op de mogelijkheid dat een meerderheids-regeringscoalitie zoniet onmogelijk, dan toch een bijzonder moeilijke zaak zal worden. Natuurlijk worden de diverse soepen niet zo heet gegeten als thans opgediend. De hakken zijn daarentegen ditmaal ongekend stevig in het zand gezet. Met als gevolg dat wisselgeld beperkt en duur is.

Ten derde: de PVV kan het zich niet veroorloven om voor de zoveelste keer water bij haar al zo sterk verdunde wijn te doen. De geloofwaardigheid is bij een aanzienlijk deel van de potentieele PVV-aanhang al aan aanzienlijke erosie onderhevig. Het AOW-standpunt kan derhalve gewoonweg niet geofferd worden.

De conclusie van het bovenstaande is voor de goede verstaander duidelijk. De PVV wenste en wenst niet te regeren. Althans: niet op actief-participerende wijze. De kaarten zijn daarentegen gezet op het Deense model die ik duidelijkheidshalve omschrijf als de “boa constructor variant”. Het passief-participerende mee-regeren.

Wellicht zult u na het lezen van het bovenstaande uw hoofd schudden, in de overtuiging dat deze PVV-strategie weliswaar een aardige theoretische beschouwing is maar niet meer dan dat. De praktijk zal in uw optiek er zonder enige twijfel anders uit gaan zien. CDA, VVD en toch zeker PvdA zullen zich toch nooit en te nimmer in de houdgreep laten nemen van de PVV?

Vanzelfsprekend zit geen enkel mogelijk minderheidskabinet te wachten op een wurg-scenario als geschetst. Daar staat tegenover dat de kans op het vormen van een meerderheidscoalitie een bijzonder langdurige, uitermatie moeizame en ultimo wellicht onmogelijke opgave kan blijken. Mocht dat laatste het geval zijn, dan blijven er weinig opties over.

En zo zou het zomaar kunnen, dat de PVV die coalitiedeelname niet op de agenda heeft staan uiteindelijk toch regeert. Op het eerste zicht een contradictio in terminis. Bij nadere beschouwing een blauwdruk welke niet achteloos terzijde mag en kan worden geschoven.

Dit stuk staat ook op de website Hollandsche politiek.

Geef een reactie

Laatste reacties (69)