Laatste update 13:22
4.171
59

Theatermaker

Jelle Zijlstra (1988) is woonachtig te Utrecht en studeerde in 2011 af als Theatermaker en docent. In die hoedanigheid is hij onder andere actief bij Theatergroep Grupo Revolver. Tevens is hij actief op het gebied van homo-emancipatie en startte hij afgelopen zomer een petitie die opriep tot een algeheel boycot van Sotsji 2014.

De strijd tegen racisme en antisemitisme is geen wedstrijd

'Als een Joods slachtoffer van racisme haar ervaring niet kan delen, zonder dat dit haar te staan komt op afkeuring, scepticisme en zelfs regelrechte haat, vraag ik me af: in wat voor land leef ik?'

13 maart jongstleden berichtte het Parool dat actrice Miryanna van Reeden, op een zebrapad in de voormalige Jodenbuurt van Amsterdam, was uitgemaakt voor ‘vieze jodin’ door een haar onbekende man. Het is het zoveelste antisemitische incident (voor zover je de niet aflatende stroom van Jodenhaat die europa teistert nog als incidenten kunt karakteriseren) dat de media haalde afgelopen weken. Antisemitisme roert haar staart in Europa en elders.

Cc-foto: Jo

Geen nieuws
Dat antisemitisme al jaren weer in opkomst is mag geen nieuws heten. Als Joodse kinderen worden afgeschoten bij een Joodse school in Toulouse, graven en monumenten worden beklad met hakenkruizen, Poolse kranten artikelen koppen over hoe een Jood te spotten, complottheorieën over hoe de Joodse filantroop George Soros Europa en de VS probeert demografisch te ontwrichten een gretig gehoor vinden enzovoorts, enzovoorts, dan zal het je niet verbazen dat menig Jood zich zorgen begint te maken. Om maar te zwijgen van de diepe, duistere put vol Jodenhaat die zich online openbaart. Het CIDI rapporteerde onlangs nog een stijging van 19 procent in antisemitische incidenten in 2018 ten opzichte van 2017 en een aanzienlijke portie ervan bestond uit op Facebook en in andere online omgevingen geventileerde uitingen. Kennissen van mij krijgen tegenwoordig zelfs via Whatsapp antisemitische berichten van anonieme afzenders nog los van het feit dat de Joodse scholen waar enkelen van hen hun kinderen naar toe sturen, zwaar bewaakt dienen te worden door tot op de tand bewapende marechaussee. Overal in Europa trekken instanties die zich bezighouden met het onderwerp aan de bel. Nogmaals: het is geen nieuws. Voor de Joodse gemeenschap in Nederland en elders is dit de dagelijkse realiteit. Elk jaar wordt het een beetje erger en elk jaar passen we ons aan aan de misselijkmakende realiteit.

Wat mij echter wel trof waren de reacties onder het bericht over de aanvaring die van Reeden had met haar antisemitische belager. Hieronder een kleine bloemlezing:

Dit heb ik mijn heeeeeleeee leven lang al: Kanker negerin, rot op naar je eigen land (ben hier geboren), kut aap, zwarte hoer enz enz.
Echt sneu voor haar hoor maar je bent niet de enige meid!
Ik snap dat dit niet fijn voor mevrouw is en discrimineren hoort niet, maar ik ben wel verbaasd hoe dit zoveel media aandacht krijgt. Gisteravond vonden de presentatoren van RTL Boulevard het ook zo zielig. Elke dag worden mensen met een kleur uitgemaakt voor neger en zwarte piet, dan wordt hen gezegd stel je niet zo aan. Dus ben even verbaasd hierover.
Is dat zo erg mensen worden elke dag uitgescholden voor rot op neger naar je eigen land, vieze Homo en dergelijk anderen worden elke dag gediscrimineerd geen haan die er om kraait. Maar als het om een Jood gaat is het hek van de dam. Jammer
Het Parool doet net of discriminatie alleen bij mensen met een joodse achtergrond voor komt, Er worden veel meer groepen en soms nog veel grover gediscrimineerd!
Alle aandacht even naar een uitgescholden jodin zodat we vergeten wat er in Urk is gebeurd
Terwijl moslims en donkere mensen echt met man en macht sinds dag één in NL worden gediscrimineerd, eist de zogenaamde zielige witte jood het podium weer op met dit soort verhalen..Heel toevallig!

Nog schokkender vond ik het te constateren dat het hier niet slechts een paar boze trollen betrof maar dat een groot deel van de reacties een dergelijke strekking leek te hebben. ‘De zielige Jood krijgt wéer een podium terwijl andere mensen die gediscrimineerd worden nooit aandacht krijgen.’

Gevaarlijk
Los van de feitelijke onwaarheden (er is nog nooit zoveel aandacht geweest voor racisme, discriminatie en ongelijkheid in dit land), spreekt er uit deze reacties bovendien een bijna sinister antisemitisch sentiment. Het is tegenwoordig een klassiek antisemitische troop: ‘’De Joden buiten de Holocaust uit voor eigen gewin en zullen nooit ophouden met ons te herinneren aan de gaskamers en de kampen. Hiermee verwerven ze voor zichzelf de status van het geprivilegieerde slachtoffer dat altijd het podium krijgt ten koste van andere slachtoffers van discriminatie en racisme.’’ Dit soort denken slaat in bepaalde kringen door naar regelrecht complotdenken maar is ook in haar eenvoudige vorm al gevaarlijk. Op het moment dat men namelijk weigert om slachtoffers van Jodenhaat als slachtoffers te zien maar hen afschildert als zeurpieten die niet zo zielig moeten doen, bevinden we ons al snel op een glijdende schaal. Antisemitisme dreigt dan totaal gebagatelliseerd te worden.

De redenatie van de reaguurders onder het Parool artikel lijkt dan ook te zijn dat Joden andere kwetsbare minderheden de ‘spotlight’ ontnemen. Alsof we bezig zijn met een soort wedstrijdje wie het meest wordt gediscrimineerd. Alsof iemand als van Reeden haar ervaring met Jodenhaat niet mag delen, omdat dit ten koste gaat van de zendtijd van anderen. Er wordt zelfs -voor wie tussen de regels door leest- gesuggereerd dat de media bewust verhalen over antisemitisme meer aandacht geeft om de aandacht af te leiden van de discriminatie van PoC, homoseksuelen en andere gemarginaliseerde groepen. Dat in zichzelf lijkt weer terug te grijpen op oude antisemitische tropen over Joodse invloed op de media (de presentatoren van RTL Boulevard zijn kennelijk ook in de klauwen van de Joodse lobby gevallen) en andere absurde denkbeelden over de bijna bovennatuurlijke macht van Joden.

Minderheden
Gelukkig krijgt Miryanna van Reeden ook uit alle hoeken steun en zijn de nare opmerkingen in de minderheid, maar het is tragisch doch kenmerkend dat een artikel over antisemitisme zoveel openlijke afkeer van Joden tot gevolg heeft. Nog tragischer echter lijkt het onvermogen van minderheden zich te verenigen. Het is geen wedstrijd, het is een strijd. Een strijd die Joden, mensen van kleur, LHBTIQ+’ers, non-conformisten en wie er dan ook afwijkt van de norm, samen hebben te strijden. Zij aan zij.

Als een Joods slachtoffer van racisme haar ervaring niet kan delen, zonder dat dit haar te staan komt op afkeuring, scepticisme en zelfs regelrechte haat, vraag ik me af: in wat voor land leef ik? Hoe kan het dat mensen die nota-bene zelf zeggen het slachtoffer te zijn van racisme en discriminatie, het niet over hun hart kunnen verkrijgen om steun te betuigen aan een lotgenoot, maar slechts jaloers lijken te zijn op de ‘aandacht’ die ze krijgt?

21 maart vind er een grote demonstratie plaats in Amsterdam tegen racisme. Ik verwacht niet dat antisemitisme er een podium krijgt. Bij deze een oproep aan de organisatie om dit wél te doen. Maak een vuist tegen élke vorm van discriminatie en haat. Het is geen wedstrijd maar een gezamenlijke strijd voor gerechtigheid en erkenning.

Geef een reactie

Laatste reacties (59)