2.763
134

Ondernemer/ Publicist

Michael Blok is geboren in 1970 in de regio Den Haag. Hij woont sinds 1988 in Amsterdam, met tussenpozen in Londen en Parijs. Hij studeerde economie en bedrijfskunde, en begon zijn carrière als zakenbankier bij Morgan Stanley. Later was hij strategieconsultant bij McKinsey, en in 2004 richtte hij met 3 collega's The Anders & Winst Company op, een adviesbureau op het gebied van duurzaam en strategisch zakendoen. Van 2007 t/m 2010 was hij voorzitter van GroenLinks in Amsterdam-Oost. Sinds begin 2011 is hij actief binnen het Platform Stop Racisme en Uitsluiting en publiceert hij regelmatig over het minderhedenonvriendelijke klimaat in Nederland.

De tsunami van rechts geweld

Rechts terrorisme heeft Nederland bereikt. Niet ondanks de regering

Na de terroristische aanslagen in Noorwegen van 22 juli verzekerde minister Donner van Binnenlandse Zaken ons dat er in Nederland geen dreiging is van rechts-extremistisch geweld tegen migranten of sociaal-democraten. Maar donderdag waren drie landen in het nieuws waar voorbereidingen worden getroffen voor rechts geweld. Een van die landen is Nederland. Het is tijd dat de regering in gaat zien dat deze dreiging reëel is, en de alliantie met Wilders spelen met vuur.

Eerder deze week werd een Duitse terreurcel van 3 neo-nazi’s onschadelijk gemaakt door zelfmoord en arrestatie. De mannen hebben minstens 10 racistische moorden gepleegd op snackbarhouders en waren van plan door te gaan tot ze 88 (HH=Heil Hitler) migranten hadden omgelegd.

In Denemarken meldde de geheime dienst donderdag in een rapport dat extreemrechtse elementen voorbereidingen aan het treffen zijn voor een “rassenoorlog”. Deze groepen hamsteren zware wapens, krijgen militaire trainingen in Rusland en maken lijsten van doelwitten (waarschijnlijk migranten en sociaal-democraten).

Op dezelfde dag meldde het televisieprogramma EénVandaag ook dat de vier mannen die een paar weken geleden in Heerhugowaard waren opgepakt voor het bezit van allerlei wapens extreemrechtse sympathieën hebben en contacten hebben met radicalen uit België.

Deze gebeurtenissen hoeven op zichzelf niet op te tellen tot een patroon. Maar in de weken na 22 juli werd dankzij journalistiek speurwerk duidelijk dat extreem-rechts in heel Europa actief is, goed georganiseerd en genetwerkt, en vaak bereid tot geweld. Er bleken ook aantoonbare banden te zijn tussen deze neo-nazistische onderwereld en de nationalistische bovenwereld van Pamela Geller en de English Defence League.

Maar ondanks de grote bewondering die Breivik uitte voor Geert Wilders en zijn machtspositie in Nederland (en Wilders’ innige vriendschap met Geller) leek Nederland geen direct deel uit te maken van deze netwerken. Dat maakte het mogelijk dat de regering en Wilders beweerden dat 22 juli ons in Nederland geen lessen kon leren, en dat gematigde elementen in CDA en VVD zich niet gedwongen voelden de stekker uit de samenwerking met Wilders te trekken.

Maar nu blijkt dus dat Nederland niet alleen meer een baken van hoop is voor terroristen, maar waarschijnlijk ook een tehuis voor terroristen. Met een ideologie (neo-neo-nazisme?) die steeds meer verschuift van ouderwetse Jodenhaat naar de Breivik-Wilders consensus over moslims als een vijfde colonne die Europa wil overnemen, geholpen door sociaal-democraten. Een ideologie waarvan Geert Wilders misschien niet de hogepriester, maar zeker wel de meest zichtbare buitenboordmotor is. En een ideologie die vrijwel zeker aangewakkerd wordt door de nooit ophoudende stroom flauwe beschuldigingen tegen migranten vanuit het hele spectrum van de Nederlandse media en politiek.

Het is teveel gevraagd van deze moreel lege regering om Wilders op straat te zetten. Maar het is toch hopelijk niet teveel gevraagd om een duidelijk signaal af te geven dat de Nederlandse staat al het nodige zal doen om migranten en ‘linkse’ politici en commentatoren (ook op deze site) te beschermen tegen een gevaar dat niet langer ontkend kan worden. En dat diezelfde ‘linkse’ politici en commentatoren zichzelf nog eens achter de oren krabben of hun harde taal over migranten niet als een boemerang terug zou kunnen komen. Niet alleen politiek, maar ook fysiek.

De regering en de overige partijen zullen, net als na 22 juli, waarschijnlijk doen alsof hun neus bloedt. Dat zou weer een aanwijzing zijn dat de Nederlandse politieke consensus leidt aan “not invented here syndrome”, en dat de regering zichzelf meer als behartiger van de belangen van “hardwerkende Nederlanders” ziet dan als beschermer van onze voorheen vredige liberaal-democratische rechtsstaat.

Geef een reactie

Laatste reacties (134)