2.659
48

Neerlandicus

Neerlandicus. Gepensioneerd docent Nederlands. Oud-afdelingssecretaris en voorzitter PvdA voormalig lid gemeentelijke commissies.

De VS verdient dik aan de NAVO

De tien grootste bedrijven waar oorlogstuig wordt geproduceerd zijn op drie na allemaal Amerikaanse bedrijven, samen goed voor de helft van alle wapenhandel ter wereld.

cc-foto: Jasper Nance

Tijdens de onlangs gehouden NAVO-top had de president van de Verenigde Staten maar één gespreksonderwerp; de financiële bijdrage van de diverse leden van de verdragsorganisatie. De meesten voldoen niet aan de afspraak om twee procent van het bni (bruto nationaal inkomen) af te dragen en dat zit de president van de Verenigde Staten dwars. Maar hoe oprecht en redelijk is zijn kritiek?

Goed. Wie de cijfers, of beter de bijdragen in percentages van de verschillende landen, op een rij zet moet inderdaad vaststellen dat er sprake is van een behoorlijk scheefgroei. De bijdrage van de VS aan de NAVO is tenminste in financieel opzicht onevenredig groot. Zelf spreekt Trump van 90 procent, maar een meer realistische benadering komt met een bijdrage van om en nabij 590 miljard euro uit op rond de 70 procent. Nog altijd veel, maar hierbij zijn wel wat kanttekeningen te plaatsen.

In de eerste plaats wordt een deel van de Amerikaanse inbreng niet in NAVO-verband besteed. Wie zich realiseert dat de NAVO toch vooral bedoeld is als zelfbescherming van de aangesloten landen, dan filteren al die Amerikaanse vliegdekschepen op de wereldzeeën en de aanwezigheid van Amerikaanse troepen in niet-NAVO landen zoals onder andere Zuid-Korea, waar het vooral gaat om de eigen machtspositie van de VS, uit. Dat maakt het lastig om exact te bepalen wat de bijdrage van de VS is aan de bescherming van de Europese landen, maar duidelijk is wel dat we die bijdrage aanzienlijk lager mogen inschatten dan zelfs de meer realistische 70 procent.

In de tweede plaats laten de Amerikanen gemakshalve het vruchtgebruik van de voor troepenbewegingen en dergelijke noodzakelijke infrastructuur buiten de Verenigde Staten buiten beschouwing. Denk daarbij aan onder meer de vliegvelden en havens die door de VS worden gebruikt en waarvoor de leverende landen zelf alle kosten dragen.

Maar er is iets geheel anders dat om onbegrijpelijke redenen in het hele NAVO-verhaal buiten beschouwing blijft en dat is de afzet van militair materieel. De Verenigde Staten is met voorsprong de grootste wapenhandelaar ter wereld. De tien grootste bedrijven waar oorlogstuig wordt geproduceerd zijn op drie na allemaal Amerikaanse bedrijven, samen goed voor de helft van alle wapenhandel ter wereld.

De voorsprong die de VS heeft op andere landen is te danken aan het Pentagon. Deze enorme afnemer stelt de VS in staat tot het produceren van grote aantallen en daardoor tot lagere kosten per product. Europa streeft naar samenwerking in de oorlogsindustrie om in een gelijke positie als de VS te komen. Op sommige terreinen, zoals in de militaire luchtvaart, zijn al grote fusies tot stand gekomen. Zie hier ook meteen één van de redenen waarom de VS de Europese samenwerking graag uiteen ziet spatten en waarom iemand als Steve Bannon zich de komende tijd in Europa ophoudt om steun te geven aan de Euro-populisten bij hun pogingen de Unie uiteen te drijven.

Kan de wens van Trump om gezamenlijk binnen NAVO verband meer geld uit te geven, de president wil zelfs naar vier procent van het bni, los gezien worden van de omzet die daardoor voor het militair industrieel complex gegenereerd zal worden? Sterker; gaat het te ver te veronderstellen dat dit de werkelijke dan wel toch een belangrijke reden is voor de VS om druk op de NAVO lidstaten uit te oefenen.

Jammer dat geen van die lidstaten het aan heeft gedurfd om de Amerikaanse President op dat onevenwichtig voordeel van de verhoging van defensie uitgaven te wijzen. Een voordeel dat zo enorm is dat het de verschillen in bijdragen zelfs zou mogen rechtvaardigen.

Geef een reactie

Laatste reacties (48)