2.345
56

Student en GroenLinks-lid

Frank Hemmes is 24 jaar en studeert momenteel Science & Security aan King's College in Londen. Hiervoor behaalde hij zijn bachelor Natuur- en Sterrenkunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en een master Environment and Resource Management aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Frank is lid van GroenLinks, maar verkondigt desalniettemin zijn eigen mening. Ook is hij lid van blogcollectief Vrij-Zinnig.

De VVD is eruit: U werkt niet om te leven, maar u leeft om te werken

Terwijl de economie hapert en de werkgelegenheid afneemt, concludeert minister Kamp domweg dat iedereen die zonder werk zit wel te lui zal zijn om te werken

[Noot vooraf: Deze blog is geschreven als tirade en bevat dus meer polemische aantijgingen dan zakelijke argumenten. Lezen op eigen risico.] In de continue strijd van dit kabinet om de sociale erfenis van dit land te vernietigen, heeft minister Kamp nu de twijfelachtige eer om Nederland niet jaren, maar decennia terug in de tijd te zetten. Ik ben geen historicus, maar het werklozen hun uitkering of bijstand ontnemen als ze zich niet ergens te werk laten stellen schijnt niet meer vertoond te zijn sinds de bezetting.

Verwonderlijk is het misschien niet. Waar de gewetenloze handelsmentaliteit van de VOC het grote voorbeeld was voor JP ‘normen en waarden’ Balkenende, is de oorlogseconomie de inspiratie voor rechts Nederland.

Kamps voorstel is immers de ultieme logica van de totalitaire economie: u bent geen burger of Nederlander, geen vader of echtgenoot, geen dochter of vriendin. Nee, in het Nieuwe Nederland van de Vrijheid bent u enkel nog een arbeidskracht. Dit kabinet regeert geen land, maar beheert alleen nog een reservoir van potentiële productieven die ter meerdere eer en glorie van de Vaderlandsche Economie zo nuttig mogelijk ingezet moeten worden. De enige vrijheid die u binnenkort nog rest, is waar u tewerkgesteld gaat worden.

Het is een maatregel die net zo stompzinnig als verwerpelijk is en berust op de kleuterlogica en het wantrouwen waar dit kabinet in grossiert. Terwijl de economie hapert en de werkgelegenheid afneemt, concludeert minister Kamp domweg dat iedereen die zonder werk zit wel te lui zal zijn om te werken. Na eerst in een vlaag van hysterische bezuinigingsdrift de economie de afgrond in getrapt te hebben, legt Kamp nu de rekening daarvan doodleuk bij de werklozen neer. Alsof half Nedederland voor zijn plezier thuis zit, of de banen momenteel voor het oprapen zouden liggen.

Want het zijn vanzelfsprekend niet Kamp en zijn vrinden van de VVD die onder deze maatregel gaan lijden. Nee, deze nieuwe werkplicht treft de 55-plussers die, nadat ze door hun werkgever waren uitgekotst, nooit meer aan een baan hebben kunnen komen. De mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt die in eeuwige onzekerheid van tijdelijk contract naar tijdelijk contract zwerven, omdat bedrijven hebben geleerd dat mensen een vaste baan geven niet ‘efficiënt’ is. De mantelzorgers die vrienden of familie verplegen omdat professionele zorg inmiddels onbetaalbaar is geworden. De Ahmeds en Hassans wiens sollicitatiebrieven worden versnipperd omdat er geen Arjan of Hans onder staat. Dit zijn de mensen die Kamp nog even een extra klap in het gezicht geeft, door te stellen dat het hun eigen schuld is dat ze niet net als Polen en Roemenen zonder arbeidsbeschermingen en onder minimumloon asperges willen steken.

En dat zegt nog niets over het menselijk leed dat dit plan zal veroorzaken. Gebroken gezinnen, omdat één van de ouders aan de andere kant van het land is tewerkgesteld. Sleutelkinderen die hun ouders niet meer zien omdat die allebei vier uur per dag in de file staan op weg naar het werk. Verscheurde families, ontheemde mensen, versnipperde gemeenschappen. En dat alles omdat de economie gevoed moet worden.

Bovendien is het idee dat elke werkloze één vacature kan opvullen natuurlijk te stompzinnig voor woorden. Of moet een chirurg van Kamp binnenkort in de Betuwe aardbeien gaan plukken, de timmerman bejaarde billen gaan wassen en de vrachtwagenchauffeur brood bakken? Voor Kamp zijn mensen blijkbaar al zo erg identieke werkmachines geworden, dat het al dan niet hebben van de juiste opleiding of ervaring irrelevant is. Het is 19e eeuws kapitalistisch denken pur sang: arbeiders zijn gewoon automaten die je zonder slag of stoot van de textielindustrie naar de kolenmijnen, en weer terug, kan verplaatsen.

En wat gaan we doen als deze ‘stimulans’ niet de verwachte hoeveelheid gevulde vacactures oplevert? Het minimumloon afschaffen? Werklozen het stemrecht ontnemen? Werkkampen instellen? Eén ding is in ieder geval duidelijk. Volgens dit kabinet werkt u niet om te leven, maar leeft u om te werken. En niet eens voor uzelf, maar voor het BNP.

Deze post verscheen eerder op Vrij-Zinnig.

Geef een reactie

Laatste reacties (56)