4.126
244

Kunstenaar

TINKEBELL is kunstenaar. In 2005 studeerde zij af aan de afdeling design van het Sandberg Instituut te Amsterdam. In 2004 verkreeg ze landelijke bekendheid met een handtas die zij gefabriceerd had van het bont van haar eigen kat. Begin 2008 deed ze opnieuw van zich spreken met de tentoonstelling Save the pets, waarbij ze in galerie Masters in Amsterdam, 95 hamsters tegelijk liet rondlopen in zogenaamde hamsterballen. Zij wilde hiermee laten zien hoe mensen omgaan met hun huisdieren. Haar werk leverde meermalen een storm aan publiciteit en kritiek op, inclusief haatmail en doodsbedreigingen. Een deel van deze haatmail en doodsbedreigingen werden gepubliceerd in het boek Dearest TINKEBELL uit 2009. Ook publiceerde zij het boek 'De Duitsers zijn uitgeschakeld'. In 2018 publiceerde ze een boek over haar ervaringen in het Japanse kernrampgebied: Het gevaar van angst – hypochonderen in Fukushima.

Die nare term ‘gelukszoekers’

Ik was vastbesloten ervoor te zorgen dat deze Somalische jongens zich welkom gingen voelen in dit koude land

Binnenkort verschijnt het boek ‘De Duitsers zijn uitgeschakeld’, een verzameling autobiografische verhalen van de Tinkebell, die eerder met haar kattentas en hamsterbollen felle reacties uitlokte. Op Joop de komende tijd voorproefjes van dit nu al opmerkelijke boek.

‘Die gelukszoekers’, zo noemde hij ze in de talkshow en daarmee leek de term gedegradeerd tot een scheldwoord. Met gelukszoekers werden immigranten bedoeld die naar Nederland komen in de hoop op een beter leven. Mensen die – ja, inderdaad – op zoek zijn naar geluk.

Want Nederland is een fijn land om in te wonen. We hebben het fantastisch – alles is hier mooi en we zijn rijk. Zeker in vergelijking met plaatsen op de wereld waar veel van deze ‘gelukszoekers’ vandaan komen. De zoektocht van deze mensen naar een beter leven als iets slechts bestempelen, wekte bij mij dan ook onmiddellijk woede op.

Hoe durf je als rijk mens te suggereren dat een poging van iemand die het minder goed heeft getroffen iets slechts is? En hoe haal je het in je hoofd om als rijk mens alleen maar de focus te leggen op de last die je ervaart door het streven naar welzijn van iemand anders?

En bovendien: is niet iedereen op zoek naar geluk? Zelfs Mark Rutte, die als fractievoorzitter van de VVD in de Tweede Kamer het praktiseren van deze slecht gekozen scheldterm met een zelfgenoegzame blik de wereld in hielp?

Ik meldde me aan als vrijwilliger bij Vluchtelingenwerk en werd taalcoach. Twee Somalische vluchtelingen waren aan mij toegewezen en ik was vastbesloten ervoor te zorgen dat deze jongens zich welkom gingen voelen in dit koude land.

Onze eerste ontmoeting was op maandagmiddag. Ik wist al dat ze die ochtend naar de inburgeringscursus waren geweest die ze volgden om te leren over de Nederlandse cultuur, taal en gebruiken.

De jongens maakten een energieke indruk: ze wilden zo snel mogelijk Nederlands leren en een opleiding gaan volgen om straks een baan te kunnen vinden. Of ze in Somalië ook hadden gestudeerd? Ja, de een had acht, de ander dertien jaar op de koranschool gezeten. ‘En wat leren jullie dan tijdens de inburgeringscursus?’ vroeg ik, en ze keken me beschaamd aan. ‘Vandaag hebben we geleerd dat er homoseksuele mensen in Nederland wonen en dat dat mag van de wet en dat wij dat ook moeten respecteren.’

Stilte.

‘Ja, en we hebben erover gesproken, en we moeten natuurlijk ook respecteren wat hier de cultuur is, dus we zullen er niets van zeggen.’ ‘Hoe kijken jullie daar dan tegen aan in Somalië?’ vroeg ik. ‘O, wij hebben geen homo’s want wij hebben genoeg vrouwen. Gelukkig maar, want het mag natuurlijk ook niet dus we zouden ze doodschieten.’

Ik begon me een beetje ongemakkelijk te voelen en had de indruk dat het oversloeg op de jongens dus probeerde ik uit te leggen hoe ik persoonlijk tegen homoseksualiteit aankeek. Dat liefde voor mij altijd iets moois is, of dat nu tussen man en vrouw, man en man of vrouw en vrouw is. Dat ik vind dat niemand voor een ander kan bepalen wie hij wel of niet mag liefhebben. De jongens keken weg en na een te lange stilte zei een van de twee: ‘Maar we doen niets hoor, als we homoseksuelen zien. We hebben afgesproken dat we het respecteren, want we zijn hier te gast.’

‘Wat vinden jullie fijn in Nederland?’

Iets positiefs, dat leek me verstandig

‘Boterhammen met kaas!’ riep de een.

‘En dat je ’s avonds over straat kunt lopen zonder dat je neergeschoten wordt!’ riep de ander.

Gelukkig maar, dacht ik.

Lees ook: ‘Wilt u uw aangifte nog een keer doen of wilt u het hier bij laten?’

De Duitsers zijn uitgeschakeld
en andere waargebeurde verhalen beleefd en verteld door een meisje met de zelfbedachte naam TINKEBELL.

Hoe je aangestaard kunt worden door een muis met een feestmuts op. Welke types tegenwoordig kaas maken. Mannen die vermeden moeten worden om de viezigheid op hun piemel. Hoe je aangeklaagd kunt worden door depressieve hondenbezitters. Waarom je een psychiater ook preventief kunt bezoeken. Over Boy. Over niet opgegeten boterhammen. Over alleen zijn. En ook: Wat hamsters, politiek en portretschilderkunst met elkaar te maken hebben…

Volg Tinkebell ook op Twitter


Laatste publicatie van Tinkebell

  • Het gevaar van angst

    Hypochonderen in Fukushima

    2018


Geef een reactie

Laatste reacties (244)