3.200
25

Hoofdredacteur Difweb.org

Foto: Lenny Oosterwijk

Doe me een lol mevrouw Broekers-Knol

Korte column: Waarom huisvesten we die overlastgevers niet in het centrum van de grote steden als Rotterdam, Amsterdam en Den Haag.

Fons
Hier zetten we onze fietsen binnen

Er zijn maar weinig politici waar ik echt een allergische reactie van krijg. Maar van Ankie Broekers-Knol krijg ik jeuk en benauwdheid tegelijk. Ze zit natuurlijk niet op de makkelijkste portefeuille (Asiel) maar wellicht hadden ze daar toch iemand neer moeten zetten met meer visie en wellicht ook meer budget.

Vluchtelingen worden, na te zijn opgevangen in de Centrale Ontvangst Locatie (COL), doorgestuurd naar een van de tientallen AZC’s, zogenaamd verspreid over het hele land. Om mij onbegrijpelijke redenen is die spreiding erg geografisch en niet gerelateerd aan het aantal inwoners van een gemeente. Lieflijke dorpjes waar ik nog nooit van het gehoord (Sorry Burgum, Balk en Luttelgeest) huisvesten relatief erg veel vluchtelingen in verhouding tot bijvoorbeeld Rotterdam die een AZC heeft in een buitenwijk.

Dat mensen – die met relatief veel in een kamp worden opgestapeld – overlast geven in die dorpen is natuurlijk niet verwonderlijk. Ze zijn met een traumatische geschiedenis hier gekomen in de hoop dat een welvarend, humaan, tolerant, Nederlands volk hun uit de oorlogsellende of economische wanhoop ging redden. Als je dan met de nek wordt aangekeken, in een overvolle snelkookpan woont en niet mag werken kan ik me voorstellen dat dat er af en toe een schreeuwpartij van komt, een fiets wordt gestolen of zwartgereden in de bus. Natuurlijk praat ik dat niet goed. Iedereen heeft zich te gedragen naar de Nederlandse wet en het fatsoen.

Maar nu de oplossing: Broekers-Knol trekt zo maar één heel miljoen euro uit de knip om dit probleem aan te pakken. En hoe?
Als belangrijkste wapen zijn daar de extra boa’s. Joepie! Die wekken bij autochtone Nederlanders al spontaan agressie op, niet in de laatste plaats te danken aan de onduidelijke regels die ze moeten handhaven. Ja dat helpt lekker als die in het Arabisch mogen uitleggen dat er in Nederland niet agressief geschreeuwd mag worden. Extra toezichthouders, toezichtcamera’s en dan ook nog: taakstraffen. In Den Helder besteden ze het geld om in samenwerking met lokale ondernemers de overlastgevende vluchtelingen als straf het winkelcentrum schoon te laten houden.

Dat miljoen is natuurlijk snel op en bovendien weggegooid geld. De overlastgevers vormen een relatief kleine groep binnen de vluchtelingen. Vaak de mensen met de minste kans om te blijven (dus uitgeprocedeerd of met heel weinig kans op een goede afloop). Waarom huisvesten we die overlastgevers niet in het centrum van de grote steden als Rotterdam, Amsterdam en Den Haag. Daar schrikken we niet zo gauw van een schreeuwlelijk, zijn we ingericht op zwartwerkers en we zetten onze fietsen binnen of op slot. Waarom gebruiken we dat miljoen niet om boa’s in plaats van een wapenstok een cursus psychologie of sociale vaardigheden te geven zodat ze overlastgevende vluchtelingen en verwarde mensen op een menselijke manier kunnen helpen. Soms liggen oplossingen zó voor de hand dat niemand ze ziet.

Een minuut voor twaalf: Medemenselijkheid moet weer terug in ons vocabulaire.

Geef een reactie

Laatste reacties (25)