1.658
24

Blogger

Ik ben een 27 jarige Rotterdammer, niet afgestudeerd en geen opleiding volgend op het moment. Ik ben gestopt met studeren, omdat ik mij volledig wilde richten op het schrijven. Ik ben zeer geïnteresseerd in het maatschappelijk debat en volg dit al jaren op de voet en geloof dat wij, als wij willen, ook daadwerkelijk iets kunnen veranderen. Een beetje naïef dus ook.

Donor? Mag ik er éven over nadenken?

Zeggen dat je geen orgaan krijgt als je er zelf geen wilt doneren is pure chantage

Tijdens mijn korte studie journalistiek een aantal jaren terug moesten we onderzoek doen naar een actueel onderwerp. Samen met mijn groepsgenoten destijds kozen we om het “donorgedoe” te onderzoeken na de uitzending van de Grote donorshow van BNN.

Als jonge honden beten we ons vast in deze materie. We belden met kennisinstituten, experts, informeerden ons over de situatie in België, vroegen BNN om een reactie en vroegen geestelijken hoe zij ertegenaan keken. Het standpunt van een imam besloten we uit te vergroten in ons onderzoek en later ook in de verdediging van ons onderzoek. 

Deze imam gaf destijds aan dat het een onderwerp is waarover de meningen nogal verschilden, maar dat hij in het kader van naastenliefde en het doorgeven van leven er positief tegenover stond.

Gedurende dit onderzoek besloot ik mij zelf te registreren als donor. Meegesleept in de emotie van het debat en de sterke roep om meer donoren. Waar ik eerst nog alleen mijn hart, hartkleppen, nieren, longen en lever wilde afstaan na mijn dood, volgde vorig jaar de rest, op mijn huid na. Waarom mijn huid niet en de rest wel? Ik weet het niet, misschien omdat het mij, nog meer dan ik al doe, aan de dood doet denken.

Week van de orgaandonatie
De afgelopen week heb ik weer vooral BN’ers voorbij zien komen die trots zeggen dat ze donor zijn. Gedurende deze week heb ik mensen op tv gezien die zich hebben geregistreerd en fel verdedigden waarom zij donor zijn en waarom iedereen zich moet registreren. Ook heb ik een mensen op tv gezien die een orgaan nodig hebben en of al een orgaan hebben “gekregen”.

Wat mij tegenstaat hierin zijn een twee dingen. Ten eerste moet je een keuze maken tussen Ja of Nee. Wie naar de website www.jaofnee.nl gaat krijgt groot in het scherm te zien dat je in enkele minuten je keuze kunt registreren. Onder het kopje ‘over orgaandonatie’ staan zes vragen die je als bezoeker van de site zouden moeten helpen in je keuze waarom jij je organen zou moeten afstaan na je dood. Redelijke vragen, maar een van de antwoorden raakte mij:

Kan ik nog wel normaal worden opgebaard en begraven als donor?” “Ja. Een wake en een begrafenis of crematie kan gewoon op tijd plaatsvinden. En de sporen van een donoroperatie zijn zo gering, dat een simpel shirt ze al kan bedekken. Ook bij hoornvliesdonatie worden prothesen geplaatst en daarna de ogen gesloten.

Een simpel shirt kan de geringe sporen van een donoroperatie bedekken. Het is voor mij ook een erg belangrijk punt en het doet mij verdriet dat er kennelijk zo makkelijk over wordt gedacht.

Het moet allemaal simpel. Gewoon kiezen tussen ja of nee, in enkele minuten kiezen of je wel of geen organen na je overlijden wenst af te staan en wil je meer informatie? Ga dan naar de vol-met-informatie-maar-ik-weet-niet-waar-ik-moet-zoeken-in-mijn-toch-zeer-belangrijke-keuze! website van de Nederlandse Transplantatie Stichting. Het lijkt er sterk op dat het publiek goed begeleiden en informeren in deze belangrijke keuze van ondergeschikt belang is. De actie moet een succes zijn en hoe meer mensen zich registreren hoe beter geslaagd de actie. Erover nadenken en een weloverwogen beslissing maken mag kennelijk niet.

Het tweede punt is een punt dat mij nu opnieuw sterk doet twijfelen of ik na mijn overlijden nog wel een orgaan wil af staan. Ieder jaar als deze discussie oplaait hoor ik opnieuw dat wie zich niet registreert als donor, zelf ook geen recht mag hebben op een orgaan wanneer dit nodig blijkt te zijn. Het is chantage richting de niet-geregistreerde in zijn zuiverste vorm en dit stuit mij tegen de borst, iedere keer weer. Het vervuilt het debat, het is egoïstisch en het heeft niets, maar dan ook niets met naastenliefde of het leven doorgeven te maken. Het is een keiharde do or die!

Heb ik dan als geregistreerde ook het recht om te zeggen dat eenieder die dit soort schandalige argumenten gebruikt nimmer recht zou mogen hebben op mijn hart, hartkleppen, nieren, lever en wat niet meer? Het is van de zotte dat we ons moeten verlagen tot dit soort mensonwaardige argumenten in een debat dat gaat over wel óf geen beter leven en leven óf dood.

Meer over orgaandonatie:
Hasna el Maroudi: Donor zijn, je voelt er niets van
Joost Jan Kool: Kanttekening bij de donorweek

Guido Bik: Het orgaandonatiebeleid moet echt anders

Volg Karim Khaoiri ook op Twitter en via zijn weblog!

Geef een reactie

Laatste reacties (24)