948
4

schrijfster/journalist

Annemarie Haverkamp is 42 jaar. Geheel onverwacht kwam haar zoon Job in 2004 ernstig gehandicapt op de wereld. Eenmaal van de schrik bekomen, besloot Annemarie in De Gelderlander een column te schrijven over Job. Omdat ze de buitenwereld graag wil laten zien hoe het echt is, het dagelijks leven met een gehandicapt kind. De columns werden gebundeld in twee boeken. Haar eerste non-fictieroman Dolgelukkig zijn wij verscheen 19 oktober 2010 bij uitgeverij Nieuw Amsterdam. Het taboedoorbrekende boek genereerde veel media-aandacht. Annemarie studeerde culturele antropologie, werkte als redacteur, redactiechef en columnist bij De Gelderlander, was chef van het Arnhem/Nijmegen-magazine Luxity en is nu hoofdredacteur van universiteitsblad Vox.

Durf ik mijn zoon straks in zijn rolstoel in de lift te zetten?

Job - dertien - is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Die lift zat al in het huis toen we het kochten. Sterker: we kochten het huis het een lift had

‘En als hij weer blijft hangen, moet je er gewoon een keer met de vuist op slaan’, zegt de liftmonteur voordat hij ons huis verlaat. De man met imposante gereedschapskist heeft zojuist geprobeerd de storing in onze huislift te verhelpen, maar had niet het juiste onderdeel bij zich. ‘Ik heb het besteld’, zegt hij voor hij weer in zijn busje stapt.

Cc-foto: SOZIALHELDEN

Ik zwaai hem uit. Job en ik blijven samen achter. Durf ik mijn zoon straks in zijn rolstoel in de lift te zetten? Wat als hij halverwege ergens stopt? Ik kan hem door de spijlen soepstengels aangeven of zo.

Toen de monteur nog op zijn knieën in de lift zat, hoorde ik hem bellen. Een collega op afstand moest hem helpen het probleem op te lossen. Want zo’n antieke lift als die van ons, had hij nog nooit gezien.

Wij hebben een ijzeren kooi die uit het plafond komt. Met een hekwerk van tralies. Die lift zat al in het huis toen we het kochten. Sterker: we kochten het huis ómdat die kooi erin zat.

Ik stelde me voor dat de collega-op-afstand een gepensioneerde medewerker van het liftbedrijf was. Alleen in uitzonderlijke gevallen werd hij nog gebeld. Misschien stond hij als jongeman in de fabriek waar de bakjes gemaakt werden. Was hij de elektricien die de bedrading aan elkaar knoopte.

Daar leek het wel op toen de monteur had opgehangen en me het euvel in de lift aanwees. Hier, achter een afwerkplaat die hij had losgeschroefd, maakte iets geen contact. Op het metaal waren met watervaste stift agressieve rode pijlen getekend, in de richting van de plek waar ‘iets’ het liet afweten. ‘Altijd kontroleren!’, stond erbij (met een k).

Dat had die liftpensionaris er dertig jaar geleden vast hoogstpersoonlijk bij geschreven. Omdat hij deze problemen al lang had voorzien. Misschien moet ik er voor de toekomst een advies bij schrijven: ‘Gewoon met de vuist op slaan’.


Laatste publicatie van Annemarie Haverkamp

  • Job gaat viral

    November 2016


Geef een reactie

Laatste reacties (4)