2.903
30

Echte Mannen

Wij mannen praten niet. Zeker niet op de wc waar we uitsluitend onder elkaar zijn. Waarom toch niet?

cc-foto: Eric Mill

Vrouwen hoeven niet te bewijzen dat ze vrouwen zijn. Wij mannen moeten wel bewijzen dat we mannen zijn. Paradoxaal genoeg zou je zelfs kunnen stellen dat dát mannelijkheid is: bewijzen dat je een man bent. Mannelijkheid is namelijk heel erg fragiel. Voor een vrouw is een broek dragen heel gewoon omdat ze daarmee nog steeds een vrouw is. Maar een man mag geen jurkje aan. Trek een man een jurkje aan en weg is de man. Foetsie! Waar is zijn mannelijkheid nou gebleven? Maar wat is dan een man als je hem zo snel kunt laten verdwijnen?

Een echte man. Een echte man is vooral géén vrouw. Maar wat is dan precies een vrouw? Het beeld bestaat dat vrouwen emotioneler zijn dan mannen en zich daarmee van ons onderscheiden. Mannen kunnen jarenlang vrienden zijn zonder elkaar iets over hun gevoelens te vertellen. Hebben mannen dan geen gevoelens? Voelen ze soms minder dan vrouwen? Zijn ze minder emotioneel? Welnee. Mannen hebben geleerd om te zwijgen.

Bent u wel eens op een mannen-wc geweest? Heeft u ons zwijgend zien staan in een rijtje voor de pisbakken? Heeft u ons daarna tijdens het handjes wassen uitsluitend naar onszelf zien kijken in de spiegel? Als u op zoek bent naar een rustige plek om te studeren kan u van harte de mannen-wc aanraden.
Nergens op aarde wordt minder gepraat.
Bent u wel eens op een vrouwen-wc geweest?
Gezellig hè?

Wij mannen praten niet. Zeker niet op de wc waar we uitsluitend onder elkaar zijn. Waarom toch niet? Omdat we moeten bewijzen dat we mannen zijn. En echte mannen praten niet. Waarom niet? Omdat we echte mannen zijn! Snap dat dan! Echte mannen doen de dingen alleen. Han Solo. Maar echte mannen moeten wel saampjes naar de plee. Om daar gedwongen hun kwetsbaarheid te tonen. Een groot gedeelte van de tijd staan we immers met onze piemels in onze handen. Naakt! Onbeschermd! Met onze heilige piemel! Mocht er dan een andere man tegen ons aan gaan staan leuteren zou hij wel eens HOMO kunnen zijn! HOMO! Een man die zich doorgaans niet aan de ongeschreven gedragsregels der echte mannen houdt. Gesloten zijn. Afstandelijk zijn. Stil zijn. Behalve als we dronken zijn natuurlijk. Een dronken man praat. Schreeuwt! Vertelt zijn vrienden dat hij van ze houdt! Raakt ze aan! Geeft ze een knuffel! Soms beginnen ze zelf te huilen!

Over huilen gesproken! Vroeger toen we klein waren huilden mijn broertje en ik wel als er iets was gebeurd. Tot een jaar of zes. Dan is het uit met de pret.

Dan wordt mannelijk huilen door moeder, vader, Ernst, Bobbie en de rest van de wereld afgekeurd. Huilen wordt verboden. Taboe. Stel je niet zo aan! Verman Jezelf! Je bent toch een man? Jankerd. Miet. Echte mannen huilen niet.

Maar waarom? Waren die verdrietige gevoelens opeens uit mijn zesjarige jongenslijf verdwenen? Wat is er mannelijk aan de afwezigheid van verdriet?
En belangrijker: wie is ermee geholpen?

De eerste man die ik ooit heb zien huilen was mijn opa. Hij huilde omdat zijn vrouw, mijn oma, hem niet meer herkende. Volkomen terecht verdriet.
Toch schaamde opa zich voor zijn tranen. “Echte mannen huilen niet.”

Echte mannen zonder echt verdriet bestaan op deze wereld niet.
Maak dáár maar een tegeltje van.


Laatste publicatie van Ties Teurlings

  • Krentenkoppen

    2017


Geef een reactie

Laatste reacties (30)