488
0

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variƫrend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Een aanstekelijke smiley

Iedere dag een gezond weetje! Vandaag: de besmettelijkheid van het online humeur 

Schrijf jij wel voldoende optimistische berichten op Facebook en Twitter? Want de stemming die we rondzenden met onze berichten is besmettelijk. Dat wisten we al over de echte wereld. Niet alleen bacteriën en virussen zijn infectieus, ook onze stemmingen. Ach ja, de virtuele wereld lijkt heel erg op de echte wereld.

Onderzoekers analyseerden tussen 2009 en 2012 een miljard anonieme statusupdates bij 100 miljoen facebookgebruikers en ontdekten hoe ongelooflijk invloedrijk de toon van zulke berichten is. Wat blijkt? Voor elke vrolijke post die je schrijft reageren je vrienden met twee optimistische reacties. Voor elke negatieve post die je maakt reageren je vrienden met een negatieve reactie.

Hoe ging de analyse nu in zijn werk? Als het mooi weer is sturen mensen beduidend meer goedgehumeurde berichten. Als ze dat in Amsterdam doen, dan zegt het niet veel dat andere mensen in Amsterdam ook de balen hebben. Maar het wordt pas interessant om te zien wat er gebeurt met hun vrienden in Rotterdam waar de zon schijnt. Als hun stemming ook negatiever wordt, dan weten we dat die verspreid werd via het internet. Nou ja, misschien is dat voorbeeld van Amsterdam en Rotterdam niet zo gelukkig gekozen, want als ze in Rotterdam vrolijk worden dat de vrienden in Amsterdam in de regen zitten, hebben we een probleem. Dus laat ik het maar houden bij de Amerikaanse analyses, New York en Californië.

Mensen leven in groepen, hoe we ook geloven dat we uniek zijn en om in groepen te kunnen leven zijn onze zenuwstelsels met elkaar verbonden. Niet met draadjes, maar via stemmingen en spiegelneuronen, waarmee we de mimiek van andere mensen automatisch overnemen en dat zorgt weer voor empathie. Zo zijn mensen gevoelig voor elkaars stemmingen en kunnen die op elkaar overdragen. Zelfs dus via Facebook en Twitter.

Eerder onderzoek heeft trouwens geleerd dat mensen blijer zijn met optimistische berichten. Er zijn meer positieve berichten op Twitter en die worden drie maal vaker doorgegeven  dan de negatieve. Maar – vraag ik me dan af – wat is de invloed van al die nietszeggende berichten? En heb ik een zekere verantwoordelijkheid als ik berichten schrijf. En wat gebeurt er als ik ironisch probeer te schrijven? Het een zeggen en het andere bedoelen, en dan maar hopen dat de lezer het doorheeft.

 

 

Volg Ivan Wolffers ook op Twitter
Ivan schrijft voor Joop elke dag een Gezond Weetje van de Dag: 
klik hier voor een overzicht

 

 

 

 


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (0)