1.923
4

Columniste

Joyce woont in de Verenigde Staten en probeert daar nuchter onder te blijven. Ze is personal assistant en bezit een bakfiets. Ze heeft ook een amsterdammertje in haar voortuin, onder een palmboom...

Een brug te ver

Over een populaire politicus en praktijken die zo uit The Sopranos geplukt zijn

Joyce Diel woont in de Verenigde Staten. Op Joop publiceert ze observaties over de cultuurverschillen met Nederland en geeft ze commentaar op gebeurtenissen, Amerikanisering en overgewaaide hypes. Dit keer over het schandaal rond Chris Christie, de gouverneur en mogelijk aanstaande presidentskandidaat die een brug liet afsluiten om met de verkeerschaos die zo ontstond een politieke opponent dwars te zitten.

De affaire lijkt zo weggeplukt uit een verhaal voor de tv-serie ‘The Sopranos’

De veel te dikke kalende gouverneur van New Jersey trekt ontstemd aan zijn sigaar. Zijn slechtzittende, maar natuurlijk dure pak klemt om zijn vadsige dijen en buik. Woedend hangt hij de telefoon op. “Frigging putzes is what they are!”

Zweetdruppels verschijnen op zijn pafferige gezicht. De druppels banen zich van zijn voorhoofd en stoppelige ronde kaak een weg naar zijn kin. Langzaam maar vastberaden, als auto’s in de spits.

Met een woedende zucht trekt hij zijn zakdoek met monogram uit zijn binnenzak. CC staat er op geborduurd met zijden draad. Ha! Weten ze dan niet met wie ze te maken hebben, zegt hij tegen zichzelf. Hij is de motherfucking gov! THE CC! In Amerika is er eerst JC maar niet veel daarna komt hij. THE CC. Hij dept zijn gezicht maar het zweet is onstuitbaar.

Hij krabt zich achter zijn oren en vloekt, bijna onverstaanbaar. Met moeite hijst hij zich uit zijn lederen bureaustoel en loopt richting de bar in de hoek van zijn enorme kantoor. Wortelhout ingelegd met notenhout. Een cadeautje van een industrieel. Hij had een dingetje met wat vergunningen. Zo opgelost uiteraard. En die bar? Had niet gehoeven, maar hé, het staat wel motherfucking goed in zijn kantoor. 

“Martha!…. Martha!!…” schreeuwt hij naar het plafond bij gebrek aan iemand om zich tot te richten. Waar de hel is die domme gans. Te dom om voor de duvel te dansen. Maar trouw is ze wel. Haar neef is een discrete chauffeur die nog wel eens een adresje heeft. Hij had ooit wel eens zo’n jong rondborstig blondje gehad. Ze was stagiaire en wellicht nog dommer dan Martha. Maar die tieten en die reet. Godver… 

“Martha! Damn it!”  Terwijl CC ongeduldig de ijsklontjes in zijn kristallen glas gooit en de donkerbruine whiskey er ruimhartig overheen laat vloeien, gaat voorzichtig de deur open. Een niet al te aantrekkelijke vrouw van middelbare leeftijd struikelt bijna over haar onelegante maar ongetwijfeld goed zittende schoenen. 

“Mister C, sorry! Ik was net de documenten aan het versnipperen. U weet wel, u vroeg daar zojuist nog om. Door het lawaai van het apparaat hoorde ik u niet.” Zoals gewoonlijk had Martha weer eens totaal geen gevoel voor prioriteiten, dacht hij bij zichzelf. De wereld stortte in rondom hem maar Martha was weer dingen aan het doen die ze verdomme vorige week al had moeten doen. Hij neemt niet eens meer de moeite iets te zeggen en gooit met een doldrieste zwaai het peperdure glas richting de deur waar Martha verschrikt over haar leesbril staart.

Wanneer is het fout gegaan? Wie heeft z’n grote bek voorbij gepraat? Het moet een complot geweest zijn. Die vuile liberals hebben het al jaren op hem voorzien. Ze weten natuurlijk dat hij grote kans maakt om de volgende president te  worden en zochten en graafden totdat ze iets vonden. En waar de fuck gaat het nou helemaal over? Een fucking brug en een beetje verkeershinder! Had die klootzak aan de andere kant van die kolerebrug hem maar niet moeten dwarszitten tijdens zijn herverkiezing. Hij was toch de gedoodverfde winnaar dus wat dacht die lamzak er nou helemaal mee te bereiken? Zag Amerika dan niet dat die prutser het had verdiend? En er is toch niemand gewond geraakt? Die ambulances waren zonder die afsluiting ook te laat geweest. Gelul is het! Iemand moest dat democratische hoerenjong toch op z’n plek zetten? Hij had hem nog zo op het hart gedrukt: Sta achter mij in deze verkiezing en ik zorg voor een mooi plekje voor jou in 2016. Die rotzak moet hiertoe gedwongen zijn. Kan niet anders. Niemand gaat bewust tegen the one and only CC in. Niemand!

De krassende stem van de journaliste was op z’n trommelvliezen geetst. De woorden ‘bewijs’ en ‘uw betrokkenheid’ galmden door zijn hoofd. Hij wist het zeker: met het ontslag van zijn rechterhand en zijn mannetje bij rijkswaterstaat was het wel afgedaan. Niemand kon de dikke ontslagvergoedingen herleiden naar zijn Cayman bankrekening. Maar dat mannetje gaat nu opeens doen alsof hij een geweten heeft? Dacht het niet. Hij gaat dit berouwen. En hoe! Niemand fuckt met THE CC. Zeker zo’n fucking ambtenaartje niet. Hij gaat te ver. Een hele lange brug te ver.

Heel Amerika vraagt zich momenteel af hoe ver bezijden de waarheid deze voorstelling is. De rest van de wereld hoopt dat de kreupele wereldmacht over 2 jaar niet massaal aan geheugenverlies lijdt.

Volg Joyce ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (4)