2.045
71

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Eerst pestte Wilders Cohen, nu heel het land

Onze onderhandelaars voeren een toneelstukje op

Na weken radiostilte gonst het ineens van de geruchten over de inhoud van het Catshuisakkoord. Er is sprake van een grootscheepse door de spindoctors van de gedoogpartijen geregisseerde lekkage. De resultaten wekken bij niemand verbazing: Dit is een bezuinigingspakket dat na afloop van de koopavond tot stand wordt gebracht aan de stamtafels van alle kroegen, waar de ondernemers uit de winkelstraat nog een afzakkertje halen. Volgens mij zijn ze er al weken uit.

De oude vos Hans Wiegel heeft de laatste paar dagen trots uitgelegd dat ze in zijn tijd ook veel meer tijd gebruikten dan ze nodig hadden omdat de kiezer anders denkt dat je er met de pet naar gooit. Al die telelensfoto’s van gezelligheid op het zonbeschenen terras waren niet voor de Bühne. Die waren echt. De hardwerkende heren hebben zich een vakantie gepermitteerd. Ze voeren wel een toneelstuk op, maar een ander dan we denken. Zo trotseert Mark Rutte het journaille elke dag op de fiets, waarbij hij dit steeds weer zijn goede humeur en zijn superieure niksigheid trakteert. Maxime Verhagen, de sfinx en de Mephisto van het spul verbergt zich uiteraard achter de gepantserde ruitjes van zijn duivelse limousine.

Zo wordt de indruk gewekt dat zij in zware zittingen de concessies voor de poorten van elkaars hel wegslepen. Dat beeld moet dagelijks van hun optreden afstralen.

Dat kun je niet steeds volhouden. Anders gaat het publiek onvoorspelbaar reageren. Na een maand was het tijd voor een nieuw bedrijf. De angst voor de straffen die de vorsten van Nederland hun trouweloze en spilzieke onderdanen wilden opleggen, was tot ongekende hoogtes opgedreven. De spindoctors waarschuwden dat de stemming onrustig werd en dat er een eind moest komen aan het eerste bedrijf.

We hebben hier te maken met amateurspelers. Het zijn geen professionals. Wie wel eens met zulke amateurs voorstellingen in elkaar heeft gezet, weet dat je ALLEEN hoge kwaliteit kunt leveren als je de spelers maar de kans geeft om hun werkelijke, hun diepste talent in te zetten, terwijl de zwakke kanten worden verdoezeld. Op de planken bij Joop van den Ende vind je acteurs die kunnen zingen en dansen tegelijk. In een amateurmusical zingt de een, terwijl de ander erbij danst. Anders wordt het niks.

Ze hadden een omslag nodig van radiostilte naar het langzaam aan loslaten van nieuwtjes over de bezuinigingen, de drie van het Catshuis. En Wilders had nog niks gedaan. Waar lag zijn kracht? Hoe kon hij in de grote Catshuisshow schitteren op het terrein waar hij het best in was? Het rolde er vanzelf uit. De heren keken elkaar aan en kwamen alle drie op dezelfde gedachte.

Wilders is een treiteraar pur sang. Als hij niet kan jennen, sarren of beentje lichten, dan leeft hij niet. Pesters richten, zo leert de literatuur, hun aandacht op de zwaksten. Als zij iemand ontmoeten die mentaal tegen hen opgewassen is, dan haken zij snel af.

Tot voor een paar maanden had Geert Wilders een ideaal slachtoffer in Job Cohen. Deze beschaafde en intelligente man was niet bestand tegen de schofferingen en onbeschoftheden die de PVV-leider iedere keer weer in zijn gezicht slingerde. Hij kon niet omgaan met een schaamteloze pestkop die het bleef hebben over de PvdA-Arabieren en islamitisch stemvee.

Voor Wilders bleef Cohen het ideale mikpunt totdat hij de politiek verliet en daarmee buiten Wilders’ bereik kwam. De eerste confrontatie met Diederik Samsom leerde dat deze niet op zijn kop laat zitten en terugslaat. Daar hebben pesters het niet van terug. Zij gaan dan op zoek naar een nieuw slachtoffer.

In de Tweede Kamer zijn die niet meer te vinden. Fractieleiders zijn of in een gedoogpact met de PVV verbonden of immuun voor zijn pestgedrag. Wilders moest elders zoeken.

Mark, Geert en Maxime dachten alle drie terug aan die geweldige avond waarop Cohen was neergezet als de echte gedoger. Au fond, zei misschien Maxime Verhagen – je weet het niet – au fond was niet hij de gedoger maar het Nederlandse volk. Kijk eens naar de doodse rust op straat terwijl Barcelona bij wijze van spreken in brand staat. Zo diende zich een nieuw slachtoffer op een presenteerblaadje aan: het Nederlandse volk, althans de meerderheid van 85 procent die niet op hem stemt. Wilders had zijn nieuwe slachtoffer gevonden nu hij Job niet meer kon bereiken. Hij dacht: ik zal ze eens in de war maken. Ik zal de linkse kerk eens valse hoop geven. Ik zal ze eens blij maken met een dooie mus. Ik zal ze eens beentje lichten. Ik zal ze eens op hun rooie neuzen laten vallen. Hij trok zijn jas aan, hij verliet het Catshuis. En hij genoot van de tv-ploegen die ronddraafden op het Binnenhof.

Het lukte boven verwachting: Catshuiswatchers speculeerden de hele avond met hoopvolle of bezorgde gezichten. Wilde de gedogers extra concessies afdwingen? Was het om Henk en Ingrid te laten zien dat hij zich voor hen het vuur uit de sloffen liep? Of had hij nog andere bedoelingen?

De volgende dag zat Geert weer tevreden in het Catshuis met dat irritante glimlachje op die treiter van hem. Missie geslaagd. Pesterij een doorslaand succes. De drie van de gedoogcoalitie ploften weer neer op het terras waar de lentezon opnieuw zijn stralen aan schonk. Het nieuwe bedrijf was begonnen. Het publiek zou nu in spanning worden gehouden met lekken en spindoctorpraat terwijl de hoofdrolspelers hun zwijgende rol nog even volhielden. Over een paar dagen kwam de grote scéne op het bordes, die ze al drie weken geleden tot in de puntjes hadden voorbereid…

De treiteraar had laten zien waar hij het best in was en bleef. Handenschudden alom. Geen journalist durfde nog met richtmicrofoons te werken. Niemand vermoedde dat het felicitaties waren. Daarna begonnen Mark, Maxime en Geert met serieuze smoelen en een A4 voor hun neus te overleggen. Het was een lijst met DVD’s.  Naar welke film zouden ze vanavond eens gaan kijken?

Volg Joop op Twitter, vind Joop leuk op Facebook. Of abonneer je op de dagelijkse nieuwsbrief met een handig overzicht van nieuws en opinies.


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (71)