1.103
65

publicist

Jaap Hamburger is voorzitter van Een Ander Joods Geluid. Een Ander Joods Geluid is een actiegroep, die zich - juist uit verbondenheid met het lot en het voortbestaan van Israël - het politieke debat en de kritische meningsvorming over Israël en de bezette gebieden ten doel stelt. Dit zonder te tornen aan het bestaansrecht van de staat Israël.

Einde bezetting moet prioriteit zijn op 65ste verjaardag Israël

Israël heeft de sleutel tot vrede in handen. De nederzettingenpolitiek, die hand in hand gaat met een annexatieagenda, is door niemand opgelegd

Vandaag viert Israël zijn 65ste verjaardag. Een mijlpaal. Het Israël van 2013 is een economische en militaire macht in het Midden-Oosten, nauw verbonden met de Europese Unie en de Verenigde Staten. Deze verbondenheid hoort ons echter niet het zicht te ontnemen op het feit dat het land al voor meer dan tweederde van zijn bestaan, ruim 46 jaar, de Palestijnse gebieden bezet houdt. Om te garanderen dat Israël ook de volgende 65 jaar haalt is het nodig dat er een einde komt aan de bezetting en een Palestijnse staat het levenslicht zal zien.

1948
Op 14 mei 1948 wordt in Tel Aviv de Israëlische onafhankelijkheid uitgeroepen. De Onafhankelijkheidsverklaring stelt onder meer dat ‘in vrede en vriendschap de hand aan alle omringende landen en hun volkeren [wordt gereikt]’ en dat Israël bereid is ‘bij te dragen aan een gezamenlijk streven naar vooruitgang van het gehele Midden-Oosten’.
19 jaar later, ten tijde van de Zesdaagse Oorlog in 1967, verovert Israël de Sinaï, de Gazastrook, de Golan Hoogvlakten en de Westelijke Jordaanoever op respectievelijk Egypte, Syrië en Jordanië. In het kader van een vredesakkoord met Egypte trekt Israël zich tussen 1979 en 1982 terug uit de Sinaï.

Annexatie
Israël behoudt echter tot op heden een ferme grip op de Golan Hoogvlakte, de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, hoewel het ‘fysiek’ niet meer aanwezig is in Gaza. De Golan Hoogvlakte en Oost-Jeruzalem worden in de loop van de jaren geannexeerd.

Op de Westelijke Jordaanoever vindt sinds 1967 een toestroom van een groot aantal Israëlische kolonisten plaats, die zich vestigen in honderden nederzettingen in het gebied, gestimuleerd en gesteund door opeenvolgende Israëlische regeringen. Naast het feit dat deze annexaties en langdurige bezetting in strijd zijn met het internationaal recht, betekenen de nederzettingen een schending van de fundamentele mensenrechten van de Palestijnse bevolking en ontwricht het de Palestijnse economie. Bovenal vormen de nederzettingen een van de grootste obstakels om tot een levensvatbare, onafhankelijke Palestijnse staat naast Israël te komen.

Paria
Los van de externe factoren – de voortgaande bezetting confronteert Israël met een toenemende ‘paria-status’ in de internationale gemeenschap – eist de bezetting ook in Israël zijn tol. De bezetting heeft een corrumperend effect op de Israëlische samenleving. Ga maar na: bijna vijf decennia is de militaire dienstplicht in de bezette Palestijnse gebieden een gegeven en worden vele 18- en 19-jarige Israëlische jongeren in een ongezonde machtspositie geplaatst tegenover een burgerbevolking. Intimidatie, geweld en minachting verworden tot een ‘normaal’ patroon, dat zij in hun latere leven meenemen naar de Israëlische samenleving.

Antidemocratische wetgeving, nauw gelieerd aan het smoren van kritiek op de bezetting, heeft de afgelopen jaren haar intrede gedaan in de Israëlische politiek. Extreem nationalistische denkbeelden, onder meer gevoed vanuit radicale elementen binnen de kolonistenbeweging, vinden steeds meer gehoor en weerklank onder de Israëlische jeugd.

De vijand
Te vaak wordt als verklaring van het bestaan van de bezetting uitsluitend met een beschuldigende vinger gewezen naar de ‘vijandige Arabische wereld’, die het voor Israël noodzakelijk zou maken, uit veiligheidsperspectief, de Palestijnse gebieden bezet te houden. Zonder af te doen aan reële anti-Israëlische sentimenten, noch aan de oorlogen die daadwerkelijk met omringende Arabische landen zijn uitgevochten en aan het bloedvergieten door Palestijnse militanten, maken 500.000 kolonisten in de bezette gebieden en een groeiende invloed van de kolonistenbeweging dit ‘opgelegde veiligheidsdilemma’ ongeloofwaardig als reden waarom de bezetting nog altijd voortduurt.

Israël heeft als bezettende macht en als sterkste partij in het Israëlisch-Palestijnse conflict de sleutel in handen om aan de bezetting een einde te maken. De nederzettingenpolitiek, die hand in hand gaat met een annexatieagenda, is door niemand opgelegd. Het is een product van een deel van de Israëlische samenleving en in leven gehouden door opeenvolgende Israëlische regeringen, ten koste van vrede en veiligheid op de lange termijn.

Vrede
Het wordt tijd dat Israël gaat handelen in de geest van zijn Onafhankelijkheidsverklaring. Steek de ‘hand van vrede’ uit naar de Palestijnen door de bezetting op te heffen. Doe dit voor de Palestijnen, opdat zij aan een eigen staat vorm kunnen geven en het juk van onderdrukking van zich af kunnen werpen. En doe dit voor de Israëlische bevolking, om hen te vrijwaren van de ziekmakende gevolgen van de bezetting en te garanderen dat zij de komende 65 jaar in daadwerkelijke vrede, veiligheid en welvaart kunnen leven.

Jaap Hamburger is voorzitter van Een Ander Joods Geluid

Geef een reactie

Laatste reacties (65)