544
18

Journalist

Paul Sneijder is een gelouterd journalist. Ervaren in binnen- en buitenland, vertrouwd met krant zowel als internet, radio en televisie.

In 1973 begon hij zijn loopbaan bij de Haagsche Courant. Tien jaar later volgde de overstap naar de NOS. Decennia lang was hij voor de Nederlandse televisie een toonaangevend gezicht. Eerst als verslaggever van de politieke redactie, daarna als buitenlands correspondent. Vanaf 1989 in de Verenigde Staten, waar hij onder meer verslag deed van de opkomst van Bill Clinton en de ondergang van Saddam Hoessein in de Eerste Golfoorlog.

In 1997 wisselde hij de Amerikaanse hoofdstad Washington voor de Europese hoofdstad Brussel. Daar was hij als journalist getuige van de introductie van de Euro, de uitbreiding van de EU met Midden- en Oost Europa, het fiasco van de Europese grondwet en de nog altijd voortwoekerende financieel-economische crisis.

Vanuit Brussel deed hij ook verslag van de worsteling van de NAVO met zijn rol in de wereld na de Koude Oorlog. Als correspondent in buurland België berichtte hij over de geruchtmakende Dutroux-affaire en de moeizame strijd tussen Vlamingen en Franstaligen om samen een toekomst te vinden.

EU is niet rijp voor drones

Zolang Europa op buitenlands gebied niet met een mond spreekt is een eigen defensietak erg potsierlijk

De Europese Unie wil zijn ‘eigen’ drones. Als het aan deze Europese Commissie ligt zal de EU die onbemande vliegtuigen niet alleen ‘bezitten’, maar ook ‘bedienen’. De verantwoordelijkheid daarvoor komt bij de ‘buitenlandse dienst’ van de EU onder leiding van Lady Ashton. Het nieuwe wapentuig, waarvoor een speciaal ‘militair commando- en communicatiesysteem’ wordt opgezet, dient ter ondersteuning van het ‘interne en externe veiligheidsbeleid’ van Europa.

Het bericht bleef de afgelopen week wat onopgemerkt tussen al het zomernieuws. Het is niettemin geen peulenschil, die de Brusselse bestuurders zo op tafel hebben gegooid: het is een serieuze stap op weg naar een zelfstandige Europese defensiemacht, met eigen middelen en dus eigen operaties. Na een ‘gemeenschappelijk’ buitenlands beleid zou de EU zo ook zijn spierballen moeten kunnen laten rollen, is het idee.

Nu zijn drones inderdaad een beetje het technologische speeltje van deze tijd. Zonder gevaar voor eigen lijf en leden je vijand begluren en – indien gewenst – een dodelijke klap om de oren verkopen. In die zin is het een laf wapen, maar dat geldt in feite voor iedere vernieuwing op wapengebied: het is je technologische voorsprong inzetten om optimaal in te kunnen hakken op de zwakste punten van je tegenstander.

Niet eensgezind
Maar belangrijker is natuurlijk dat de Europese Unie op dit moment helemaal geen eensgezind buitenlands beleid kent. Het meest opmerkelijke was recent de discussie over Syrië: na lang overleg van de Europese ministers van buitenlandse zaken kwam het tot een ‘agreement to disagree’. Anders gezegd: er is geen Europese koers, dus kunnen de lidstaten (lees Frankrijk en Groot-Brittannië) bij de bewapening van de Syrische oppositie hun eigen gang gaan.

Zolang Europa op buitenlands gebied niet met een mond spreekt is een eigen defensietak erg potsierlijk. Dat laat natuurlijk onverlet, dat bij de invulling van de diverse nationale defensieplannen meer Europees mag en moet worden gedacht. Ook op dat punt heeft de Europese Commissie (toevallig?) de afgelopen week voorstellen gedaan. Meer samen inkopen, aanschaf van militair materieel beter op elkaar afstemmen, dat soort zaken.

Ontwikkeling
En natuurlijk hoeft Europa bij de ontwikkeling van drones niet aan de zijlijn te staan. Die markt is nu vrijwel geheel in handen van de VS en Israël. Naar het voorbeeld van de succesvolle Airbus in de burgerluchtvaart zou de ontwikkeling van een  Europees onbemand vliegtuig niet misplaatst zijn.

Niet zozeer om de eventuele commerciële waarde van zo’n project, maar vooral om de technologische uitdaging, die Europa op dit punt niet mag laten liggen. Alleen zijn pogingen om tot een Airbus-achtig drone-project te komen gestrand op een ‘nein’ van de Duitse bondskanselier Merkel. Zij is bang dat het een te Frans-Britse onderneming wordt.

Rijbewijs
Frankrijk en Groot-Brittannië werken inderdaad ieder voor zich nu al aan de ontwikkeling van een prototype van een drone. Samen met andere (Europese) bedrijven bouwt de Franse vliegtuigbouwer Dassault aan de nEUROn, een onbemand stealth-gevechtsvliegtuig. In Groot-Brittannië sleutelt wapenproducent BAE Systems aan een met de nEUROn vergelijkbare Taranis. Deze zal mogelijk dit jaar zijn eerste testvlucht  maken.

Met die ontwikkelingen zit Europa de komende jaren dus niet ‘zonder’ drones. Ze staan alleen onder het commando van Parijs en Londen. Niet van ‘Brussel’. En dat is maar goed ook. Het voorstel om als Europese Unie nu drones ‘te bezitten en te bedienen’ is op z’n zachtst gezegd voorbarig. Het is een beetje een auto kopen terwijl je nog lang de leeftijd niet hebt om je rijbewijs te halen.

Volg Paul Sneijder ook via zijn website en op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (18)