2.026
157

Kunstenaar

TINKEBELL is kunstenaar. In 2005 studeerde zij af aan de afdeling design van het Sandberg Instituut te Amsterdam. In 2004 verkreeg ze landelijke bekendheid met een handtas die zij gefabriceerd had van het bont van haar eigen kat. Begin 2008 deed ze opnieuw van zich spreken met de tentoonstelling Save the pets, waarbij ze in galerie Masters in Amsterdam, 95 hamsters tegelijk liet rondlopen in zogenaamde hamsterballen. Zij wilde hiermee laten zien hoe mensen omgaan met hun huisdieren. Haar werk leverde meermalen een storm aan publiciteit en kritiek op, inclusief haatmail en doodsbedreigingen. Een deel van deze haatmail en doodsbedreigingen werden gepubliceerd in het boek Dearest TINKEBELL uit 2009. Ook publiceerde zij het boek 'De Duitsers zijn uitgeschakeld'. In 2018 publiceerde ze een boek over haar ervaringen in het Japanse kernrampgebied: Het gevaar van angst – hypochonderen in Fukushima.

Ezzedin overweegt zelfmoord

De Vluchtkerk wordt gesloten en de vluchtelingen komen weer op straat te staan

Ik wilde eigenlijk nu in de Vluchtkerk zijn, maar mijn keel doet zeer en ik kan bijna niet meer praten. Daarnaast zit mijn hoofd verstopt met snot, dus ook de doorademing gaat niet zo lekker. Maar ik belde net even met Ezzedin en met hem ging het duidelijk nog veel slechter. Ik weet niet wát hij precies had gebruikt, maar hij klonk niet helder en ik denk dat het in dit extreme geval maar beter is.

Morgen staat Ezzedin met ongeveer 160 anderen op straat. Het ging al erg slecht met hem, daar schreef ik al eerder over, maar in de afgelopen week heb ik hem verder zien afglijden.

Eergisteren vertelde hij me dat hij overwoog zijn vingertoppen eraf te snijden en te vluchten naar een ander land. Ik ben toen even met hem gaan zitten. Eerst om naar hem te luisteren en daarna om hem een klein beetje te kalmeren.

Pure wanhoop, het straalt van hem af: ‘Me I’m stressed, me, I’m less than a dog’ herhaalt hij steeds. Met moeite houd ik mijn eigen tranen binnen want het doet me zeer. Het doet me zeer dat ik deze jonge jongen niet kan helpen. Dat ik hem geen hoop kan bieden en dat zelfs ik geen toekomst voor hem zie.

Ik heb hem uitgelegd dat het mij beter lijkt dat hij bij de groep blijft. Dat hij zwak is. Ziek is. Dat ik probeer te regelen dat hij medische hulp krijgt en dat ik hoop dat hij een tijdje opgenomen kan worden in een psychiatrische kliniek zodat hij aan kan sterken. Want wat hij ook besluit te doen. Hij is nu te zwak voor elke optie.

Hij praat over zelfmoord. ‘I kill myself, I’m less than a dog. ‘ Maar ik ken hem ondertussen goed genoeg dat ik durf te zeggen dat hij dat, helaas, niet durft.

Ik schrijf bewust ‘helaas’. Niet omdat ik hem dood wil hebben, maar omdat het alternatief waar ik voor vrees nog veel erger is. Ezzedin is wanhopig en wanhopige mensen raken in paniek. Ik ben heel erg bang dat hij uit pure paniek iemand anders iets aan zal doen. En dat dat niet alleen vreselijk is voor die ander, maar ook voor hemzelf. Want dan wordt hij opgepakt, in detentie gezet, uitgezet, opgesloten, gemarteld, doodgemaakt… Of in het beste geval pleegt hij zelfmoord.

Ik ga zo toch maar even naar hem toe.

Lees ook op Joop: Vluchtkerkbewoners Amsterdam alsnog op straat gezet

Eerder schreef Tinkebell: Zorgen om een illegaal


Het laatste boek van TINKEBELL is ‘De Duitsers zijn uitgeschakeld en andere waargebeurde verhalen’.

Volg TINKEBELL ook op Twitter


Laatste publicatie van Tinkebell

  • Het gevaar van angst

    Hypochonderen in Fukushima

    2018


Geef een reactie

Laatste reacties (157)