1.412
27

live bij De Gids FM op Radio 1

Foto’s van menselijk leed horen niet in de krant

'Doen fotografen mee in de lucratieve carrousel van sentiment?'

Nieuwsfotografie moet het nieuws en niet het menselijk leed centraal stellen. Dat vindt fotograaf Roel Visser. Hij ergert zich aan foto’s waarop vooral de emotie een rol speelt. Fotograaf Arie Kievit is het niet met hem eens: een foto kán niet zonder emotie. In het JOOP-debat gaan de twee nieuwsfotografen met elkaar in gesprek.


Het Joop-debat is live te zien en te horen bij De Gids FM om circa 11:45 uur op Radio 1.

In 1960 schreef journalist Piet van der Eijk al een kritische beschouwing waarin hij de vraag stelde of op ethische gronden aan de verbeelding van lijden een prijs kan worden gekoppeld. Hij concludeerde dat foto’s van bijvoorbeeld oorlogsgeweld of natuurrampen het brengen van hulp op gang kunnen brengen. Ook kunnen andere foto’s maatschappelijke misstanden aan de kaak stellen. In dat geval is het verdedigbaar. Als zo’n doel ontbreekt, dan niet.

Morele rechtvaardiging lijkt te bepalen of foto’s van menselijk leed gemaakt mogen worden. Fotograaf Arie Kievit meent dat fotografen niet zo vaak over ethische grens heen gaan. Ook bij heftige foto’s zouden ze gepaste afstand bewaren. “Je hebt te maken met eigen geweten en je overlegt met fotoredacties”, aldus Kievit. Bovendien kunnen foto’s volgens hem niet zonder emotie. Als voorbeeld haalt hij zijn fotoserie over een vrouw die zich automutileert aan. “Dat is een verhaal dat verteld moet worden: om anderen te informeren en uit te leggen hoe zoiets kan.”

Fotograaf Roel Visser is het niet met hem eens. Het feit dat sommige foto’s vergezeld gaan met een notitie waarin staat ‘met deze reportage hoopt de maker..’ toont volgens Visser aan dat de schoen ergens wringt. Volgens Visser zijn sociaal-economische items intussen zo uitgerkauwd, dat er amusement van wordt gemaakt. “Leven in bittere armoede is omgebogen tot vermaak, zoals dat bij de Tokkies het geval was. Het is natuurlijk wel zielig, maar gelukkig zijn wij niet zoals zij, en bovendien valt er af en toe flink wat te lachen.” Visser meent dat leed een verschijnsel is waar voordeel mee te halen valt, zonder dat het wezenlijk iets toevoegt aan dat wat we toch al wisten. Kennisvergroting kan volgens Visser niet meer het geval zijn, want als dat er na al die stromen publicaties nog niet is, dan zal dat ook nooit komen.

Naschrift:

naar aanleiding van het debat stuurden Sonja Nijon van Landelijke Stichting Zelfbeschadiging en Martin van ’t Klooster van het Initiatief Psyche Media en Stigma een reactie met daarin onder meer:

Het in beeld brengen van zelfverwonding vereist inderdaad zorgvuldigheid en terughoudendheid. We zijn het met Visser eens dat persoonlijk leed niet mag dienen als entertainment. Maar om enkel te spreken van exploitatie van leed, schiet ons in het verkeerde keelgat. Media-aandacht helpt ook om een taboe te doorbreken. Bijvoorbeeld als het gaat om zelfbeschadiging. De Landelijke Stichting Zelfbeschadiging (LSZ) werkt juist mee aan (foto)reportages.

Lees de hele brief bij De Gids FM

Geef een reactie

Laatste reacties (27)