989
16

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Geluk is een overgewaardeerd ideaal

Iedere dag een gezond weetje. Vandaag over geluk en tevredenheid

Geluk is een overgewaardeerd ideaal in ons leven. Tevredenheid in stressvolle levens, dat is waar we het meestal mee moeten doen. Maar geluk bestaat wel en het draagt enorm bij aan de kwaliteit van leven. Geluk maakt gezonder. Geluk valt echter niet na te jagen omdat het niet te koop is. Gelukkig zijn is vaak vooral een levensvaardigheid: de kunde om wat je overkomt een positieve draai te geven.

Economen hebben de U-vorm van levensgeluk gevonden. Er is een piekgevoel in levensgeluk rond je 23ste levensjaar en daarna wordt het steeds minder tot je een jaar of vijftig bent, maar daarna gaat het naar een nieuwe piek toe, zo rond je 69ste levensjaar.

Het onderzoek is gebaseerd op de gegevens van 23.161 mensen tussen 17 en 85 jaar. Ze werden ondervraagd over hoe tevreden ze met hun leven zijn en wat ze van de toekomst verwachten. Ik ben niet zo gek op vragenlijsten, maar zie veel onderzoeksverslagen ook niet als brengers van de absolute waarheid, maar als pogingen tot communicatie over wat er werkelijk toe doet. En geluk doet ertoe. Zeker volgens economen, die ook erg geïnteresseerd waren in het inkomen van mensen.

Je zou je af kunnen vragen waar die pieken aan te danken zijn, maar je zou je ook kunnen afvragen waarom mensen rond hun vijftigste zo op een dieptepunt zitten. Dat lijkt samen te hangen met het idee van de gemiste kansen. Had ik die keuze maar niet gemaakt toen ik jonger was. Frustraties omdat je leven anders is gelopen dan je verwacht had. Het idee ook dat je leeftijdsgenoten het allemaal zo veel beter gedaan hebben dan jij. Het laatste-kans-syndroom ook. Ander werk, andere man, andere vrouw, voor jezelf beginnen en ontdekken dat het allemaal niet verandert omdat het niet aan het andere ligt dat je gefrustreerd bent, maar aan jezelf.

Het heeft ook met verwachtingen te maken. Jonge mensen overschatten behoorlijk hoe gelukkig ze zullen worden (en de economen leggen dat uit als: hoeveel ze zullen gaan verdienen) en alles valt wat tegen (Is dit alles wat er is?) en ouderen onderschatten flink hoe gelukkig ze eigenlijk zijn (hoeveel ze eigenlijk wel verdienen). Ondanks mijn kanker ben ik behoorlijk gelukkig en ik moet het nog vier jaar volhouden voor ik op mijn volgende piek zit. Daarna wordt het misschien wel allemaal weer minder, maar daar vertellen de onderzoekers niets over, maar hun onderzoek suggereert dat daar een duister ravijn wacht.

 

 

Volg Ivan Wolffers ook op Twitter
Het vorige Gezonde Weetje van de Dag: Knuffelhormoon maakt niet alleen maar lief

Het nieuwe boek van Ivan Wolffers is: Het gezonde lifestyleboek


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (16)