841
22

Filosoof

Robin Brouwer is woonachtig te Amsterdam en studeerde en doceerde filosofie en semiotiek aan de Universiteit van Amsterdam (tot 2001). Daarna doceerde hij aan verschillende academische instellingen en was van 2004 tot en met 2008 hoofdredacteur van kunsttijdschrift HTV De IJsberg. In 2005 richt hij met collega Tiers Bakker de Liberticide-werkgroep voor maatschappijanalyse en ideologiekritiek op. Dit kritische onderzoek naar de fundamenten van de neoliberale samenleving leidt in 2008 tot de eerste onderzoeksbundel: Liberticide. Kritische reflecties op het neoliberalisme (samen met Tiers Bakker, uitgeverij IJzer, Utrecht). September 2012 verschijnt van hen het tweede boek onder de titel: Vrijheid. Maar voor wie? met daarin een bijdrage van de internationaal vermaarde denker Slavoj Zizek.

Sinds 2011 werkt Brouwer aan het vergoten van de bewustwording voor maatschappelijke systeemverandering in tal van sectoren, zoals de bouwsector, het onderwijs, de zorg, de infrasector en financiële sector. Dit leidt tot het opzetten van de Robin Brouwer Collective, een samenwerkingsverband tussen verschillende professionals die willen werken aan een kritische bewustwording in de samenleving om verandering mogelijk te maken. Sinds september 2012 werkt Brouwer samen met het Amsterdamse debatcentrum De Nieuwe Liefde van Huub Oosterhuis waar hij maandelijks lezingen geeft en in debat gaat met politici, journalisten en wetenschappers over de problemen van onze huidige samenleving.

Get green, get hip!

Het wordt tijd dat we een einde maken aan de consumptieverslaving die via de 'vrije' media dagelijks aan ons wordt opgedrongen

Door: Robin Brouwer en Tiers Bakker

Met de slogan ‘groene groei’ probeerde premier Rutte onlangs een terugkeer naar ons consumptieve bestaan van voor de crisis te legitimeren. En dat is niet zo vreemd natuurlijk, omdat het marktdenken sinds de crisis met een imagoprobleem kampt. Commercie en consumptie verpakken in een verhaal dat gaat over het redden van de planeet werkt als effectieve marketingstrategie. Rutte – die een bewonderaar is van het graaikapitalisme van Ayn Rand en Alan Greenspan – blijkt zelfs in staat te zijn om het failliet van het systeem als reden voor meer kapitalisme te verkopen.

Sinds de rapporten van de Club van Rome uit 1972 weten we dat groei eindig is. Zeker in ecologische zin. Maar, er is nog een ander aspect van duurzaamheid dat aandacht verdient: sociale duurzaamheid. Er zijn in de wereld miljoenen (kind-)slaven die voor ons aan het werk zijn om onze (over-)consumptie te faciliteren.

Vijfentwintig procent van de Nederlandse kolen komt uit Colombia waar de afgelopen jaren duizenden mensen werden vermoord en verdreven om onze breedbeeldtelevisies van stroom te voorzien. Nog steeds – ook na wat door de documentaire ‘The Inside Job’ over de crisis bekend werd – is het een elite (de aandeelhouders) die wereldwijd de lakens uitdeelt. De overheid, die door ons bij voortduring wordt gebashed zijnde verspillend en lui, is geen partij meer ten opzichte van internationale concerns die menig westerse natie in hun greep houden. Sociale duurzaamheid, de basis van alle duurzaamheid, gaat over democratie, gelijkheid en een humane samenleving.

Alleen al in Nederland zijn er enkele honderden initiatieven die zich met duurzaamheid bezig houden, van schone energie, biologische teelt door burgers in steden, tot ouderenzorg in de buurt: op alle fronten is men actief om te veranderen. Laten we er voor zorgen dat van deze initiatieven een krachtige weerstand uitgaat tegen dit systeem en dat zij niet geannexeerd kunnen worden door de commercie en consumptielogica. Want annexatie, het inlijven van alternatieven door het systeem, is een beproefde strategie die wij al jaren kennen.

Het wordt tijd dat we met dit systeem afrekenen en een einde maken aan de consumptieverslaving die via de ‘vrije’ media dagelijks aan ons wordt opgedrongen. Want laten we eerlijk zijn, zelfs een kind snapt dat recyclen niet veel uithaalt als je aan de ‘voorkant’ (de productie) geen restricties stelt. Er is geen tijd meer om te wachten totdat iedereen dat biologische stukje vlees uit zichzelf gaat kopen en de kiloknaller die er naast ligt voor gezien houdt. Laten we ons niet voor de gek houden en opkomen voor onze wereld!

Duurzaamheid – Voorbij het neoliberalisme
Dinsdag 12 november – 20.00 uur
Eco-friendly, puur & eerlijk, fairtrade, Beter Leven, het is slechts een greep uit de overvloed aan ‘duurzame keurmerken’. De vraag naar eerlijke en milieuvriendelijke producten stijgt. Maar leidt dit ook daadwerkelijk tot die ‘eerlijke en milieuvriendelijke’ wereld? De keuze om niet mee te doen is immers nog steeds net zo goed geaccepteerd. Mensen die hard werken aan het veranderen van die mentaliteit, die initiatieven ontplooien waarmee zij het goede voorbeeld geven, krijgen tijdens deze avond een podium. Samen met hen bespreken we de succesfactoren in hun verhaal:
• Peter Polder tracht een brede culturele omslag te bewerkstelligen met het initiatief Transition Towns dat hij in 2008 naar Nederland haalde.
• Elisabeth Lanz voorzitter van de Youth Food Movement zet zich in voor het bewust maken van jongeren over de herkomst van hun voedsel.

De Nieuwe Liefde
Dinsdag 12 november| 20.00 uur
Kaarten à €10 / €7,50*
*CJP/Stadspas/Studenten
Meer informatie via www.denieuweliefde.com | De Nieuwe Liefde, Da Costakade 102, Amsterdam.

Geef een reactie

Laatste reacties (22)