786
43

Hans Groen [1963] is zelfstandig ondernemer en bestuurslid van
GroenLinks Midden-Drenthe. Geboren in Noord-Brabant en sinds 2002 woont
Hans Groen in Mantinge, Drenthe. Hans Groen is adviseur op het gebied
van organisatie effectiviteit en Supply Chain Management. en heeft
opleiding in bedrijfseconomie en logistieke bedrijfskunde. Als
fractielid neemt hij de verantwoording voor het webbeheer en is
recentelijk toegetreden tot het bestuur voor het financiele beheer. Hij
heeft een eigen weblog op http://hgroen.wordpress.com/

Gezondheid heeft een prijs

Gezondheidszorg gaat niet alleen om genezing maar ook, waar genezing niet mogelijk is, om te zorgen voor een zo menswaardig bestaan

Het College voor Zorgverzekeringen wil van 2 zeldzame ziektes de 3 medicijnen niet langer vergoeden vanuit het basispakket. Volgens het CvZ zijn de kosten te hoog in verhouding tot het resultaat. Met deze stelling gooit het CvZ de knuppel in het hoenderhok en zet het solidariteitsprincipe op de helling.

Het handelt om de ziekte van Pompe en de ziekte van Fabry. Bij de ziekte van Pompe gaat het om 85 patiënten en bij de ziekte van Fabry om zestig patiënten. De totale kosten van de behandeling zijn respectievelijk 44 miljoen en 11 miljoen. Ter vergelijk: in 2011 werd 90 miljard uitgegeven aan gezondheidszorg en welzijnszorg. De kosten van beide behandelingen zijn dus marginaal in vergelijking met de totale gezondheidskosten. Maar vanzelfsprekend is dat niet de kern van het probleem. Met deze stap begeeft het CvZ zich op een hellend vlak. Want welke behandelingen volgen daarna en wanneer is er sprake van effectieve behandeling zoals het CvZ stelt?

Deze discussie is niet geheel nieuw maar wordt niet werkelijk gevoerd. Mijn vriendin heeft sarcoïdose en daar is eveneens geen genezing voor. Er zijn wel verschillende medicijnen beschikbaar die het ziektebeeld onder controle houden. Deze medicijnen, afhankelijk van het ziektebeeld, kunnen eveneens zeer duur zijn. Daar staat wel tegenover dat door die medicatie zij wel kan werken en actief meedoen in de maatschappij. Zonder die medicatie of bij goedkopere medicatie kan zij nauwelijks functioneren en heeft ze veel ondersteuning nodig.

Sluipenderwijs is het ministerie bezig om hier ook beperkingen op te leggen. De medicatie die zij nu krijgt is formeel alleen bedoeld voor mensen met reumatische aandoeningen. De minister is nu voornemens dergelijk cross-over gebruik te verbieden. In haar geval betekent het dat de reuma arts de medicatie aan haar moet voorschrijven, terwijl die met de behandeling niets van doen heeft. Het bureaucratische drama kunt U zich wel voorstellen. Doorverwijzing van huisarts naar specialist, specialist die doorverwijst naar reuma arts die uiteindelijk met gezonde tegenzin het medicijn voorschrijft. En als de minister haar plannen doorzet, mag de reuma arts de medicijnen ‘officieel’ niet meer voorschrijven.

Gezondheidszorg gaat niet alleen om genezing maar ook, waar genezing niet mogelijk is, om te zorgen voor een zo menswaardig bestaan. Dat uit zich onder meer in meer maatschappelijke participatie, kunnen werken, minder pijn, meer mobiliteit en minder afhankelijk zijn van anderen. En dat laat zich niet in waarde uitdrukken. Dergelijke zaken worden niet overwogen als het CvZ kijkt naar de effectiviteit van behandelingen. Dat de kosten van de gezondheidszorg oplopen is onmiskenbaar maar om patiënten financieel af te schrijven is onze samenleving honderden jaren terug gooien in de tijd.

Het solidariteitsprincipe is de erkenning van de band die de mensen verenigt en hen aanzet tot onderlinge hulpverlening. Het wordt tijd dat politieke partijen hier een een ondubbelzinnige keuze maken. Solidariteit is waar onze maatschappij op gebaseerd is. Daar wordt de laatste jaren al veel op beknibbeld. Maar als we onze gezondheid en menswaardigheid gaan uitdrukken in termen van waardevol of niet, dan overschrijden we een absolute grens.

Dit stuk is overgenomen van de website van Hans Groen

Geef een reactie

Laatste reacties (43)