Laatste update 11:14
9.448
37

Psychiater en publicist

In 2003 debuteerde Bram Bakker als schrijver met "Te gek om los te lopen", een boek met kritische verhalen over de psychiatrie. Het boek kreeg enorm veel media-aandacht en leidde tot veel discussie. Het was een groot verkoopsucces: in korte tijd werden er ruim 10.000 exemplaren van verkocht. Sindsdien volgden nieuwe titels met grote regelmaat, soms met een andere auteur samen.

Naast boeken publiceert Bram al jaren columns, die voor een deel zijn gebundeld in "De dwarse psychiater". Ook leverde hij bijdragen voor zeer uiteenlopende media als Vrij Nederland, Psychologie Magazine, Volkskrant en VIVA. Iedere twee weken verscheen er tot begin 2011 in de zaterdagbijlage van het AD een column van zijn hand.

Over hardlopen publiceert Bram met grote regelmaat in tijdschriften als Runners World en Run2Day Magazine, en online bij Keep on Running

Ggz-organisaties doen psychiatrie en psychotherapie in de uitverkoop

Al jaren spelen de ggz en de zorgverzekeraars onder één hoedje

Zorgverzekeraar Menzis baarde opzien door het voornemen om de ‘behandelingen van korter dan één jaar voor niet-chronisch depressieve cliënten’ (bron: Volkskrant) te gaan vergoeden op basis van de resultaten.

Een storm van protest stak op, vooral gericht tegen Menzis. Laat ik voorop stellen dat ook ik het een onzalig plan vind. Maar de mensen die nu moord en brand schreeuwen moeten zich vooral de vraag stellen of dit niet voorspelbaar was. En ook het feit dat er al voor de komende drie jaar afspraken gemaakt zijn met achttien grote organisaties in de geestelijke gezondheidszorg (ggz) zou meer aandacht moeten krijgen. Al jaren spelen de ggz en de zorgverzekeraars onder één hoedje, en dit akkoord is er slechts het zoveelste voorbeeld van. De eerste vraag is natuurlijk wat de ggz beweegt om vooral de psychotherapeutische behandelingen zo slecht te beschermen. Want behandeling met antidepressieve medicatie geschiedt nu ook al grotendeels door de huisarts.

Dat de kosten van de ggz de pan uitrijzen hoeft niet ter discussie gesteld te worden. ‘3,5 miljard euro is de ggz jaarlijks kwijt aan zorg voor volwassenen,’ zegt hetzelfde artikel in de Volkskrant. Heel veel geld van de belastingbetaler. En het wordt steeds meer, dus dat men probeert te bezuinigen is niet meer dan logisch en moet men Menzis vooral niet kwalijk nemen.

De cruciale vraag is natuurlijk of psychotherapie op dezelfde manier kan worden geëvalueerd als pakweg een operatie aan de blindedarm of het opereren van een gebroken been. Het klinkt mij als een retorische vraag in de oren, maar dat is wel waar men voor heeft gekozen: in de ggz werkt men volgens het medische model, en in de gezondheidszorg draait alles om effectiviteit. Dan is het voornemen dat gisteren naar buiten kwam niets meer of minder dan ‘meer van hetzelfde’

Omkatten
Psychische klachten omkatten tot DSM-stoornissen (alle psychische stoornissen op basis van symptomen; red.), en ze laten behandelen als symptomen van een ziekte berust op een keuze, die soms goed uitpakt en tegenwoordig steeds vaker niet. Als de omstandigheden in iemands leven (werkloosheid, verlies van een relatie of overlijden van een dierbare bijvoorbeeld) leiden tot problemen kan het goed zijn daarover met een professional als een psychotherapeut te gaan praten. Nog steeds doen te weinig mensen dat, denk ik. Maar het gaat dan niet om de behandeling van een medische aandoening. De klachten laten zich aantoonbaar slecht meten, omdat de ene dag de andere niet is (dit heet ook wel ‘het leven’) en er is geen enkel bewijs dat een efficiënte behandelaar ook beter is. Omdat zoiets ondefinieerbaars als ‘de klik’ ook een rol speelt, en lang niet zo’n beetje.

In een tijd van haast en beperkte publieke middelen is sturen op doelmatigheid niet vreemd. Maar behandeling van depressies en angststoornissen is iets heel anders. Het is de grote GGZ-organisaties, die al grotendeels monopolisten zijn, zwaar aan te rekenen dat ze de psychiatrie en de psychotherapie op deze manier in de uitverkoop doen. En als we het echt anders willen (ja toch?) moet daar veel meer bij worden stilgestaan. Een goed gesprek verdient zich altijd ergens terug.

Cc-foto: SP


Laatste publicatie van Bram Bakker

  • Bram Bakker

    Een jongensvriendschap

    2018


Geef een reactie

Laatste reacties (37)