863
20

Docent en publicist

Pascal Cuijpers is docent beeldende vorming en faalangstreductietrainer op een middelbare school. Daarnaast is hij publicist en auteur. Hij schrijft op vaste basis columns en opiniestukken over onderwijs en de maatschappij voor o.a. de Nationale Onderwijsgids, HetKind en Joop. Tevens verschijnen zijn artikelen regelmatig in diverse landelijke dagbladen en onderwijsmagazines. Van zijn hand verschenen eerder de educatieve scheurbundel '200 Dagen School & Scheuren!' en de onderwijsbundels 'Leraren hebben meer vakantie dan mensen die werken' - inmiddels vierde druk - en 'Leraren zijn net echte mensen' (per 1 september 2017). Allen bij uitgeverij Quirijn.

Google is pulp

De zoekmachine als oppergrootmacht der allesweters

Is deze digitale uniseks-held een betrouwbare partner in je zoektocht op het wereldwijde web?

Sinds de komst van het internet, gaat de Nederlandse mensheid steeds meer gebukt onder een identiteitscrisis. De informatie-tsunami die we, theoretisch gezien, via onder andere Google over ons heen kunnen krijgen, werkt overweldigend en soms verlammend. Google lijkt namelijk de oppergrootmacht der allesweters. Nog voordat je een zoekterm volledig hebt ingevuld, spuugt deze digitale uniseks-held al een rits met treffers uit in zijn/haar optiebalk. Uiteindelijk kom je terecht bij de informatie waar je naar zocht. En dan is de keuze ook weer overweldigend groot en divers.

Wat te kiezen? Welke bron heeft gelijk? Is alles objectief genoeg om klakkeloos te geloven? Kortom..

…het is de hel en de hemel tegelijk
Als voorbeeld noem ik een nieuwsbericht dat ik in mei van dit jaar las op Google. Nederland zou bij de gelukkigste landen ter wereld behoren. Volgens het onderzoek zouden we het in ons eigen kikkerlandje erg getroffen hebben met onder andere ons inkomensniveau, de veiligheid, huisvesting en gezondheid. Dat we niet mogen klagen, in vergelijking met andere landen waar men het daadwerkelijk slechter heeft getroffen, staat vast.

Nederland het ‘meest’ gelukkigste land
Maar er zijn nogal wat landen op deze planeet die meestrijden om deze prestigieuze titel van ‘meest gelukkige land’. Enige twijfel valt me dan ook ten deel wanneer ik het artikel lees. Zeker wanneer je weet dat Nederland op het moment van het onderzoek op het absolute dieptepunt zit van de crisis. Zo worden er bijvoorbeeld momenteel zóveel inkomens in Nederland bevroren, dat de Elfstedencommissie er jaloers op is. Daarnaast is ‘veiligheid’ in ons land een dubieuze term gebleken. Met name wanneer je bedenkt dat het ‘blauw’ op straat nóg alerter moet zijn op foutparkeerders om hun broodnodige targets te kunnen behalen. Over de huisvesting mogen we dan wel redelijk tevreden zijn, maar van de huizenmarkt is alleen nog maar een aangetast stukje fundering over. En de gezondheid wordt er door alle bezuinigingen en aanpassingen in de zorg niet minder zorgelijk op. Kortom, ons geluk kan niet op! Volgens het onderzoek…

Of zijn de Nederlanders het ‘depressiefste’ volkje…
Groot was dan ook mijn verbazing toen ik enkele maanden na het ‘geluksonderzoek’ op Google las over een nieuwsbericht, waar men sprak over het feit dat Nederlanders van alle Europeanen het depressiefste volkje zijn.

Dit kwam naar voren uit een onderzoek van een Amerikaanse universiteit. Met de sombere herfst en winter voor de deur, werkte deze conclusie niet bij aan mijn optimisme. Want, als een onderzoek iets heeft bewezen, dan zal het ook wel zo zijn. Toch?

Onderzoek naar zwartgalligheid
In het kort kwam het erop neer, dat Nederlanders met zestien procent beduidend hoger scoorden op de ‘depressiviteitstabel’ dan andere landen om ons heen, daar waar het gemiddelde op tien procent lag. Aan het einde van het artikel sprak de onderzoeksleidster nog haar goodwill uit, door te melden dat ‘door een onderzoeksmarge het niet per se zo is, dat de hoog en laag scorende landen significant afwijken van het wereldgemiddelde…’ Schrijf dan niets! Doe dan geen onderzoek naar onze zwartgalligheidstoestand! Wat heb ik hier aan

Internetpulp
Nee, dan val ik toch liever terug op een écht verhelderend onderzoek, waar de zwakte van de wetenschapsonderzoeken en de bijbehorende vermeldingen in de literatuur en de diverse media worden aangetoond. Hieruit komt naar voren dat wanneer je in een onderzoeksartikel maar genoeg ingewikkelde termen, namen en grafieken gebruikt, men dit klakkeloos zal overnemen zonder het daadwerkelijk te verifiëren. Dit onderzoek werkte pas verhelderend voor mij! Voortaan lees ik berichten over ‘opmerkelijke onderzoeken’ en ‘wetenschappelijke feitjes’ via Google dan ook nog enkel ter ontspanning.

Want Google is de ‘pulp’ van ons Internet. En daar is geen enkel onderzoek meer voor nodig.


Laatste publicatie van PascalCuijpers

  • Leraren zijn net echte mensen

    ‘De kunst van onderwijs is mogen plaatsmaken voor verbeelding en durven openstaan voor verwondering…’

    September 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (20)