312
15

Directeur IUCN NL

Willem Ferwerda (1959) is directeur van IUCN NL, het Nederlandse kantoor van de International Union for Conservation of Nature (IUCN). Ferwerda studeerde tropische ecologie, milieukunde en tropische landbouw aan de Universiteit van Amsterdam en de Universidad Nacionál (Bogotá, Colombia). Hij heeft 20 jaar ervaring met het beheer en herstel van ecosystemen in Europa, Afrika en Latijns-Amerika. Ferwerda is daarnaast oprichter van Leaders for Nature, een initiatief om het bedrijfsleven te betrekken bij de mondiale problematiek rond ecosystemen en menselijk welzijn.

Gooi kennis over tropische bossen niet weg

De Nederlandse inzichten betalen zich ook voor onze eigen kenniseconomie uit

Voor een koud kikkerland bezit Nederland enorm veel kennis over tropische natuur. Al in de zeventiende eeuw legden handelsreizigers hiervoor de basis. Zo werd de Ethiopische koffieplant via Nederlands-Indië en de Amsterdamse Hortus Botanicus naar Latijns-Amerika gebracht. Deze kennis over tropische bossen draagt bij aan de economie van ontwikkelingslanden en aan onze eigen economie. Toch stopt het kabinet hierin te investeren.

In wetenschappelijk onderzoek over tropische bossen behoren de universiteiten van Wageningen, Leiden, Utrecht en Amsterdam tot de wereldwijde top. International loopt Nederland voorop in het verzamelen en bundelen van kennis over tropische planten en dieren. De fusie van het Nationaal Herbarium met de natuurcollecties van Naturalis en de universiteiten van Amsterdam, Leiden en Wageningen is daar het beste voorbeeld van.

Een groot deel van de Nederlandse expertise over tropische bossen is te danken aan het ministerie van Ontwikkelingssamenwerking. Het departement reserveert sinds het begin van de jaren negentig ontwikkelingsgeld om deze kennis te verdiepen en toe te passen. Staatssecretaris Ben Knapen wil daar nu een streep door zetten. Door zijn beleid zal Nederlandse kennis over tropische bossen op de plank blijven liggen, en daarmee uiteindelijk verdwijnen.

Nederlandse specialisten helpen problemen voorkomen. In de jaren negentig waarschuwden onze wetenschappers voor de ecologische ramp die zou ontstaan door het ontginnen van 1 miljoen hectare tropisch veenbos in Kalimantan voor de rijstteelt. De gevolgen van deze actie waren desastreus: het kale en ontwaterde veengebied werd een van de grootste CO2-bronnen op aarde. De rook van de jaarlijkse veenbranden bedreigt de gezondheid van miljoenen mensen.

De Nederlandse inzichten betalen zich ook voor onze eigen kenniseconomie uit. Zo wil Unilever tegen 2020 de ecologische voetafdruk van zijn producten halveren. De multinational vaart daarbij op inzichten uit de Nederlandse bossensector. Alleen met deze kennis kan Unilever ambities waarmaken om grondstoffen als soja, palmolie en cacao op een duurzame manier te laten produceren.

Zonder kennis over tropische bossen ook geen verantwoorde houtproducten. Bossen zijn daarnaast essentieel als opslagplaats voor CO2. Wereldwijd spelen Nederlandse onderhandelaars een gewaardeerde rol in het opstellen van internationale afspraken over bossen en klimaat. Kennis van bossenexperts is noodzakelijk om klimaatdoelstellingen te kunnen bereiken.

Het verdwijnen van Nederlandse tropenkennis is niet alleen slecht nieuws voor mensen in de zuidelijke landen. Het betekent ook kapitaalvernietiging in Nederland. Wil dit kabinet zijn ingekrompen budget voor ontwikkelingshulp effectief inzetten en werkelijk verbinden aan de negen topsectoren dan is het behoud van middelen voor kennis over tropische ecosystemen onontbeerlijk.

Geef een reactie

Laatste reacties (15)