378
6

Hoogleraar Openbare Financiƫn

Professor Harrie Verbon is econoom en momenteel werkzaam als hoogleraar Openbare Financiƫn en Sociale Zekerheid aan de Universiteit van Tilburg. Zijn onderzoek behelst onder meer de volgende terreinen: de macroeconomische effecten van vergrijzing, migratie, herverdeling en economische groei, overdrachten tussen generaties (inclusief pensioenen) en verhandelbare emissierechten. Professor Verbon is daarnaast lid van het bestuur van het Rathenau Instituut. Hij was eind jaren '90 lid van de programmacommissie van het CDA, maar heeft inmiddels het lidmaatschap van die partij opgezegd.

Graag ook een vliegverbod voor de sociale partners

Vakbonden en hun collaborateurs mogen niet langer het pensioenstelsel plat bombarderen

Je zou het bij de crisis rond Libië bijna vergeten, maar werkgeversclubs en vakbonden zijn eendrachtig bezig met een pensioenakkoord de aanvullende pensioenen om zeep te helpen.

Ik zal niet ontkennen dat er problemen zijn in het Nederlandse pensioenstelsel. Het stelsel heeft last van vergrijzing, van toename van de levensverwachting en lage rendementen op de belegde premies. Bovendien ligt er een veto van de werkgevers op verdere verhogingen van de pensioenpremies. De oplossing volgens het pensioenakkoord in wording, is een verhoging van de pensioenleeftijd en bij tegenvallers op de beleggingsopbrengst worden deelnemers gedurende tien jaar gekort op hun rechten.

Paul de Beer noemt deze voorstellen van de sociale partners in De Volkskrant van 14 maart ‘moedig’, want, zo zegt hij, we moeten nu “niet proberen oude zekerheden te herstellen, maar te accepteren dat er sprake is van fundamentele onzekerheden”. Er moet iets gebeurd zijn met zijn sociale gevoel, of hij laat zich te veel influisteren door zijn broodheren (de vakbonden), want deze voorstellen pakken vooral slecht uit voor de laagst betaalden in de pensioenfondsen.

Pensioenregelingen zijn ingesteld om inkomensonzekerheid tijdens de oude dag weg te nemen, maar in de plannen van de sociale partners is alle zekerheid voor deelnemers weg, ook als ze al gepensioneerd zijn. Met rijkere gepensioneerden hebben we geen medelijden. Zij hebben nog wel iets achter de hand om verliezen te compenseren, maar de gepensioneerden met een klein pensioen hebben dat niet. Als er tien jaar gekort zou moeten worden, kan dat toch al lage pensioen ook nog eens met duizend euro per jaar dalen. De vakbonden hopen misschien dat de overheid dit inkomensverlies compenseert door de AOW te verhogen. Een verhoging van de AOW zoals de sociale partners willen, gaat de overheid op termijn echter zo’n 25 miljard euro per jaar kosten. Zelfs een links kabinet zou dit niet voor zijn rekening willen nemen. Laat staan dat oerliberaal Henk Kamp dat zou doen.

De vakbonden en Paul de Beer vinden het kennelijk moedig om arme gepensioneerden een groot deel van hun pensioen te ontfutselen als dat zo uitkomt. Het zou pas echt moedig geweest zijn als in het pensioenakkoord vooral de deelnemers met hogere inkomens de kosten van de problemen van de pensioenfondsen hadden moeten opbrengen. Maar dat is niet gebeurd. Hogere inkomens springen er nog redelijk uit, ook als het slecht gaat met de pensioenfondsen.

Vakbonden en hun collaborateurs mogen niet langer het pensioenstelsel plat bombarderen. De regering zou een ‘vliegverbod’ voor hen moeten instellen, maar de kans dat minister Henk Kamp ingrijpt, is wel erg klein. Misschien vindt Kamp het wel helemaal niet erg als ons stelsel van aanvullende pensioenen hardhandig wordt ontmanteld door de vakbonden. Hoeft hij het zelf niet te doen.

Geef een reactie

Laatste reacties (6)