10.537
201

eindredacteur Joop

Francisco van Jole is journalist en eindredacteur van Joop.
Verder is hij politiek commentator bij De Nieuws BV en presentator van Draad, een politieke talkshow in Arminius te Rotterdam.

Grexit is de nieuwe millenniumbug

Gaat Duitsland voor de derde keer in honderd jaar Europa vernietigen? ... Francisco van Jole over wat er nu wèl met de Unie moet gebeuren

Elke dag passeert er weer een laatste kans voor Griekenland. De Merkels, Dijsselbloemen en Junckers lijken wel TelSell-kooplieden. Of leraren die geen orde kunnen houden. Ze zetten zichzelf en de EU voor schut. ‘Dan ga je maar het huis uit!’ riepen mijn ouders wanhopig toen ik puberde. Maar toen ik met mijn koffer bij de deur stond, bedachten ze zich snel.

Zelf denk ik dat het uitgesloten is dat Griekenland uit de eurozone wordt gestoten. Het is een land met een gevaarlijke geschiedenis, het ligt op de Balkan, een historisch explosieve regio en grenst aan het Midden-Oosten waar het ene conflict na het andere escaleert. Griekenland uit de EU duwen, is vragen om nog meer problemen. Het verhaal dat de EU al meer dan een halve eeuw voor vrede in Europa zorgt, zou in één keer als een ballon uiteen kunnen spatten.

Yes To GrexitNa de Grexit kun je er ook op wachten tot het volgende land vertrekt, of wil gaan vertrekken, of zou kunnen gaan willen vertrekken. Je schept er permanente onrust mee, precies wat de eurozone moest voorkomen. Als Merkel doordrijft zou het voor de derde keer in honderd jaar zijn dat Duitsland Europa vernietigt. Wil ze zo de geschiedenis ingaan? Bovendien schijnt de Grexit uiteindelijk de duurste van alle opties te zijn. Duurder dan alle schulden kwijtschelden.

Grexit is kortom de nieuwe millenniumbug: iets waar iedereen van in de ban is, maar dat nooit materialiseert. De millenniumbug had echter ook een voordeel. De angst die de dreigende apocalyps – hé, weer een Grieks woord – losmaakte, leidde tot een ongekende vernieuwing van aftandse computersystemen. Zo moeten we de Grexit-bug ook gebruiken, om de aftandse EU te vernieuwen.

Referendum
Het referendum van Syriza heeft laten zien wat er verouderd is aan de Unie. De functionarissen in Brussel hebben geen of een uiterst zwak democratisch mandaat. Ze staan met lege handen tegenover de wil van een volk. Martin Schulz, voorzitter van het Europees Parlement, suggereerde dat er een technocratische regering in Athene moet komen. Het doet denken aan prins Bernhard die in de jaren zeventig opperde dat Nederland behoefte had aan een sterke man die zonder bemoeienis van het parlement moest regeren. Maar Bernhard was een rechtse rakker, Schulz noemt zichzelf een sociaal-democraat. Ik snap niet waarom hij nog niet met pek en veren het parlement is uitgejaagd.

De technocraten maken in de Unie de dienst uit omdat we te weinig een democratische eenheid zijn. Daarom accepteren de Grieken de Brusselse ‘oplossingen’ ook niet. En wij evenmin. Bij een democratie speelt dat minder. Natuurlijk, er is altijd verzet tegen ‘Den Haag’, tegen ‘Washington’ maar dat is een ander sentiment dan tegen Brussel, dat nu een soort Westeuropees Moskou is.

De EU moet democratisch zijn, of anders niet-zijn. Nu is het moment voor de vlucht naar voren. Dat is één van de verbeteringen die deze crisis zou kunnen opleveren: democratisering van de Unie. Maar de politici in de Europese landen zijn daar huiverig voor. Dus moeten we het zelf doen.

Taal
Eén van de grootste obstakels bij de echte democratisering van Europa is de taal. We hebben, om het in goed Nederlands te zeggen, geen lingua franca, geen gemeenschappelijke taal. En dat maakt het bijna onmogelijk om echte verkiezingen te houden, om een president of een regering te kiezen. Politici durven – alweer – de keuze van een eenheidstaal niet aan. Wij wel, wij weten wat iedereen spreekt of kan gaan spreken: Engels. Euro-engels om precies te zijn.

Laten we daarover het eerste Europese referendum houden, in alle Unie-staten. Een logischer onderwerp ligt nauwelijks voor de hand. Wat wordt de Europese voertaal? U kunt kiezen: Engels, Duits, Frans, Spaans of Russisch. Ik weet de uitslag wel. Anders dan tien jaar, twintig jaar geleden spreekt iedereen in Berlijn, Parijs, Rome en Madrid nu Engels. Graag zelfs. We zingen in het Engels. We feesten in het Engels. Als we protesteren, protesteren we in het Engels. Met dank aan internet.

Vervolgens verplichten we iedereen Engels te leren. Dat klinkt heftig maar is echt geen probleem. We verplichten immers ook iedereen Nederlands te leren en dat is echt wel een tandje lastiger. Het is bovendien eerder gedaan. Toen bijvoorbeeld alle Italiaanse stadsstaten, prinsdommen en wat al niet meer, zich in 1861 verenigden tot het ene land Italië, sprak maar 2,5 procent van de bevolking het officiële Italiaans.

Zodra we de taal hebben, kan de democratie verder komen. We kunnen echte Europese verkiezingen houden, er kunnen Europese media ontstaan, we kunnen elkaar beter leren kennen, elkaars belangen beter begrijpen en het gezamenlijk belang beter zien. Dat laatste is de grote drijfveer van iedere echte democratie. We kunnen kortom een echte unie van Europeanen smeden. 

Nee, je lost er de Griekse crisis nu niet mee op. Maar je voorkomt er misschien wel de volgende mee.

cc-foto: Jan Wellman 

Geef een reactie

Laatste reacties (201)