161
1

oud-hoofdredacteur NOS Journaal

Nico Haasbroek werkte voor VARA en VPRO onder andere als correspondent in Duitsland en New York, was hoofdredacteur van Radio en TV Rijnmond en van het NOS-Journaal.

Groeten uit Benin (4)

In Porto Novo bezocht ik een centrum waar echt alles deugt. Le Centre Songhai. Echt iets voor Paul Rosenm├Âller. 

Ik ben nog altijd in Benin. Rustige en hectische dagen wisselen elkaar af. Gisteren moest ik om vijf uur op omdat we drie uur later op de universiteit van Cotonou moesten zijn. Dat is een campus ver buiten de stad. Mooie groene natuur.

Om half acht was ik al studenten journalistiek aan het interviewen. Over wat ze van zo’n internet opleiding verwachten. De meesten zijn zeer geïnteresseerd maar hebben er geen flauw benul van. Daarna deed ik mijn onderzoek onder talloze mensen van de universiteit; ‘Fraternité’, de koepel waaronder TV CANAL 3 onder andere valt; de nationale radio en de overheidskrant Nation. Slechts één persoon sprong er echt uit. Franck Bignon Kouyami heet hij en zijn vader weet alles van staatsgrepen.

Frank lepelde in goed Engels, dat hij zich via het web eigen had gemaakt, een aardig aantal goede tips voor het webcenter op. “Leer ze hoe je met bronnen om moet gaan. Leg ze de legale aspecten goed uit. Formuleer basiseisen zodat je de echte kneuzen er uit filtert.”
Er waren ook – net als bij ons in Holland – bonzen die de ontwikkeling van het internet niet wensten te erkennen. “Een nieuwsbericht verschijnt eerst in de krant of op de radio, pas daarna mag het op een site getoond worden.” En ook zie je dat de scheiding der geesten zich tussen de oude en jonge generatie afspeelt.

Een dag eerder bezocht ik in Porto Novo een centrum waar echt alles deugt. Le Centre Songhai. Echt iets voor Paul Rosenmöller. Een soort ‘Kleine Aarde’ (zoals in Brabant) maar dan is de aarde hier roodkleurig. Je kon het zo gek niet verzinnen of het deugde. De zonnepanelen, onbespoten gewassen, kringloopontwikkelingen, verantwoord voedsel. Goed dat zoets hier bestaat. Er was ook een communicatiecentrum dat goed functioneerde. Een mogelijkheid voor het door mij te onderzoeken webcentrum om samen te werken. In een zaaltje werd een groep Amerikaanse vrouwen positief geïndoctrineerd.

Ik was blij toen ik weer op de markt liep. Daar vond ik een hele grote lap met olifanten er op. Voor thuis. Op weg naar hotel reed mijn motortaxi onverantwoord hard. Ik riep dat ik soixante neuf was (wat niet waar is) maar hij minderde wel lachend vaart. ’s Avonds schaafde ik op het terras van ‘Au vent du lac’ in het volle maanlicht aan mijn plan voor het webcenter. Ik zette de plussen en minnen op een rijtje. De animo is aanwezig en aan een aantal belangrijke voorwaarden kan worden voldaan, maar ze moeten zelf de financiering regelen en die is nog onvoldoende op orde. Vrijdag gaan we er over  praten.

Ik krijg cola met een rietje. In het internetcafé heb ik even de Nederlandse  nieuwssites afgestroopt. Wat een flutnieuws over mevrouw Smit Kroes of Kroes of Smit  en minister president Rutte. Ik mis het totaal niet. Heb het hier eigenlijk wel naar mijn zin. De wereld van cola met een rietje.

Geef een reactie

Laatste reactie