Laatste update 11:26
2.304
4

Oprichter House of Animals en Animals Today

Karen Soeters is hoofdredacteur van animalstoday.nl en werd in augustus 2007 benoemd tot directeur van de Nicolaas G. Pierson Foundation, het wetenschappelijk bureau van de Partij voor de Dieren. Zij was projectleider van de veelbesproken klimaatfilm ‘Meat the Truth’, verantwoordelijk voor daarop volgende documentaire ‘Sea the Truth’ en een van de makers van een visueel document over onverdoofd ritueel slachten.
Naast deze activiteiten is ze werkzaam als docent mediapsychologie aan de Hogeschool van Amsterdam bij het Instituut voor Media en informatiemanagement en is Karen bestuurslid bij de Nederlandse Vegetariërsbond en bij Bont voor Dieren.
Tijdens haar studie communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam heeft ze naast beleidsstudies en publieksstudies ook recht en politicologie als verdieping gevolgd. Karen Soeters volgt de problematiek met betrekking tot dierenwelzijn en milieu al zo lang als zij zich kan herinneren. Na haar studie is Soeters werkzaam geweest als onderzoeker voor onder andere een internationaal onderzoeksbureau in New York. Daarnaast is ze als consultant voor verschillende organisaties actief geweest.

Grove misstanden bij de NVWA, er moeten koppen rollen!

Dierenwelzijn, voedselveiligheid en het creëren van een veilige werksituatie voor medewerkers is en blijft zo dus totaal van ondergeschikt belang

cc-foto: Martix (Michel van der Laan)

Iedereen heeft inmiddels wel gelezen, gezien en gehoord over de ernstige misstanden in de slachthuizen in het noorden van het land. Zieke en gewonde dieren werden gewoon vervoerd en geslacht, tonnen vlees zijn zoekgeraakt. En vorige week werd een vrouwelijke dierenarts van de NVWA in elkaar geslagen door eigenaar K. van het abattoir in Drachten. Ik mag hopen dat tegen deze laatstgenoemde poging tot doodslag wordt geëist, want er werd ook nog eens een koe losgelaten terwijl de vrouw op de grond lag. Ernstige misstanden en slechts het topje van een akelige ijsberg van ellende voor dieren, maar dus ook voor (ex) NVWA-medewerkers.

Met grote verbazing en eigenlijk vooral ook afgrijzen las ik vervolgens, in een interne blog die via via tot mij kwam, de reactie op dit alles van de directeur Keuren van de NVWA. Jan Meijer vindt de klokkenluiders namelijk ‘onprofessioneel en niet-integer’. Hoe is het mogelijk? En vooral, hoe is het mogelijk dat mensen als Meijer, maar ook afdelingshoofd Henk Luijmes niet per direct op non actief zijn gezet? En waar is Gerard Mensen gebleven? Hij is van het toneel verdwenen terwijl hij jarenlang verantwoordelijk was als teamleider voor de slachthuizen in Noord-Nederland.

Meijer zegt in zijn blog letterlijk over de klokkenluiders: “De klokkenluiders die misstanden binnen de NVWA over transport van ernstig zieke dieren naar buiten hebben gebracht, zijn onprofessioneel en niet-integer.”

Hij schrijft verder dat het de dienst ‘geen goed doet’ als interne problemen via de Kamer of de pers worden besproken worden. Hij wijst ook op de Gedragscode Integriteit Rijk (GIR), die stelt dat het ambtenaren verboden is om zonder toestemming van de minister contact te hebben met Kamerleden of de pers. Meijer noemt zichzelf een ‘hardliner’ als het gaat om deze gedragscode en had liever gezien dat de klokkenluiders zich tot hun leidinggevende hadden gewend.

Geluidsopnamen
Laat ik nu met klokkenluiders gesproken hebben die precies hebben aangegeven hoe vaak ze probeerden het management te bewegen om in actie te komen! Ik heb geluidsopnamen in mijn bezit waarop dit te horen is. Maar de ‘heer’ Meijer doet er alles aan om zijn functie veilig te stellen, ten koste van de mensen die toezicht moeten houden en vooral ten koste van de dieren. Hij maakt liever mensen zwart dan dat hij staat voor zijn zaak. De dierenartsen die steeds maar weer werden tegengewerkt door het management en dierenartsen waarvan simpelweg hun contract niet meer werd verlengd omdat ze ‘lastig’ waren, konden geen andere manier meer bedenken dan de publiciteit te zoeken. De misstanden zijn te groot.

Exact zo’n situatie was er trouwens ook ten tijde van minister Verburg (2007-2010) herinner ik me. Toen is er ook door een medewerker van de NVWA een (intern) rapport opgemaakt over het functioneren van de dienst. Dit rapport, waarin heel duidelijk het disfunctioneren van de NVWA verwoord werd, belandde natuurlijk in een of andere la, want stel je voor…

Echter, er was een andere medewerker binnen de NVWA die dit niet acceptabel vond en het rapport heeft laten lekken. Ook toen heeft de toenmalige minister de NVWA opgedragen in actie te komen en ook toen zijn niet de pijlen gericht op degene die de problemen veroorzaakten, maar op degene die het rapport openbaarden. De NVWA heeft zelfs de Rijksrecherche ingeschakeld om de klokkenluider op te sporen. Degene die het rapport heeft laten lekken ‘had naar het management moeten gaan’.

Goh, wat komt me dat toch bekend voor.

Deze persoon is vervolgens ontslagen, want zo gaat men om met mensen die juist wel gewoon hun werk willen doen zoals de wet dat voorschrijft. En wat is er feitelijk veranderd? Helemaal niets kan ik je vertellen. Nog steeds functioneert de NVWA niet en nog steeds worden ernstige overtredingen en misstanden door het bedrijfsleven onder de deurmat geschoven. En gelukkig zijn er nu dierenartsen opgestaan die aan de noodklok hebben getrokken.

Als je bedenkt dat het de wettelijke taak is van een dierenarts om dieren in nood te helpen dan is de reactie van directeur Meijer helemaal bizar te noemen. Hij vindt dat klokkenluiders onprofessioneel en niet-integer zouden zijn en haalt de gedragscode integriteit van het Rijk erbij. Hij beseft klaarblijkelijk niet dat de wet toch echt boven een gedragscode gaat. Directeur Meijer weet heel goed op de man te spelen, maar gaat eraan voorbij dat we hem doorhebben.

Helaas is de reactie van minister Schouten ook op zijn zachtst gezegd erg tam. Ze roept de NVWA, net zoals haar voorgangster Verburg deed, op tot actie en de afdeling Keuren zou onder curatele zijn gesteld. Verder zouden er twee dierenartsen naar een slachthuis worden gestuurd. Is dat vanuit veiligheidsoverwegingen? Dan kan toch beter een beveiliger of iemand van de politie mee lijkt mij.

Of is het, zoals een van de klokkenluiders waarmee ik gesproken heb, een manier om te proberen dierenartsen minder rapporten te laten schrijven?

Gaat deze oproep van de minister iets opleveren? Het antwoord is nee, want het probleem wordt niet aangepakt, laat staan opgelost. Het management, dat al deze misstanden willens en wetens heeft laten bestaan, zit namelijk nog steeds op dezelfde plek.

En daarmee komt natuurlijk ook het volgende in een ander daglicht te staan. Meijer schrijft in zijn blog dat er ook ‘misverstanden’ bestaan. Want zijn dierenartsen zouden wel degelijk regelmatig oordelen dat een dier niet geschikt is om te slachten. Zal best waar zijn meneer Meijer, maar als er één misverstand bestaat dan is het blijkbaar over het woord “regelmatig”. Er zijn namelijk ook honderden zieke runderen getransporteerd en goedgekeurd voor de slacht. En er zijn tonnen niet meer te traceren ziek vlees de consumptie in gegaan. Het gaat dus ook regelmatig hartstikke mis.

Dierenwelzijn, voedselveiligheid en het creëren van een veilige werksituatie voor medewerkers is en blijft dus totaal van ondergeschikt belang, zolang personen als Meijer en Luijmes bij de NVWA mogen aanblijven. Het gaat deze mensen alleen maar om eigenbelang en niet te vergeten om het belang van het slachthuis. De schoorsteen van het slachthuis moet tenslotte blijven roken, nietwaar?

Het is hoog tijd dat er koppen gaan rollen bij de NVWA.

Deze bijdrage verscheen ook op Animals Today

Geef een reactie

Laatste reacties (4)