Laatste update 17:10
905
6

Schrijver

Zoals Raymond zich proefwerken op school vroeger voorstelde als tenniswedstrijden, zo stelt hij zich het schrijven van stukken tegenwoordig voor als Formule 1-races. Elke column een nieuwe Grand Prix. Er moet blijkbaar een spelelement inzitten om het leuk te houden. Dus neemt hij plaats achter zijn laptop, stelt zijn interne boordradio af op de meest oorspronkelijke plekken in zijn hersenen, en begint als een bezetene te tikken. Steeds sneller en harder moet het. Maar ook weer niet te hard, want anders vlieg je uit de bocht en dat kan dodelijk zijn tegenwoordig.

Guantanamo Bay voor zangtalenten

Wie durft het aan, de eerste talentenjacht waarbij de afvallers standrechtelijk geëxecuteerd worden?

Tijdens het afwassen hoor ik op de radio de aankondiging van een nieuw televisieprogramma:

Een strijd tussen acht ijzersterke zangtalenten… in The House of Talent is alles aanwezig om ze te helpen: een state of the art opnamestudio, repetitieruimtes, managers, allessss… Maarrrrr, de concurrentie is moordend en ze zullen keihard moeten knokken om in het huis te blijven! Wie kan leven van zijn talent, houdt zich staande in de bikkelharde muziekbusiness en wordt populair in heel Nederland? Kijk vanavond om zeven uur bij SBS naar House of Talent!

‘Ah, interessant’, denk ik, ‘een soort Guantanamo Bay, maar dan voor muzikale talenten’. Ondertussen een zooi borden, vorken en messen waterboardend, begin ik het spotje in gedachten aan te vullen.

Zal deze angstcultuur de talenten helpen om het beste uit hun creativiteit te halen?

(Antwoord: waarschijnlijk niet)

Zal het Nederlandse publiek het door dit programma opgelegde Darwinistische wereldbeeld, namelijk dat alles competitie en strijd is – zelfs muziek – accepteren?

(Antwoord: waarschijnlijk wel, we laten ons met zijn allen toch al jaren wijsmaken dat het allemaal je eigen verantwoordelijkheid is?)

En dan denk ik opeens: wat ongelooflijk saai, dit is gewoon de zoveelste tv-talentenjacht waarbij er geen doden vallen. Het zit ‘m in dat zinnetje: ‘Wie kan er leven van zijn talent?’

‘En wie kan er beter sterven?’, kan daaraan worden toegevoegd. Want zeg nu zelf, als je eenmaal hebt geroken aan tv-roem en een sterrenbestaan is het nog zwaarder om te af te wassen in de kelder van de plaatselijke Van der Valk of achter het luikje te moeten staan bij de McDrive. Nee, dan kun je maar beter dood zijn.

Wie durft het aan, de eerste talentenjacht waarbij de afvallers standrechtelijk geëxecuteerd worden? De lineaire televisie zit in het slop, kinderen kijken alleen nog maar onthoofdingsfilmpjes op internet. Geef ze eens ongelijk, je bent jong en wilt zoveel mogelijk ervaren en weten en beleven. Daar word je uiteindelijk een grote en sterke volwassene van.

Misschien zelfs zo sterk dat je een zangwedstrijd op televisie kunt winnen. Hoewel zangtalent natuurlijk ook een factor is. En creativiteit, die het beste bloeit in de grote open wereld, niet onder de hete lampen van een Big Brother-huis dat wordt afgeschermd door kleerkasten met zo’n glimmend V’tje op hun jas. Maar dat vertellen we de kijkers niet. Alles is maakbaar. Je kunt het allemaal, als je maar wilt.

Geef een reactie

Laatste reacties (6)