2.591
14

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Hans de Boer gaat voor de klassenstrijd

Een klaroenstoot van deze soort is in Nederland niet meer gehoord sinds Paul de Groot en zijn gestaalde kaders uit de Communistische Partij van Nederland werden gesmeten

Hij heeft er wel om gevraagd met dat interview, Hans de Boer. Zelfs GeenStijl gaf de voorzitter van VNO-NCW vanonder uit de zak. Het is inderdaad verleidelijk om een vergelijking te trekken tussen de prestaties die de heer De Boer in zijn lange en welbeloonde carrière heeft verricht en die van op straat gepleurde werkers in de zorg, die wat hem betreft asperges moeten gaan plukken, in het zonnetje met de radio aan. Maar dat hoeft niet meer. Iedereen doet dat al.

Interessanter is wat de gevolgen van dit interview zullen zijn voor de positie van Hans de Boer binnen VNO-NCW. Want een klaroenstoot van deze soort is in Nederland niet meer gehoord sinds Paul de Groot en zijn gestaalde kaders uit de Communistische Partij van Nederland werden gesmeten. Of nee, kleine organisaties als de Internationale Socialisten of de Groep Marxisten Leninisten zijn er gewoon mee doorgegaan maar hun geluid is meer dat van een piccolo. Net als de roemruchte Paul de Groot heeft Hans de Boer een oproep gedaan tot de klassenstrijd. Hij slingerde zijn handschoen een economie in die – Griekenland en weder dienende – net weer een beetje begint op te krabbelen. Met zijn uitspraken – de bijstand is te hoog en nee, dat van die honderdduizend banen voor arbeidsgehandicapten, dat krijgen we niet voor elkaar – heeft hij de indruk gemaakt dat zijn werkgevers alleen maar een zo groot mogelijke punt van de taart willen. De rest interesseert ze niet. Het enige antwoord daarop is de collectieve tegenactie van iedereen die zijn brood bij werkgevers moet verdienen. De bazen proberen je zo hard mogelijk te laten werken voor zo weinig mogelijk geld. Jouw streven is het zo veel mogelijk te vangen voor een zo gering mogelijke inspanning. Hard tegen hard. Oog om oog. Tand om tand. Uitgebuitenen tegen uitbuiters. Elke periode van sociale rust is dan slechts een wapenstilstand tot de volgende ronde

Oog voor elkaars belangen
Dit is om zachtjes te zeggen niet de benadering waarmee Nederland rijk is geworden. Wij hebben in dit land in een proces van eeuwen geleerd tegelijkertijd oog te hebben voor onze eigen belangen en die van een ander. Vandaar dat bij ons het mes zelden op tafel ligt. We doen lang over onderhandelingen. We doen elkaar heel veel slaapverwekkende betogen en redeneringen aan. Maar gedurende dat proces weten wij te geven en te nemen. Energie die elders is verspild aan hardnekkig, keihard maatschappelijk conflict tot geweld aan toe, die energie konden wij gebruiken voor de opbouw van ons land.

Die traditie heeft Hans de Boer doorbroken. Hij kiest voor het conflict. Hij gaat voor het erop of eronder. Het is zeer de vraag of dat in het belang is van het Nederlandse bedrijfsleven. Rotzooi in en om de tent is nooit goed voor de winst en de kwaliteit van het gebodene. Of er worden andere maatregelen getroffen: je kunt natuurlijk wel verklaren dat het allemaal niks wordt met die banen voor 100.000 arbeidsgehandicapten maar je hebt kans dat dit wordt geloofd. Dan is het alternatief een solidariteitsheffing voor de bedrijven om zo de sociale werkplaatsen voor deze arbeidsgehandicapten overeind te houden. Bovendien: waarom zouden werknemers rekening houden met de positie van de werkgevers of het algemeen belang, als hun bazen dat ook niet doen? Wie voor de klassenstrijd kiest, zal hem krijgen. Zo eenvoudig ligt dat.

Wie het niveau van een Hans de Boer heeft bereikt, wordt niet zomaar op straat gegooid. Geklinkerd worden anderen. Zo’n lot past uitsluitend het voetvolk. Als haar hachje haar lief is, kan VNO-NCW dan ook beter schielijk op zoek gaan naar een andere functie voor Hans de Boer, een plek waar hij geen kwaad kan. Zo dat de verantwoordelijke krachten binnen de werkgeversorganisatie en de vakbeweging kunnen werken aan een sociaal akkoord voor de wederopbouw van Nederland nu het puinruimen – opnieuw: Griekenland en weder dienende en misschien ook aardbevingen door slinkende gasvelden veroorzaakt – nu het puinruimen zo ongeveer wel gedaan is. 

Foto: Geschiedenis TV


Volg Han ook op Twitter

Het nieuwste boek van Han is De Mooiste Jaren van Nederland (1950-2000)


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (14)