2.604
38

Directeur van Rutgers WPF

Dianda Veldman is directeur/bestuurder van Rutgers WPF, een organisatie die werkt aan het verbeteren van de seksuele gezondheid in Nederland en in ontwikkelingslanden.
Rutgers WPF is penvoerder van de SRHR Alliance waarin vijf Nederlandse organisaties hun activiteiten in Azië en Afrika hebben gebundeld. Deze alliantie maakt gebruik van de MFS II financiering van het Ministerie van Buitenlandse Zaken.Veldman is opgeleid als socioloog en marketeer en werkte eerder in management- en directiefuncties bij o.a. KPN Telecom, Weekbladpersgroep en Vereniging Eigen Huis.

Hebben mannen eigenlijk ook sletvrees?

'Hoe zou de documentaire eruit hebben gezien als deze vanuit het perspectief van een man was gemaakt?'

Vanavond verkent programmamaker Sunny Bergman in de documentaire Sletvrees? op Nederland 3 (20.55 uur) het denken over vrouwelijke seksualiteit. Ze kijkt hoe sletvrees ons bewustzijn en seksleven binnendringt. Wat heeft de seksuele revolutie vijftig jaar later vrouwen opgeleverd? Rutgers WPF, kennis- en adviescentrum seksualiteit, vindt de documentaire een geslaagd statement dat terecht wijst op de dubbele moraal: meiden moeten wel sexy lijken, maar ze mogen het niet zijn. Maar hoe kijken jongens en mannen hier eigenlijk tegenaan?

Verwachtingen van mannen en vrouwen op seksueel gebied zijn vaak behoorlijk genderstereotiep. De dubbele moraal kent aan seks voor jongens een andere status toe dan voor meisjes. Meiden die ‘te gemakkelijk’ te veroveren zijn kunnen rekenen op afkeuring.

Voor jongens is het juist statusverhogend om veel seksuele ervaring te hebben. Van hen wordt verwacht dat ze ‘altijd zin hebben’ en het initiatief nemen in versieren en seks. Van meisjes wordt juist verwacht dat zij de grenzen aangeven.

Van sletvrees naar sletvree
Wij vinden dat kinderen en jongeren objectieve, betrouwbare informatie moeten krijgen over hun lichaam, seksualiteit en relaties. Dan kunnen zij verantwoorde keuzes maken, rekening houdend met hun eigen en andermans wensen en grenzen. Dat vermindert stereotypering en vergroot de acceptatie van vrouwen die open en vaak genieten van hun seksualiteit. En dan verschuift het maatschappelijke denkbeeld van sletvrees naar ‘sletvree’.

Wij zouden het dan ook toejuichen als ouders en docenten de documentaire Sletvrees? gebruiken bij het kritisch bespreken van de dubbele moraal, thuis en in de klas. Praat dan niet alleen met meiden, maar juist ook met jongens.

Mannen
Want hoe zou de documentaire eruit hebben gezien als deze vanuit het perspectief van een man was gemaakt? Wij denken dat in een mannenvariant van Sletvrees? filmkijkers verrast zouden worden door de vele mannen die zich niet herkennen in de stereotypering. En die zich daardoor soms geïntimideerd voelen, omdat zij volgens de moraal als ‘echte man’ nou eenmaal opgewonden horen te raken van sletten. Sekserolstress dus, zoals dat zo mooi heet.

Het is tijd dat ook mannen aan het woord komen. Welke mannelijke documentairemaker gaat de uitdaging aan?

Dit artikel werd geschreven door Dianda Veldman (directeur Rutgers WPF) en Yuri Ohlrichs (consultant Rutgers WPF, seksuoloog NVVS VPO)

Geef een reactie

Laatste reacties (38)