771
29

Hans Groen [1963] is zelfstandig ondernemer en bestuurslid van
GroenLinks Midden-Drenthe. Geboren in Noord-Brabant en sinds 2002 woont
Hans Groen in Mantinge, Drenthe. Hans Groen is adviseur op het gebied
van organisatie effectiviteit en Supply Chain Management. en heeft
opleiding in bedrijfseconomie en logistieke bedrijfskunde. Als
fractielid neemt hij de verantwoording voor het webbeheer en is
recentelijk toegetreden tot het bestuur voor het financiele beheer. Hij
heeft een eigen weblog op http://hgroen.wordpress.com/

Het CDA zoekt zijn kudde

De partij moet oppassen niet uiteen te vallen in de kleine partijen waar ze uit is voortgekomen

De strijd om het partijvoorzitterschap is binnen het CDA in alle hevigheid losgebarsten. De eerste reacties van prominenten en kandidaten laten zien dat het CDA een volledig gespleten persoonlijkheid heeft als partij. Om die reden mag het CDA wel oppassen dat zij niet uiteenvalt in de kleinere partijen waaruit zij is voortgekomen.

De geschiedenis van het CDA is er een van tegenstellingen. Voortgekomen uit de KVP, ARP en CHU werd het CDA in 1980 officieel opgericht. Een richtingenstrijd is er altijd geweest maar die overbrugd werd door de gezamenlijke wens om christelijke politiek te voeren. Het grote verschil tussen de partijen komt vooral tot uitdrukking in hun christelijke achtergrond. De KVP was een zuivere katholieke partij, waar ARP calvinistisch was qua inslag en het CHU protestants. Nog altijd kan men zien aan de verdeling van het electoraat in het land, welke stroming het meest invloedrijk is en waar nu dus de grootste klap vandaan kwam. Het katholieke zuiden, Limburg en Brabant, waar de KVP altijd dominant was.
Het is de ontzuiling die deze 3 partijen mede dwong tot samenwerking. Marginalisatie dreigde aan de horizon. Daarmee werden de verschillen eigenlijk toegedekt onder de mantel van het christendom, maar de verschillen in de kern van de partijen bleef bestaan. Het CDA kon initieel floreren onder Van Agt die redelijk overeind bleef ondanks een slecht functionerend kabinet. Het is vooral onder Lubbers geweest dat het CDA zich uitermate sterk profileerde en haar invloed op alle niveaus uitbreidde. De klap van Paars deed vooral op nationaal niveau pijn. In de regio’s behield het CDA redelijk haar invloed. Met de komst van Balkenende kon het zieltogende CDA zich weer optrekken. Vanaf 2002 tot en met 2007 wist Balkenende met veel vallen en opstaan zijn kabinetten overeind te houden. Maar de koers die werd uitgezet werd steeds rechtser en het sociale gezicht van het CDA vertoonde steeds meer sleetse plekken.
Het CDA vervreemdde zich steeds meer van haar achterban en de verschillen in oorsprong begonnen op te spelen. Met de opkomst van de PVV, met Limburg als uitvalsbasis, werd de bijl in de CDA boom gezet. Het katholieke deel van het CDA keerde zich af van de partij en liep massaal over naar de PVV en VVD. De angst en onzekerheid in de regio’s over hun toekomst kon niet meer beantwoord worden door het CDA. De PVV had haar populistische antwoord al klaar liggen.
Hoezeer de partij verdeeld is over de koers die het nu moet gaan varen, blijkt wel uit de eerste reacties over het partijvoorzitterschap. Bleker en Hillen kraaien nu al de victorie voor Verhagen. De zuiderling die een katholieke basis heeft. Maar juist hij is niet in staat de achterban aan te spreken. Verhagen zit op een duidelijk rechtse lijn waarbij het onderscheid tussen VVD en PVV qua standpunten wegvalt. Om die reden hoeft de katholieke kiezer niet terug te komen bij het CDA. Dat Bleker en Hillen, Verhagen naar voren schuiven is wel voorspelbaar. Beiden liften mee op de rug van Verhagen. Hun uitspraken laten zien dat het CDA nog altijd op de oude manier denkt, zoals zij als bestuurderspartij altijd heeft gedaan. De achterkamer oplossing.
Koppejan stuurt in zijn blog op een geheel andere koers aan. Niet naar rechts, maar naar het centrum. Van een linkse koers verwacht Koppejan niet veel. Maar Koppejan vergist zich deerlijk dat in het centrum de CDA kudde zit. Het electoraat is de afgelopen jaren juist meer naar de flanken opgeschoven en het katholieke CDA deel is vooral naar rechts verschoven. Koppejan verzet zich vooral tegen de populistische opvattingen van de PVV. Voor hem is het een gruwel de samenwerking, maar niet dermate dat hij het kabinet ervoor wil laten struikelen. Toch nog die hang naar de bestuurderspartij van weleer.
Van der Tak, een van de kandidaten, zoekt het op rechts. Hij wil een duidelijk CDA geluid op de zaken die de PVV agendeert. Criminaliteit, sociale vraagstukken en integratie. Versoepeling van het ontslagrecht is volgens van der Tak niet goed doordacht. Daarmee tracht hij zich een sociaal gezicht aan te meten en gaat op die wijze in de PVV vijver vissen. Maar daarmee loopt hij het risico dat het CDA zich niet weet te onderscheiden van de PVV.
Ruth Peetoom heeft een duidelijker socialer gezicht. Al pleit zij meer voor eigen verantwoordelijkheid. Haar koers is volgens haar niet conservatief of progressief en ze zoekt het weer in de christelijke waarden die de verschillende stromingen met elkaar verbindt.
Deze verschillende visies, van het regenteske van Bleker en Hillen, naar sociaal-christelijke van Peetoom, laat het enorme probleem zien van het CDA als je dat vergelijkt met de beweging die het electoraat heeft gemaakt. De achterban van het CDA is volledig uiteengescheurd. Het partijcongres van het CDA over regeringsdeelname liet dat al zien. Het morrende en overmatig aanwezige katholieke deel dat met bussen tegelijk werd aangevoerd, wist de partij over te halen naar haar huidige rechtse koers. De rest van de partij in vertwijfeling achterlatend.
Het probleem voor de komende partijvoorzitter is niet zozeer de koers die uitgezet moet worden, maar het beteugelen van de overmatige dominantie van het katholieke KVP deel in haar partij. Ondanks dat een groot deel daarvan weg is gelopen naar de VVD en PVV, weet het resterende deel haar stempel te drukken op de huidige koers. Het KVP smaldeel meent dat door het voeren van een rechtse koers, de kiezer weer teruggehaald kan worden. Dat is echter twijfelachtig. Brabant is overgenomen door de VVD en Wilders heeft Limburg in zijn zak zitten. Zowel de VVD als de PVV hebben en kunnen een veel scherpere koers varen dan het CDA. Het restje christelijkheid dat het CDA nog resteert, weerhoudt haar ervan om zich openlijk en volledig af te zetten tegen immigranten. Zou zij dat wel doen, dan zal het andere deel van het CDA, ARP en CHU, zich van haar afkeren en splijt de partij definitief.
Misschien kan een goede herder helpen, maar die is nog altijd niet opgestaan en het verhoudt zich ook niet met de huidige rechtse koers van het CDA. En mocht het CDA alsnog naar binnen buigen, dan komt zij vanzelf in aanvaring met de koers van het huidige kabinet met alle bedrijfsrisico’s van dien.

Geef een reactie

Laatste reacties (29)