817
22

Journalist

Paul Sneijder is een gelouterd journalist. Ervaren in binnen- en buitenland, vertrouwd met krant zowel als internet, radio en televisie.

In 1973 begon hij zijn loopbaan bij de Haagsche Courant. Tien jaar later volgde de overstap naar de NOS. Decennia lang was hij voor de Nederlandse televisie een toonaangevend gezicht. Eerst als verslaggever van de politieke redactie, daarna als buitenlands correspondent. Vanaf 1989 in de Verenigde Staten, waar hij onder meer verslag deed van de opkomst van Bill Clinton en de ondergang van Saddam Hoessein in de Eerste Golfoorlog.

In 1997 wisselde hij de Amerikaanse hoofdstad Washington voor de Europese hoofdstad Brussel. Daar was hij als journalist getuige van de introductie van de Euro, de uitbreiding van de EU met Midden- en Oost Europa, het fiasco van de Europese grondwet en de nog altijd voortwoekerende financieel-economische crisis.

Vanuit Brussel deed hij ook verslag van de worsteling van de NAVO met zijn rol in de wereld na de Koude Oorlog. Als correspondent in buurland België berichtte hij over de geruchtmakende Dutroux-affaire en de moeizame strijd tussen Vlamingen en Franstaligen om samen een toekomst te vinden.

Het gaat om Ruttes geesteskindje: Olli Rehn

Wat niet deugt is dat Eurocommissaris Olli Rehn, de Begrotingtsaar, nergens politieke verantwoordelijkheid voor de '6 miljard' hoeft af te leggen

Hij is niet in de zaal van de Tweede Kamer aanwezig. Zelfs in de verste verte niet. Toch hangt zijn geest loodzwaar boven het blauwe pluche van ’s lands vergaderzaal. Hij heet Olli Rehn, hij is een Fin, 51 jaar oud. Politicus van liberale huize. Maar bovenal is hij Eurocommissaris belast met economische en monetaire zaken.

Hij gaat – kort door de bocht gezegd – namens Brussel over de euro. Bijnaam: De Begrotingstsaar. Hij doet dat namens ‘ons’. Na het uitbreken van de financieel-economische crisis in 2008 is hij – met de onvoorwaardelijke steun van de Nederlandse regering – op het zadel gehesen als de politieke schatbewaarder van de euro. En van ons economisch beleid.

Met het groei- en stabiliteitspact in de hand mag hij sjoemelende regeringen op het matje roepen en desnoods straffen. En niet alleen achteraf, regeringen moeten – nog voor zij hun plannen nationaal de politieke arena insturen –  tekst en uitleg geven bij Olli Rehn.

De man van 6 miljard
Hij is daarom de man van onze 6 miljard. Van die 6 miljard euro aan ombuigingen, die nu onderwerp van helse politieke strijd zijn tijdens de algemene en politieke beschouwingen. Die 6 miljard komen niet van Rutte of Samsom of Dijsselbloem, het zijn de 6 miljard van Rehn.

Op 11 juni 2013 heeft hij ons met dit bedrag opgezadeld. Toen was hij op bezoek in Nederland, in de Tweede Kamer. Hij had het huishoudboekje van Nederland bekeken, zag dat niet klopte en sprak zijn verdict uit. En hij was nog in een milde bui. Dat fameuze begrotingstekort zal weliswaar door de grens van 3 procent schieten, maar met 6 miljard aan extra ombuigingen zou Rehn dat wel door de vingers zien.

En sindsdien heeft die 6 miljard een vaste plek in ons vocabulaire ingenomen. ‘Met die 6 miljard bezuinigt Rutte de economie kapot’. ‘Niet 6 maar 3 miljard is verantwoord’. ‘We houden vast aan 6 miljard’.

Maar waar haalde Rehn die 6 miljard vandaan” Waarom niet 7 of 8 miljard, bedragen die meer recht zouden doen aan de door Rehn bewaakte euro-spelregels. Of 5 miljard, om uit te drukken dat Rehn wel te doen had met dat modderende Nederland had. Nee, 6 miljard. Waarom? Omdat dat mooi precies één procent is van ons Bruto Binnenlands Product van 600 miljard. Niks geen hogere economie, gewoon een rekensommetje. Zo te zien simpelweg uit het hoofd.

Blauwe ogen
Ik wil verder die 6 miljard helemaal niet bestrijden. Minder bezuinigen is toch meer schuld naar onze kinderen doorschuiven. Maar bovenal, Nederland heeft – om landen als Griekenland tot de orde te kunnen roepen – zelf het hardst geroepen om strengere begrotingsregels. Onder het toeziend oog van een strenge Begrotingstsaar. En met Dijsselbloem als voorzitter van de Eurogroep – die andere waakhond voor de euro – hebben we, als het gaat om touwtjes vieren, eigenlijk geen poot om op te staan.

Maar wat niet deugt is dat Olli Rehn nergens politieke verantwoordelijkheid voor die 6 miljard hoeft af te leggen. Ja, hij moet in Brussel zijn keuze verdedigen. Bij zijn collega-Eurocommissarissen, in het Europees Parlement. Maar dat is een gevaarloze exercitie. Het huidige Europese bestel mist namelijk het ultieme politieke machtsmiddel, en dat is Olli Rehn de laan uitsturen. Het Europees Parlement kan alleen het vertrouwen in de héle Commissie opzeggen, niet in individuele leden.

De Tweede Kamer moet hem sowieso alleen maar geloven op zijn mooie blauwe ogen. Het debat met hem loopt voor onze nationale volksvertegenwoordigers via premier Rutte. En laat dit nu net de man zijn, die in 2011 het plan lanceerde voor de Super-Eurocommissaris alias de Begrotingstsaar. Rutte is de geestelijk vader van Ollie Rehn.
Dus geloof mij, die 6 miljard van Ollie Rehn zijn heiliger dan u denkt.

Dit artikel verscheen op de website van Paul Sneijder. Volg Paul ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (22)