667
6

Waste watcher

Sinds 2013 is Thomas (23) 'waste watcher' en één van de vele jonge ondernemers die deze tijd rijk is. Na zijn Bachelor economie, waar hij afstudeerde op het onderwerp voedselverspilling, kwam hij er achter dat het moeilijk is om een baan te vinden in de voedselverspilling. Hij begon voor zichzelf en sindsdien gaat Thomas als waste watcher door het leven. Hij adviseert bedrijven vanuit een economische, ecologische en culinaire kijk hoe ze met hun voedselverspilling om kunnen gaan en hij streeft ernaar om dit fundamenteel te reduceren. Daarnaast droomt hij ervan om nog altijd een eigen restaurant te beginnen.

Het gras is helemaal niet groener in Manaus

'De term 'groen' is zeldzaam op het WK, op de biljetten in zakken van de FIFA na'

Dat het WK voor Oranje een geweldige start heeft gemaakt is duidelijk, maar hoe het zit het eigenlijk met het groen?

Een geruime week kijk ik al met verwondering naar alle poespas van het WK in Brazilië. Ik droom nog na van de 5-1, keek met verbazing naar de wedstrijd Engeland – Italië en hoop nog altijd dat het een grap is dat de grasmat groen geverfd is. Ik heb, net als duizenden anderen, met verbazing gekeken naar de reclameborden van McDonalds die oproepen tot tweeten met #fryfootball (serieus, een gefrituurde voetbal??). En ik heb met schaamte gekeken naar de danspasjes van de Muppet, lees Sepp Blatter, die dit hele evenement aanstuurt. In deze cocktail van verbazing, euforie, schaamte en verwondering weet ik niet welke emotie de boventoon voert. Eén ding is in ieder geval wel zeker: het grootste voetbalevenement op aarde is begonnen. En íedereen moet het weten.

Groenere wereld
Twee jaar terug keek de wereld ook naar Brazilië. Althans ik deed dat. De Verenigde Naties kwamen samen om over duurzaamheid te praten. Zij noemden dit: ‘The earth summit’. Voor velen doet dit geen bellen rinkelen, maar duurzaamheid die hards weten dat twintig jaar geleden op dezelfde plek een belangrijke stap richting een duurzamere en groenere wereld is gezet. ‘The Rio earth summit 1992’ was een baanbrekend en innovatief bestand dat werd gedragen door maar liefst 153 wereldleiders. Twintig jaar later zou men de balans opmaken en op de ‘verjaardag’ van het bestand zou feest gevierd worden. Helaas werd de verjaardag er een waar je liever niet naar toe ging. De conferentie flopte.

Met dit in het achterhoofd keek ik met andere ogen naar Brazilië. Ik wilde weten of de groene gedachte nog ergens uit op te merken was. Ik zag rellen. Ik zag een metro die voor het eerst in 14 jaar reed. Voornamelijk zag ik een verdeelde bevolking. Dat het WK leeft is een understatement, want het gaat niet meer alleen over het balletje trappen zelf. Maar duurzaamheid? Dat onderwerp is nog ver te zoeken. Ook wel logisch, want wie gaat er nu over schonere bussen praten als de helft van de bevolking niet eens met de bus kan? En daarom maar al te graag de stad molesteren.

Duur woord
De term ‘groen’ is zeldzaam op het WK, op de biljetten in zakken van de FIFA na. Dit feestje gaat ze waarschijnlijk wederom miljarden opleveren. Het woord duurzaamheid heb ik echter nog niet horen vallen en dat zal met de aanstelling van Rusland (WK 2018) en Qatar (WK 2022) voorlopig ook wel niet gebeuren. ergens snap ik dat wel want duurzaamheid, what’s in a name, is ook maar een duur woord. Logisch dat de VN-conferentie twee jaar geleden geflopt is.

Hoe krijg je landen als Brazilië betrokken bij duurzaamheid als zo’n grote boevenbende (de FIFA) ermee weg komt om duurzaamheid elke vier jaar net zo makkelijk aan de kant te zetten als Nederland met Spanje deed? Het is veelzeggend dat zelfs het gras in Manaus niet echt groen is, maar daar een likje verf voor nodig heeft. Zelfs met de inhoud van de hele bankrekening kan de FIFA niet genoeg verf kopen om dit WK écht groen te krijgen.

Geef een reactie

Laatste reacties (6)